Review

Mr. Nobody ****

null Beeld

Regie: Jaco Van Dormael
Met: Jared Leto, Diane Kruger
Altijd leuk: fantaseren over de mogelijke levens die we hadden kunnen leiden. In Mr. Nobody gaat de Belgische filmmaker Jaco Van Dormael met die gedachte aan de haal. Het levert een speelse, visueel uitbundige en prikkelende film op.

Hoe groot is onze invloed op ons leven? Gering, meent Jaco Van Dormael, die in de jaren negentig met Toto le héros en Le huitième jour liet zien dat hij een fantasievolle geest heeft.

Zijn Mr. Nobody opent met een klassiek experiment. Als een duif in een kooitje voer krijgt net op het moment dat hij opvliegt, denkt hij dat het krijgen van het voer veroorzaakt wordt door zijn opvliegen. Voortaan zal de duif opvliegen als hij gevoerd wil worden. Gedragspsycholoog Skinner zag een parallel tussen dit 'duivenbijgeloof' en menselijk gedrag, want ook mensen overschatten hun invloed op hun leven.

Mr. Nobody illustreert de gedachte dat de mens wikt, maar niet beschikt. In de film, die zich in 2092 afspeelt, is Mars een vakantiebestemming en de dood uitgebannen. De 117-jarige Nemo Nobody (Jared Leto) is de laatste sterfelijke mens. In het zicht van de dood vraagt een journalist hem terug te blikken op zijn leven.

Omdat Nemo's geheugen is vervaagd, noemt hij levens die hij mogelijk heeft geleid. Ze hangen af van toevallige beslissingen: ging hij bij de scheiding van zijn ouders met zijn moeder mee of met zijn vader? En welke van de drie vrouwen die hij in zijn leven ontmoette, trouwde hij? Was dat de depressieve Elise (Sarah Polley), zijn grote liefde Anna (Diane Kruger, Inglourious bastards) of Jean (Linh Dan Pham), die meer van hem hield dan hij van haar?

Vervolgens zien we hoe zijn leven met elk van deze drie vrouwen zou zijn verlopen. De wijze conclusie: ''Alles had anders kunnen zijn, maar het zou evenveel betekenis hebben gehad.''

Mr. Nobody geeft geen nieuwe levensinzichten maar speelt een feestelijk spel met de chaostheorie, het toeval, futuristische fantasieën en het menselijk onvermogen om de wereld te begrijpen. Dat had een loodzware, pretentieuze verhandeling kunnen opleveren, maar de in Canada en Duitsland opgenomen film - met 33 miljoen euro de duurste Belgische film aller tijden - straalt kinderlijk plezier uit.

Dat Van Dormael geen maat kan houden en de kijker overdondert met de ene visuele vondst na de andere is geen bezwaar bij deze hallucinerende droom, waaruit de kijker met een schoongewassen blik ontwaakt. (JOS VAN DER BURG)

www.mrnobody-lefilm.com

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden