Serie

Mohammed: 'Schelden jullie niet op scheidsrechters hier?'

Mohammed en zijn twee vrienden genoten zaterdag van de wedstrijd Ajax-FC Groningen. Ajax heeft er drie fans bij.

Shant, Hagop en Mohammed in de Arena. Shant: 'Ik droom dat ik hier ooit eens speel.'Beeld Proshots

Mohammed, Shant en Hagop zitten zaterdagavond voor zevenen voor hun nieuwe onderkomen, het kantoorpand De Oliphant in de Bijlmer, en zien hordes Ajaxfans, getooid met sjaals, petjes, vlaggen en andere parafernalia voorbij trekken richting Arena.

De drie jongens mogen op uitnodiging van Ajax, net als eerder driehonderd andere vluchtelingen, een wedstrijd bijwonen. Er liggen zelfs drie Ajaxsjaals bij de persbalie voor hun klaar. Die worden meteen omgedaan. Het is een half uur voor aanvang en de jongens filmen alle drie met hun telefoon het stadion. De filmpjes en voicemessages worden naar hun ouders en vrienden in Syrië gestuurd. Er komen onmiddellijk apps terug. 'Ze willen er ook bij zijn,' zegt Mohammed.

Dan is het tijd voor de introductie van het Ajaxteam. Eén voor één verschijnen de spelers op een groot scherm. Shant, die graag profvoetballer wil worden, kijkt zijn ogen uit als hij de verschillende namen langs ziet komen. 'Het is een gemixt team. Eén speler is zelfs Arabisch,' constateert hij met groot genoegen. Het clublied van Ajax vangt aan. De jongens springen op en klappen mee.

De wedstrijd begint en er wordt aan deze kant flink meegeleefd: o's en a's klinken bij een gemiste pass, een flinke tackle, een mooie verdedigende actie, of een bijna-doelpunt. Er wordt in het Syrisch-Arabisch aangemoedigd. Shant verliest de bal geen seconde uit het oog. Even lijkt hij bijna te schrikken als Ajaxkeeper Jasper Cillessen een bal recht op zich af krijgt, maar hem toch nog weet te pakken. 'Ik droom dat ik hier ooit eens speel,' zegt Shant.

Vak 410
Mohammed laat zijn blik af en toe naar Vak 410 gaan, waar de hardcore Ajaxfans met hun tromgeroffel, gebrul en gezang de stemming erin houden. 'Wow, wat kunnen zij hard zingen,' zegt Mohammed. 'En het zijn er zo veel.' Als het eerste doelpunt valt, vliegen de drie jongens op van hun stoelen. Ze zijn niet meer van andere fans te onderscheiden. 'Die scheidsrechter wordt hier helemaal niet uitgescholden. Dat is in Syrië anders hoor. Dan roepen we 'Fuck, fuck',' zegt Mohammed.

Als Viktor Fischer er 2-0 van maakt, glundert Shant: 'Dat is de jongen die er net is ingekomen.' De telefoon van Mohammed is intussen leeg vanwege alle filmpjes die hij heeft gemaakt en verstuurd, zelfs van de Red Bull-drankjes die de jongens in de rust hebben gehaald.

Warmte van omwonenden
Om kwart voor tien zit het erop. De jongens lopen met hun sjaals om naar huis. Ze verblijven sinds dit weekend in kantoorpand De Oliphant vlak bij de Arena. Hoewel het gebouw fijner is, zegt Mohammed, mist hij wel de warmte van de omwonenden van de Wethouder Verheijhal. Hij voelde al aankomen dat het op zijn nieuwe stek in de Bijlmer anders zou worden. Voor zijn vertrek naar de Bijlmer stuurde hij nog een appje: 'Hi, I will go now' met daarnaast een droevige smiley met een traan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden