Muizen ware plaag in Bijenkorf

AMSTERDAM - Ze hebben trillende neuzen, nieuwsgierige kraaloogjes en ze zijn watervlug: de Amsterdamse Bijenkorf heeft last van muizenZe kunnen maar zo vanachter een Gelderlandstoel op de meubelafdeling schieten, bij de boeken op Geert Maks De eeuw van mijn vader springen of onder zo'n geraffineerd setje van Marlies Dekkers op de lingerieafdeling een dutje doen. Muizen: sommige personeelsleden van het warenhuis aan het Damrak spreken van een plaag.

En omdat ook muizen moeten eten, lunchen ze net als de klanten graag in restaurant La Ruche of in café B. Ofschoon alles in La Ruche er kraakhelder uitziet, krijgt het personeel volgens eigen zeggen tientallen klachten per week. Zelf zijn ze bijna gewend aan de muizen op hun afdeling. ''En gelukkig is niemand van ons er bang voor,'' zegt een van de medewerksters.

Wanneer de busboy tijdens lunchtijd de bladen met vuile borden in de trays zet en door een bezoeker wordt aangeschoten die muizen over de vloer heeft zien rennen, werpt hij zijn armen in wanhoop omhoog. ''Het is vreselijk meneer. We zeggen het vaak tegen de directie, maar die lacht erom.''

De klagende man had net zijn tanden in een focaccio met geitenkaas gezet, toen een muis langs kwam trippelen, even later gevolgd door een soortgenoot. Twee dames aan een belendend tafeltje die elkaar over de schoonheid van Kaapstad onderhielden, waren minder opmerkzaam.

Probleem van alle tijden

Een verkoopster achter de patisserie zegt aan de klachten gewend te zijn. ''De muizen zijn een probleem van alle tijden. Dit is een oud pand in de binnenstad en dan heb je dat.'' De directie doet er volgens haar van alles aan, maar in het restaurant op de tweede etage en het café op de begane grond mag je nou eenmaal niet met giftige verdelgingsmiddelen werken, weet ze. ''Maar na sluitingstijd staat hier echt alles achter slot en grendel. De muizen kunnen 's nachts nergens bij.''

Twee van haar collega's zeggen hun hand in het vuur te steken voor de hygiëne in de keuken. ''De Keuringsdienst van Waren controleert geregeld en steeds wordt alles goed bevonden.''

Omdat de chef elders in het gebouw aan het lunchen is en moeilijk bereikbaar is, krijgt de klagende klant een gratis kopje koffie aangeboden. ''Dat is toch het minste wat we kunnen doen,'' zegt één van de medewerksters meelevend. Haar collega voegt daar bij wijze van geruststelling aan toe dat La Ruche over een jaar gaat verhuizen naar een nieuw onderkomen op de vijfde - alsof die muizen daar niet kunnen komen.

Muizen knagen aan alles. Granen en zoetigheid vinden ze het lekkerst. Ze zijn binnen tien weken volwassen, hebben een draagtijd van drie weken en krijgen zeven tot acht jongen per worp. Een muizenpaar kan zo 2500 nakomelingen krijgen. Ga daar maar aanstaan.

Woordvoerster Marieke Heringa van de Bijenkorf geeft toe dat er muizen zijn. ''Je ontkomt er niet aan. Dat is inherent aan het gebouw, het feit dat we horeca hebben en het aantal mensen dat binnenkomt. Die laten wel eens wat eten vallen. Maar wij vinden het probleem beheersbaar. Elke maand en indien nodig elke week komt de Utrechtse BPI langs: Browin Plaagdier Inspectie.''

Alles wordt muisdicht afgeschermd, zegt Heringa, alleen de voorverpakte koekjes en andere voedingsartikelen op de parterre niet. ''Maar daar worden dagelijks gecontroleerd door onze medewerkers of die niet opengeknaagd zijn.''



Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden