PlusKlapstoel

Modeontwerper Edwin Oudshoorn: 'Een wilde periode heb ik niet gehad'

Edwin Oudshoorn (1980) is modeontwerper. In 2005 won hij de Frans Molenaar Couture Prijs. Zondag heeft hij twee presentaties op de Amsterdam Fashionweek.

'Op de academie leer je buiten de box te denken, maar uiteindelijk moet je je geld toch weer binnen die box verdienen'Beeld Harmen de Jong

Lisse

'Twee jaar geleden is mijn vader overleden. Mooi om te zien was hoeveel steun mijn moeder toen van alle kanten kreeg. Dan merk je dat zo'n dorp ook echt een gemeenschap is. Mijn vader was de koster van de gereformeerde kerk in Lisse. Ik doe er niet veel meer aan, maar heb het geloof niet volledig achter me gelaten."

"Ik geloof niet in een een-op-een contact met God, wel in zo'n gemeenschap. Ik heb zelf geen tijd om naar de kerk te gaan. Ik werk elke dag van negen tot laat, dus ook 's zondags, maar dat een groep mensen één keer per week in een ruimte bij elkaar komt om het te hebben over het thema 'God is liefde' vind ik heel mooi. Maar als ­iemand liever aan yoga doet: ook goed."

Naaimachine

"Ik maakte al heel jong zelf poppen- en berenkleertjes. Al snel ook op de elektrische naaimachine van mijn moeder, maar dat vond ze toch een beetje eng, zo met die kleine vingertjes."

"Een tijdje heb ik gewerkt op een antieke handmachine met aan de zijkant zo'n wiel dat je zelf in beweging moest brengen. Maar dat ding was zó zwaar, ik kon hem niet eens zelf tillen. En door dat wiel kon je maar met één hand werken. Dus dat heeft niet lang geduurd: op mijn achtste kreeg ik mijn eigen naaimachine, een Lewenstein."

"Ik wist heel zeker dat ik modeontwerper zou worden, al had ik nog geen idee wat dat inhield. Ik was heel erg met kleding bezig. Ik had altijd een overhemdje aan, nooit een trui of een T-shirt. Ik wist ook precies wat iedereen droeg. Zeker op zondag in de kerk, als iedereen zijn mooiste kleren aanhad. Drie maanden later wist ik nog te reproduceren welke jurk een bepaalde mevrouw had aangehad."

Melania Trump

"Ik heb een mooi blauw pakje voorbij zien komen, wat nogal deed denken aan de kleding van mevrouw Kennedy, Jacky. Ik vond het een heel keurige, nette, niks-aan-de-handkeuze. Ze had ook een statement kunnen maken door iets van een jonge ontwerper te dragen, maar het werd iets van de gevestigde Ralph Lauren. Zeer correct. Overigens was ook het witte pak dat Hillary bij de inauguratie droeg van Ralph Lauren, wat ik wel grappig vond."

Romanticus

"Ja, dat ben ik. De hang naar romantiek in mijn werk is ook de hang naar het verleden, naar het ambacht, naar vrouwelijkheid, naar nostalgie. Kijk hier om je heen in mijn atelier en je ziet het allemaal in ruime mate vertegenwoordigd. Nee, een wilde periode heb ik nooit gehad, ook niet op de kunstacademie."

"Op de academie leer je buiten de box te denken, wat heel goed is ­natuurlijk. Maar uiteindelijk moet je je geld toch weer binnen die box verdienen. En het is ook best oké om gewoon iets goeds te maken. Als iemand een mooie jurk wil, kan ik die maken. Met een concept heeft dat niet veel te ­maken, wel met het kleermakersvak, met het ambacht. Ik denk dat je alleen mode kunt ontwerpen als je dat vak beheerst: als je weet hoe kleding in elkaar zit en wat de eigenschappen van een stof zijn."

Soldaat van Oranje

"Wát een successtory, zo ongeveer heel Nederland heeft die musical gezien. Ik ben zelf een keer of zeven geweest. Maar dan zit ik er niet als een gewone bezoeker. In een kladblokje noteer ik: dit is te kort, dat te lang, dat moet een ander kleuraccent."

"Ik heb, in opdracht van een stylist, de kleding gemaakt voor een scène die zich afspeelt op een bal. Bij elke castwissel moeten de kleren weer worden aangepast. Ik vind het heerlijk om te doen, zo'n project. Ik was ook ­betrokken bij de film Majesteit. Heb ik een ­Beatrixjurk gemaakt en ook een jurk voor een zwangere Máxima."

Parijs

"De stad van de couture. Maar ik woon en werk toch liever hier in Amsterdam. Ik vind het ontzettend fijn dat ik op de fiets naar mijn werk kan. Ik woon vlak bij het Oosterpark en mijn atelier op de Overtoom is weer vlak bij het Vondelpark: ideaal. Ik heb wel twee keer een show gehad in Parijs, afgelopen zomer nog in de ­Nederlandse residentie daar."

"Als student liep ik in Parijs de grote modeshows af. Ik vond het een sport me zonder kaartje naar binnen te praten. Maar naarmate je ouder wordt, neemt de schaamte daarover toe. Natuurlijk volg ik op ­afstand wat er in Parijs gebeurt. Ik zou graag zeggen dat ik als modeontwerper een compleet eigen koers vaar, maar je doet ook altijd iets met de tijdsgeest. Er hangen dingen in de lucht, ontwerpers reageren op elkaar, daar ga je met zijn allen in mee."

Uit De Kast

"De naam van een collectie die ik in 2007 in ­samenwerking met het Rijksmuseum maakte. Het Rijks bezit kabinetten die vooral gesloten worden getoond, maar de binnenkant is vaak veel interessanter: met kralen, vlinders, bloemen, echt prachtig. Prints daarvan waren te zien op de jurken van de collectie Uit De Kast."

"Eerst was er een show op het Museumplein, waar de Fashionweek dat jaar werd gehouden. Een uur later was er in het museum een presentatie waarbij een suppoost met witte handschoentjes aan die kabinetten opende. Uit de kast heeft ook een andere betekenis natuurlijk, maar hier betekende het: leef je uit, haal alles uit de kast."

"Ik heb als homoseksueel nooit uit de kast hoeven komen. Mensen vragen weleens: wanneer wist je het? Geen idee, eerlijk gezegd. ­Hetero's weten toch ook niet wanneer ze er achter kwamen hetero te zijn? Als het geen enkele issue is, kun je dat niet markeren."

Frans Molenaar Prijs

"Ik kreeg hem in 2005, net nadat ik was afge­studeerd. De prijs heeft me veel gebracht, ook omdat er een show bij hoorde op de toen net begonnen Amsterdam Fashionweek. Ik kreeg zo veel publiciteit, ik stond in echt alle kranten, bij jullie zelfs voorop de PS. Ik dacht wel even: o, nu moet ik al die aandacht wel gaan waarmaken. Maar ik geloof dat ik mag zeggen dat dat is gelukt."

"Frans Molenaar heb ik alleen zijdelings gekend. Zijn vroege werk vind ik heel mooi. Zijn signatuur heeft hij gehouden, maar later maakte hij toch vooral keurige dameskleding. Met ­altijd een vleugje jaren tachtig."

Sylvana Simons

"Een van de BN'ers die ik kleed. Nee, een klant is ze niet. Klanten kopen jurken bij me. BN'ers lenen die. Na drie dagen komen ze zo'n jurk weer bij me terugbrengen. Het is pr. Maar voor we ja zeggen, kijken we wel goed of we er iets aan hebben. Chantal Janzen die een jurk van me draagt bij het Televizierringgala, dat is geweldige reclame natuurlijk."

"Ik maak geen kleding waarmee je op de fiets stapt. Het is echt voor feestelijke gelegenheden. Dus als Sylvana over de rode loper moet, dan meldt ze zich hier. Ik vind het een ontzettend leuk mens. Hadewych Minis loopt bij premières ook vaak in een creatie van mij. Katja Schuurman? In het verleden wel, ja. Maar ik heb haar al een tijd niet meer gezien, die mag wel weer eens bellen. Heeft ze binnenkort niet een bruiloft?"

Clientèle

"Ik maak heel veel jurken voor bruiloften; voor de bruid zelf, maar ook voor moeders en zussen. Maar ik maak ook jurken voor werkende vrouwen. Voor advocaten bijvoorbeeld of dames uit de culturele sector of medische wereld, die bijvoorbeeld een presentatie moeten houden."

"Buitenlandse klanten heb ik ook, waarbij die uit het Midden-Oosten een speciale groep vormen. Soms komen ze hierheen, maar vaker gaat alles op afstand. Ze zien mijn jurken op ­Instagram en zeggen: doe die en die maar. Ze mogen niet eens doorpassen in aanwezigheid van een man. Ze dragen zo'n jurk op feesten waar alleen vrouwen komen, soms wel zevenhonderd tegelijk."

Primark

"Ik ben er weleens geweest en ik werd er niet blij van. Met het ambacht waar ik zo veel van houd, hebben zulke kleren helemaal niets te maken. En je durft er niet aan te denken onder wat voor omstandigheden ze zijn gemaakt. Maar aan zulke toestanden zijn we allemaal schuldig."

"Ik heb ook een iPhone en spulletjes van Ikea. Ik ben wel een groot fan van C&A en Peek & Cloppenburg. Wat ik nu aan heb, komt er ook vandaan. De romanticus die ik ben, vindt er altijd iets van zijn gading. Ik vind het heel fijn om een pantalon met stippeltjes te bezitten.

Amsterdam Fashionweek

"Heeft veel goeds gedaan voor de Nederlandse mode, dat zeker. Dertien jaar bestaan ze nu, een periode met ups en downs. Wat ook te maken had met wie er aan het roer stond. Op dit moment gaat het heel goed. Wat ik er dit jaar laat zien, houd ik nog even voor me. Ik borduur ­verder op wat ik eerder dit jaar toonde in Parijs. Maar het zijn geen grote shows, hoor. Op de uitnodiging hebben we het een capsulepresentatie genoemd."

"Ik sta nogal buiten het echte modecircus. Ik hoef geen winkels te bevoorraden en te gaan zitten met inkopers. Alles gebeurt hier in mijn eigen atelier, ik ben volledig in control. En als een mevrouw zegt: ik vind die jurk wel leuk, maar een beetje koud, nou, dan maken we er toch lange mouwen aan? Andere kleur? Geen probleem. Ik verkoop soms ook ­jurken die ik zes jaar geleden ontwierp."

Tim Haars
"Hij heeft zo'n olijk hoofd. Lijkt me een vrolijke jongen. Maar zijn cv ken ik niet. In de bioscoop kom ik niet vaak, maar ik ben wel een fanatieke tv-kijker. En dan op de ouderwetse manier: aan Netflix of Uitzending gemist doe ik niet. Ik zet gewoon de tv aan en wat er op is, daar mag ik naar kijken. Heel ontspannend."

Edwin Oudshoorn Couture, capsulepresentatie, het Transformatorhuis, zondag, 19.30 en 21.00 uur

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden