Plus

Molly's Game

Molly's Game, waarmee de 56-jarige Aaron Sorkin zijn regiedebuut maakt, is een smeuïge schets van de pokerwereld.

Beeld Molly¿s Game

In 1992 zorgde een tot filmscenario bewerkte toneeltekst voor de doorbraak van schrijver Aaron Sorkin. De blauwdruk was gebaseerd op de ervaringen van Sorkins zus, die als advocaat op de Amerikaanse marinebasis Guantánomo Bay een groep mariniers in een ontgroeningszaak verdedigde.

A few good men werd een hit, de scène waarin houwdegen Jack ­Nicholson advocaat Tom Cruise de maat neemt is een klassieker: 'You can't handle the truth!'

Sorkin en de rechtbank passen goed bij elkaar. Zijn nieuwste film, Molly's game, is een op feiten gebaseerde raamvertelling, waarin de aanloop naar een rechtszaak de omlijsting vormt en Sorkins dialogen door advocaat Idris Elba en verdachte Jessica Chastain worden uitgesproken. Dat doen de twee acteurs bijzonder goed; het is jammer dat Elba's rol beperkt is.

Met de film maakt de 56-jarige Sorkin zijn regiedebuut. Hij doet dat deels omdat hij erop wilde toezien dat zijn visie op het verhaal van Molly Bloom recht wordt gedaan. Als regisseur is hij geen David Fincher (The social network), Bennett Miller (Moneyball) of Danny Boyle (Steve Jobs), maar hij heeft in de samenwerking met het drietal zijn ogen de kost gegeven en maakt op de regiestoel geen brokken.

Halfverborgen pokerwereld
Sorkin ontbeert visuele flair, maar dat is minder bezwaarlijk dan de excessieve lengte van de film, die in 140 minuten allengs aan spanning en urgentie inboet.

In een gepast ijltempo schetst Sorkin de jeugdjaren, waarin Bloom door haar vader (Kevin Costner) tot skikampioene wordt gedrild, tot een huiveringwekkende val de olympische ambities de kop indrukt.

De opstandige jonge vrouw vertrekt daarop naar Los Angeles, waar ze in een halfverborgen pokerwereld aan de slag gaat en het van hostess tot organisator schopt. Het is een schimmige mannenwereld, vol rijke en beroemde spelers die in nachtenlange sessies enorme bedragen inzetten.

Dat spelers als Ben Affleck en Leonardo DiCaprio ontbreken maakt Molly's game er niet minder smeuïg op. Met de fascinerende milieuschets, Chastains sterke optreden en Sorkins onophoudelijke monologen en dialogen, benadert de hoofdmoot van de film de cadans en amusementswaarde van Scorsese's Casino en Goodfellas.

Het is echter geen verrassing dat Bloom na een breuk met de pokerwereld van Los Angeles bij een herstart in New York in de problemen zal komen: dat staat door het juridische raamwerk bij voorbaat vast.

Wie vertrouwd is met Sorkins scenarioconstructies zal zijn kaarten voor het eindspel ook op andere vlakken kunnen doorzien. Het haalt de angel uit de film en doet vermoeden dat de Molly Bloom in Molly's game uiteindelijk meer op de filmmaker dan op de geportretteerde vrouw lijkt.

Molly’s Game

Regie Aaron Sorkin
Met Jessica Chastain, Idris Elba, Kevin Costner, Michael Cera,
Te zien in Filmhallen, Arena, City, De Munt, Tuschinski
****

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden