Monokino doet China II

De Amsterdamse elektronische indieband Monokino doet deze maand China aan voor een grote tour: 13 optredens in 30 dagen in onder andere X'ian, Peking, Shanghai en Chengdu. De tour promoot het album 'Human Error', dat op 12 september werd uitgebracht door het grootste onafhankelijke label in China, Modern Sky.

George van Wetering, zanger en gitarist, zijn partner Yu Jin, keyboardiste en ex- lid van China's eerste vrouwelijke rockband 'Cobra' en Frans van Gastel, (elektronische) drums, vormen de driemansformatie Monokino. Hij houdt voor het Parool een tourdagboek bij: hoe het is om als Nederlandse muzikant in China te overleven?

Deel II


10 September 2008 - Sticky rice & Skinny jeans
Door het bedrijf Creative Production wordt vandaag een radioreportage opgenomen die op 200 radiostations in verschillende steden zal worden uitgezonden. Ook worden fragmenten en één compleet nummer van ons album ' Human Error' verwerkt in de show. Leuk is ook dat alle interviewers tot nu toe hebben beloofd zaterdag naar ons optreden te komen in Peking. De vragen zijn dit keer wat persoonlijker. Na de lange interviews (er moesten 3 verschillende interviews worden opgenomen die later gemonteerd verspreid zullen worden) lopen we terug naar het metrostation. We lopen eerst nog over de 'Silkmarket ' een vier verdiepingen tellende kleding- en tassenmarkt in Peking. "Hello sir, you wanna buy jeans? You wanna buy skinny jeans?....skinny jeans!".'s Avonds nemen we een kijkje in een geheel nieuw uitgaansgebied dat onlangs ontstaan is en gemakkelijk de concurrentie aan kan met Sanlitun , het oudere, meer toeristische uitgaansgebied van Peking met mijn favoriete club/bar Kai bar.

Het nieuwe uitgaanscentrum zit in de buurt van de club Mao Livehouse waar we 3 oktober zullen spelen. We kijken even binnen en ik ontmoet Paul, voormalig promoter van het label "Newbees", waar we onze eerste EP hebben uitgebracht. Hij werkt nu voor een punkrock label waar me de naam even van ontschiet. Het nieuwe uitgaansgebied is ontsproten uit een voormalige hutong. Die sfeer straalt het ook nog uit, maar in de winkeltjes verkopen ze dure design kleding. Achter in de straat is een 10 yuan ( 1 euro) bar waar we cocktails drinken met een zeer gering percentage alcohol.


11 & 12 september - Tianjin rock city

Vandaag kunnen we dan eindelijk uitslapen. Via de noorduitgang van de verboden stad lopen we naar het Beiha park waar we onstpannen aan de rand van een groot meer. s'Avonds gaan we naar de wijk sanlitun. Peking straalt iets schoons en beschaafds uit. Op de foodmarket zijn jammer genoeg geen spiesen met jonge vogeltjes of rare insecten meer, afgezien van de lamstestikels en zeester spiezen. 12 september worden we naar Tianjin gebracht, zo'n 100 km van Peking. Er gaat een snelle trein heen die je in de stad brengt binnen 30 minuten. Met de auto duurt het wel even om Peking uit te komen. Het is de op drie na grootste stad van Peking. Tianjin is geen rockstad , er is dan ook geen muziek scene. Het is maar een half uurtje met de trein naar Peking. Ondanks dat het tot een van de grotere Chinese steden behoort, voor muziek ga je naar Peking. We spelen in 13 club, een club die je ook in Peking hebt en waar we in 2006 succesvol hebben gespeeld. Voor het optreden kunnen we nog achter de club repeteren in een hok dat pas gebouwd is. De Chinese jongeren excuseren zich meerde malen voor de armoedige toestand die de garage uitstraalt. We hoeven enkel wat dingen door te nemen. Bij het sluiten van de oefenruimte deur zie ik steeds oogjes door een kier van de jongens die ons willen zien oefenen. Na nog een Chinese maaltijd doen we een soundcheck. Het geluid is best behoorlijk, en het is redelijk druk We verkopen een aantal cd's. Het optreden in Tianjin was ook leuk vanwege de Chinese dames die uitgebreid met Frans en mij op de foto moesten. Helaas kon ik geen foto meer maken van het Chinese personeel. De eigenaar van de club blijkt twee cd's te hebben van Yu jins vorige band Cobra. Frans koopt nog een t- shirt met het dubbelzinnige opschrift "Tianjin rock city". De terugweg naar Peking gaat moeizaam. Om de zoveel kilometer staat er douane. In verband met de Paralympische en Olympische Spelen controleren ze ons. Gelukkig kan Yu Jin ons Nederlanders er aardig uit redden, aangezien we geen paspoort hadden meegenomen naar Tianjin. Volgende keer staat ons een boete wachten, zo wordt ons medegedeeld. Op onze Chinese MySpace stromenreacties binnen van fans in andere steden. Vooral van veel mensen vanuit de provincies Sichuan en Chongqing.

Vrijdag 13 september - Monokino & AIR
We vertrekken in de middag naar de chique club Yugongyishan. Een heel verschil met de oude locatie van de club. Een gigantisch lange hal met een lounge ruimte en overal airco en schone wc potten. Franse toiletten zijn nog steeds niet mijn favoriete wc's, maar het feit dat ze schoon zijn maakt alles goed. De club blijkt 10 eigenaren te hebben waaronder 1 Fransman. Deze avond is onze cd presentatie in China. Modern Sky heeft een paar honderd cd's laten bezorgen naar de club. Philippe laat ons de club zien en scheldt het Chinese personeel uit " if you damage this speaker, you're dead. I will kill you' - een gezellige man dus. Het geluid in de club is zeer goed. Als wij straks in X'ian zijn zal de franse band AIR hier spelen. Jammer dat we ze niet kunnen zien. Xiao Nan, de zangeres van Yu Jin's vroegere band Cobra zal als vertaalster fungeren voor de band AIR gedurende hun tijd in China. AIR speelt maar een paar optredens in China. Yugongyishan is groot, maar geen Heineken Music Hall. Toch speelt Air hier. Xiao nan belooft onze debuut plaat aan de band te geven. Yugongyishan is later helemaal vol met mensen. Veel toeristen, maar opvallend is dat ik over het algemeen niet veel westerlingen in de stad zie. Er volgen 2 supportbands waaronder een band met een beroemde Chinese actrice. We spelen een goede show en krijgen lovende kritiek. Er volgt nog een interview. De club heeft zeer veel aan promotie gedaan, we staan in de "Must see's this week" van de Beijing Times nét boven AIR. Ik ontmoet twee Nederlanders die met twee meisjes zijn meegegaan om hun "Engelse taal bij te spijkeren". De Lonely Planet adviseert niet met dit soort meisjes mee te gaan als je je geld wilt behouden. De zangeres van de in China zeer bekende rockband Subs verkoopt deze avond onze cd's. Aan het einde van de avond gaan we met een zeer goed gevoel naar huis.


14 september - Chongqing - Nuts Club

Na het optreden in Yugongyishan in Peking ligt iedereen gebroken in bed. Frans kan niet slapen vanwege duizeligheid bij het dicht doen van zijn ogen. Mijn zusje spuugde net nog de vloer onder van de club en ligt met kleding aan in bed. Het was een fijne avond. Na 3 uur slaap nemen we een taxi naar het vliegveld waar we vliegen naar Chongqing. De eigenaar van de club ontmoeten we op een locatie onder een halve afgebouwde brug, maar om daar te komen zitten we eerst nog in een soort speedrace tussen de taxi van Frans en de taxi waar Yu Jin en ik in zaten. Doodeng. De eigenaar van de Nuts club is erg vriendelijk, maar spreekt nauwelijks Engels. Ons Hotel ligt in de ancient town ciqukou, een gerestaureerde winkelstraat die dateert uit de Ming dynastie. Chongqing hoort niet meer bij de provincie Sichuan en is nu een eigen provincie. Het is een vieze stad, de goorste die ik tot nu toe in China heb gezien. Even later vertekken we naar de club waar we wat problemen met het geluid hebben tijdens de soundcheck. Gelukkig worden er nog op tijd speakers vervangen. De club heeft zelf geen bar, je moet je drinken van straat halen. Het is buiten bloedheet. Wat ventilators verkoelen de club, maar met honderden mensen binnen helpt het niet erg. Er speelt, zoals tot nu toe overal zo was , een support band. Na afloop van dit korte optreden vertrekt iedereen naar buiten, zo blijft Monokino zonder publiek over. De band moet populair zijn, bedenk ik me, maar het gaat het publiek ook om frisse lucht en de bier verkopers op straat. Tijdens onze line check stromen de mensen alweer naar binnen. Uiteindelijk kan er niemand meer bij. Bij het eerste nummer gaat iedereen al letterlijk uit zijn dak. Bij de langzame nummers gaan aanstekers aan (jaja) en bij onze piano versie wordt er door het hele publiek meegeklapt. Dat geeft op het podium ook een goed gevoel. We doen nog een uptempo toegift waarbij wat agressiever gedanst wordt. Het is het meest succesvolle optreden van de Chinese tour tot nu toe. En eerlijk gezegd veel leuker ook dan de hippe nieuwe clubs in Peking. Het is tevens ook de enige club voor alternatieve rock muziek in een stad met meer dan 5 miljoen mensen. Na het optreden doen we verschillende interviews. Ook met de lokale televisie. Je merkt dat het publiek niet goed Engels spreekt. Vanaf het podium worden we in het Chinees toegejuicht en na afloop weet men niet echt iets te zeggen. Het publiek is verlegen. Tijdens de liedjes echter helemaal niet, maar na afloop lopen er meisjes met foto camera's rond die niet durven te vragen of ze met je op de foto mogen. Inmiddels staan er al filmpjes op de Chinese youtube van het optreden en veel comments op onze Chinese myspace over dat ik naar een aantal mensen lachte en of ik nog wist wie ze waren.

15 tot 18 september 2008 - Chengdu

Op 18 september is ons volgende optreden. We hebben nu dus een paar dagen te overbruggen in Chengdu, een moderne stad met, zo laat ik me vertellen, erg luie mensen. Het is de hoofdstad van de provincie Sichuan. Als we door de stad lopen zien we op veel plekken hele grote posters van Monokino hangen. De promoter van de club "little bar" een club voor zo'n 400 man heeft erg zijn best gedaan. In de stad ontmoeten van Lenoire van het tijdschrift Creative City, een vrij dik tijdschrift met veel foto's. Ze neemt ons mee naar verschillende mooie locaties van de stad (en ook naar een panda fok centrum met baby panda's, erg schattig) en doet een interview met ons op 17 september. Opvallend is de interesse in onze inkomsten door optredens. Lenoire is een heel schattig meisje en heeft veel humor en praat aan een stuk door. Als ze switcht naar Chinees en met Yu Jin praat, is het net of ze nog sneller kan praten. Verder onmoeten we de vertaalster van Modern Sky die ons en Modern sky heeft geholpen met het vertalen van het platencontract. Juridisch advies verkregen we vanuit Nederland. Judie heet ze en zij speelt zelf wel met haar band op het Modern Sky festival begin oktober. In Chengdu kun je overigens beter geen massage nemen of je moet een hoge pijngrens hebben. Ikzelf heb nu blauwe plekken op mijn onderrug. Lenoire neemt ons mee naar de Giant Budha (Leshan) die erg indrukwekkend is. Op 18 september is ons eerste optreden in Chengdu, ik zie het als een repetitie voor morgen. Er is in deze bar wiet te krijgen. Erg vreemd als je weet dat je zo opgepakt kunt worden door de politie in China. Een paar meter van de bar ligt een gigantisch schip, het blijkt een party boot te zijn. Het is geen echte boot. Op de boot is cocaïne en andere drugs te krijgen. Uiteindelijk blijkt de Jah Bar niet over een vreselijke goede PA te beschikken, het geluid kraakt af en toe. Het lijkt alsof sommige mensen dit gekraak juist mooi vinden, een aantal mensen komen naar ons toe voor cd's. We ontmoeten ook wat Nederlanders.


19 september 2008 - Chengdu
Als we naar de club lopen waar we vanavond spelen, staan er al flink wat Chinezen voor de club. Onze lokale support act heeft al veel wat publiek. Buiten op straat drink ik 2 gin & tonics en aai een heel zielig Chinees hondje. Echte zielige mensen, zonder ogen of handen heb ik nog niet gezien zoals ik ze in 2006 zag. Volgens Yu Jin zijn ze in Peking de stad uit gezet. Verschillende hutongs bestaan niet meer. Onze spullen staan boven binnen de club op het balkon. Hier kan ik niet rechtop staan, maar veel Chinezen wel. Bij de eerste introductie woorden "ni hao, we are Monokino", wordt er hels geschreeuwd. Het publiek heeft er zin in. Een stuk of 6 nummers worden meegezongen. Deze staan op onze MySpace. Vanuit het publiek wordt steeds "Shuai" geroepen wat handsome betekent. Ik wijs een willekeurige jongen aan en zeg, "No you are .....Shuai". Het blijkt een verschrikkelijke goede grap te zijn. Bij het nummer "Trendy Café" zingen en dansen de mensen mee. Bij het laatste nummer wordt er wild gedanst, bij de toegift springt de handsome Chinees van het podium het publiek in. Na het optreden lopen we naar buiten, waar het net als binnen bloedheet is, naar de cd stand. Alle nieuwe albums die we vanuit het hotel hadden meegenomen zijn verkocht. Er volgen meer dan 10 foto sessies. Stuk voor stuk moeten we als Europese attracties op de foto met mensen. Er volgt ook een interview voor de televisie van Chengdu. Ik ben zeer benieuwd naar de komende optredens. Tot nu toe waren de optredens in Sichuan heel goed bezocht. Volgens Yu Jin is het publiek ook veranderd. Ze lijken veel geïnteresseerder en promotie gaat goed via internet In Sichuan en Chongqing komen we zeker nog eens terug. Het publiek kent een groot deel van onze nummers!

Lees hier deel 1
Luister hier naar Monokino

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden