PlusColumn

Modes komen, modes gaan, ook in de klassieke muziek

Eerste hulp bij klassieke muziek van Erik Voermans, met deze week: Henry Górecki.

Erik VoermansBeeld Linda Stulic

Modes komen, modes gaan. Dat is in de wereld van de klassieke muziek al net zo als in de wereld van Naomi Campbell, Kate Moss, Giselle Bündchen en Doutzen Kroes. Het komen en gaan gebeurt in de klassieke ­muziek hoogstens wat minder snel.

In de late jaren tachtig, vroege jaren negentig van de ­vorige eeuw was in Nederland en ver daarbuiten, het werk van de Poolse componist Henryk Górecki opmerkelijk populair.

In Nederland begon dat in mijn herinnering met een uitvoering van 'Lerchenmusik', voor klarinet, cello en piano, tijdens de Gaudeamus Muziekweek (het toen nog Amsterdamse festival voor de allernieuwste muziek) en niet lang daarna een uitvoering van het fraaie strijkkwartet Already It Is Dusk door het Kronos Kwartet, in de Kleine Zaal van het Concert­gebouw. Beide stukken belandden ook nog eens samen op een cd, waar zeer lovend over werd geschreven.

Górecki kreeg zelfs de pauselijke goedkeuring van Reinbert de Leeuw, die een compositieopdracht aan hem verstrekte. Dat werd Kleines Requiem Für Eine Polka.

De Leeuws eerste, tamelijk verbijsterde, kennismaking met dat stuk is op film vereeuwigd door Cherry Duyns in de serie Toonmeesters.

Kleines Requiem Für Eine Polka is uit 1993, het jaar waarin de populariteit van Górecki explodeerde als ­gevolg van Tony Palmers documentaire The Symphony of Sorrowful Songs.

De cd met de bijbehorende diatonische, hartverscheurend emotionele muziek, Górecki's Derde symfonie, werd een absurde hit. Je moet alleen vrezen dat de cd voornamelijk dienst deed als achtergrondmuziek bij dinertjes met sfeerverlichting.

Górecki componeerde zijn Symfonia Piesni Zalosnych al in 1976, in een tijd dat hij artistiek gezien drastisch van koers veranderde: geen atonale avant-garde meer, maar tonaliteit en eenvoudige vormen.

En nu, in 2018, is Górecki alweer zo goed als vergeten, al doet zijn zoon, Mikolaj, pogingen zijn vader in herinnering te houden. Hij voltooide een Vierde symfonie en vond vorig jaar in een la van pa Twee Tristanpreludes en koraal. Of het wat is gaan we vrijdag horen.

Amsterdam Sinfonietta. Met Fazil Say (piano). Werken van Górecki (Twee Tristanpreludes en koraal), Say en Beethoven (bewerking Strijkkwartet opus 130), vrijdag 16/2 in het Muziekgebouw aan 't IJ.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden