Column

Moor, omdat ik nooit genoeg van je kreeg

Theodor Holman Beeld Wolff

Lieve Moor, wacht op me. Wacht me op. Met je stok in je bek, want je vond er altijd één en legde die aan mijn ­voeten.

We zullen dan samen wan­delen door de eeuwigheid; jij voor me, achter me, naast me, af en toe naar me opkijkend.

Ik volg je en je leidt me naar jouw en mijn vrienden, naar mijn ouders, naar Veer en Streepje; je rent over de velden die lijken op de velden in het Vondelpark, over de duinen die lijken op de duinen op Texel, over het strand en langs de zee die ik herken als het strand en de zee bij Paal 9.

Wacht op me, Moor.

Wacht me op.

En duw als begroeting je kop in mijn handen, zoals je altijd deed.

Nooit voelden mijn handen een zachter vacht. En als we rusten, leg je kop dan weer op mijn schoot en als ik slaap, wek me dan met een zachte blaf als verzoek, met je ver­tederende poot op mijn ­hemelse bed, met je warme tong waarmee je me even likt als een kus, zodat ik mijn ogen nog even dichthoud, omdat ik nog zo'n lik wil. En open ik mijn ogen, dans dan weer rond me, want zo vertelde je dat je uit wilde.

Wacht op me, Moor.

Wacht me op.

En we zullen elkaar, op een paradijselijk veld waar de zon ons beiden warmt, aankijken. Want ofschoon je nooit iets hebt gezegd, begreep ik alles door de taal van je ogen. Je staart kon je wensen onderstrepen, je geluk, en ook je pijn, je schaamte en je verdriet. Ik weet dat je gisteren verdrietig was, en pijn had. Je zei het door naar ons te staren, je staart was onzichtbaar.

Maar als ik daar kom, Moor, zwaai dan met je staart, zwaai me tegemoet, zwaai van geluk, zoals ik ook naar jou zal zwaaien en je naam zal galmen, ­gekozen om je donkere vacht, en omdat ik nooit genoeg van je kreeg.

Moor...

Moor...

Soms heeft geluk een naam.

Ik zag je wakker worden aan de andere kant, hoewel je ons bleef aankijken. We aaiden en kusten je ernaartoe. We krabbelden je kop, zacht wreef ik over je oortjes en ik bleef je naam fluisteren.

O, Moor...

Wacht me op.

Wacht op me..

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden