Plus Recensie

Moxy houdt het op hip met industriële verwijzingen

De dj-cultuur van Amsterdam is de inspiratiebron voor het interieur van het nieuwe Moxy, een hotel onder de vlag van het boegbeeld van conservatisme Marriott. Moxy mag anders zijn en dat zullen de gasten ervaren.

Lijnen van draadstaal en vloeibare letters geven het gebouw het gewenste karakter. Beeld Jesper Boot

Het begin is niet veel belovend: het antwoordapparaat van Moxy biedt een keuzemenu in onverstaanbaar Engels. Lukraak een toets indrukken is de enige optie.

Vervolgens komt er een dame aan de lijn die het Nederlands ook niet beheerst - een misstand waar Het Parool eerder over berichtte. In de horeca is de voertaal Engels, Spaans en alles wat ertussen ligt. De Amsterdammer moet er maar mee leven.

In principe past dit wel bij de formule van Moxy, dat samen met de Residence Inn zijn internationale uitstraling wil benadrukken: Moxy is daarbij gericht op de jonge, hippe en globalistische hotelgast, Residence (in hetzelfde gebouw) op de zakenreiziger die - al dan niet met gezin - voor langere tijd in Amsterdam verblijft.

De twee merken zijn als een Siamese tweeling samengevoegd in een bouwwerk dat 's avonds paars oplicht achter een gevel met een golvend metalen vlechtwerk. Hoe hip kan of wil je zijn?

Dat alleen al is een bijzonderheid, want ZZDP Architecten staan niet bekend als trendsetters in de architectuur. Stonden, mogen we nu zeggen.

Dat hippe bereikt zijn overtreffende trap in het interieur, waar de nieuwste mode in design uit zijn voegen barst. Pinterestarchitectuur noemt Annegien van Dijk van bureau Koning Ellis het zelf, Instagramarchitectuur mag ook.

De inspiratiebron is dus online te vinden, met beelden van de nieuwste interieurs in koffiebars of lounges, van Praag, Tokio tot Londen. Een oude fiets aan de muur, een oliedrum als tafel, een restant van een takel - dat soort attributen.

Toverwoord identiteit
Moxy, dat zoiets betekent als energiek, wil aansluiten bij de context, in dit geval het rauwe ­karakter van de nabije Houthaven. Blonk de klassieke hotel­architectuur uit door nietszeggende producties, tegenwoordig is identiteit het toverwoord.

Als hotelgast mag je - nee, móet je - weten waar je bent, hoewel de smaak uit de Pinterestcatalogus makkelijk tot verwarring kan leiden.

Industriële verwijzingen zijn er volop in de lobby, die in vier sferen is verdeeld. Een vintage tafelvoetbalspel bij de ingang (thema welkom), een muur met planten en een collectie audio-spullen in de bibliotheek (thema rustplek, boeken afwezig), een bar met draadglazen accenten en plaatmateriaal met klinknagels (food & beverage) en rotan hangstoelen in de lounge.

Daar zijn ook de lampenkappen opgetuigd met koptelefoons en staat een dj-booth klaar voor de onmisbare party's. Bouwkundige Van Dijk (geen stylist) heeft het kernbegrip dj meegekregen van moederbedrijf Marriott, als een van de specialiteiten van Amsterdam. Hoe waar.

Scandinavisch compromis
Aanvankelijk wist het concern niet goed welk accent er gelegd moest worden, Europees of toch stiekem Amerikaans, maar het compromis is Scandinavisch geworden, wat dat ook moge zijn.

Het komt neer op veel hout, bruin leder en staal. We bevinden ons immers in Houthaven waar de connectie en associatie de Oostzee en de Baltische staten zijn.

Het interieur is daardoor een curieuze verzameling geworden, van de roodbruine containers die de architecten hebben weggeplukt in Oost-Europa (en nu gebruikt worden als kantoor), cyclaamkleurige lockers compleet met graffiti en de touwen die als scheidingswand zijn opgehangen. Ze zijn uitdrukkelijk niet bedoeld om in te klimmen.

Het meubilair is zogenaamd vintage. Dat wil zeggen, het had zo uit een afgedankt kantoor kunnen komen, maar is nepoud. Moxy past daardoor in de trend van het onopgesmukte hotel- of café-interieur dat we verder in Amsterdam tegenkomen in het Volkshotel en het Lloydhotel.

Residence slaat een andere toon aan: dat is veel rustiger, om de langer verblijvende gast te behagen. Die krijgt een minder hippe omgeving, maar wel een prikkelend uitzicht op de havens cadeau.

De industriële entourage, de geur van soja en petroleum, we gaan het nog missen als Havenstad hier over twee decennia werkelijkheid wordt. Want dit hoort ook bij de identiteit van Amsterdam.

De (interieur)architectuur van Moxy lijkt aan te sluiten bij Houthaven, maar is in feite een slimme buiging naar de modeconcerns in de omgeving. Een fotoshoot in de lobby of op het plein dat nu met gekleurde tegels in een V­-patroon wordt aangelegd, het is zomaar denkbaar. Pinterest heeft er een nieuwe bron bij.

Beeld Laura van der Bijl
Het interieur is een curieuze verzameling geworden. Beeld Cathrine Stukhard
Beeld Cathrine Stukhard
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden