Plus

Monsieur Chocolat laat zien dat humor nooit onschuldig is

Deze film over het eerste raciaal gemengde clownsduo in Parijs jaagt met regelmaat de lezer het schaamrood op de kaken.

Monsieur Chocolat Beeld -

De timing is goed. Nu er volop wordt gediscussieerd over humor illustreert Monsieur Chocolat dat humor nooit vrijblijvend is: er zit altijd een visie op de werkelijkheid in.

In Monsieur Chocolat is dat de blik van blank Frankrijk rond 1900 op zwarten. Circusbezoekers lachen zich een ongeluk bij een kluchtige act van een blanke en een zwarte clown. De blanke is een bazige pierrot (clown en acteur James Thierrée, de kleinzoon van Chaplin), die een zwarte clown (uitstekende Omar Sy, Intouchables) uit irritatie over diens domheid schoppend door de piste jaagt. Helpen doet het niet, want de onnozele zwarte heeft het leervermogen van een aap. Het blanke publiek komt niet meer bij.

De silmme en de domme
Monsieur Chocolat is gebaseerd op het levensverhaal van Rafael Padilla, die als Cubaanse slaaf rond 1880 in Spanje terechtkwam. Hij vluchtte en kwam na omzwervingen in Parijs terecht, waar de beroemde Britse clown Footit in 1895 het eerste raciaal gemengde clownsduo met hem vormde. Met hun optreden als slimme blanke pierrot en domme zwarte august, die de bijnaam Chocolat kreeg, waren ze jarenlang zeer succesvol.

Padilla verdiende niet alleen geld in het circus, maar ook met chocolade­advertenties. Hoe hij over zijn infantiele personage dacht, is onbekend. Na het uit elkaar gaan van het duo in 1910 raakte gokker en alcoholist Padilla in de vergetelheid. Hij trok rond met een klein circus en stierf in 1917, op 49-jarige leeftijd, in Bordeaux aan een hartaanval.

Monsieur Chocolat

Regie Roschdy Zem
Met Omar Sy, James Thierrée
Te zien in Cinecenter, Filmhallen, The Movies

Monsieur Chocolat, dat de sfeer van het belle époque in Parijs overtuigend tot leven wekt, gaat over alledaags racisme van ruim een eeuw geleden. Wat toen door blanke Fransen als onweerstaanbaar grappig werd gezien, jaagt de kijker nu het schaamrood op de kaken.

Racistische pil
Het doet denken aan Abdellatif ­Kechiches Venus noire, over de exploitatie van een Afrikaanse vrouw in Europese salons aan het eind van de achttiende eeuw, maar het drama is minder grimmig. De film verzoet de racistische pil door de nadruk te leggen op Padilla's zonnige karakter en zijn vriendschap met Footit.

Regisseur Roschdy Zem betoont zich een aanhanger van de sandwichmethode: na elke zure hap volgt een zoete. Maar de boodschap komt over: humor is nooit onschuldig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden