Mix a Match

Keldertje met karakter

Ooit serveerde Loesje er haar beroemde gehaktballen; nu staat er een jong koksduo met ambitie. Werken in de grote stad moeten ze nog een beetje leren.

De alleroudsten onder ons kennen het misschien nog als Cave Frederick, en toen er nog plannen waren voor de deur het nieuwe stadhuis te bouwen, heette het nog even de Stadhuis Koffiekelder. Beroemd werd deze piepkleine kelderzaak als Het Koffiekeldertje of, meestal, Loesje. Zij maakte de beste gehaktballen van Europa, vond ik in 2001, maar het liep toch niet goed af. De vochtige kelder was een blok aan ieders been en stond een tijdje leeg. Slager Louman maakt sindsdien de ballen van Loesje.

Nu heeft een jong koksduo de zaak overgenomen en opgeknapt en je zit er weer droog, al blijft het spartaans. Maar ze doen hun best. Ze hebben in een aantal provinciale restaurants gekookt en ze hebben daar het één en ander geleerd, dat is duidelijk.

Voor de lunch kun je zelfs het beroemde broodje bal bestellen (€6,50), maar we komen voor het diner. Dat klinkt wat groots voor een keldertje met zestien zitplaatsen, waarvan een deel op harde banken (wel met kussens!), en in het piepkleine keukentje moeten wonderen verricht worden, maar dat gebeurt ook.

We beginnen met twee soepen: de goed gevulde tomatensoep van verse tomaten, met basilicum (€5,50), één van de betere soepen van de laatste tijd. Dat geldt ook voor de andere soep: mosterdsoep met spekjes: behoorlijk pittig, maar ook romig (€5,50).

Als tussengerechten bestellen we ten eerste de pikante kip met frisse salade, croutons, spek, gekookt ei en komkommer (€8,50): een royaal gerecht met malse, gemarineerde kip en een goede balans van smaken en structuren. Dat is al bijna een maaltijd.

Dat geldt ook voor het andere gerecht: gamba's in knoflook met salade en een rode curry-kokossaus (€8,50). De malse grote garnalen gaan schoon op.

Bij de hoofdgerechten aarzelen we even: op de kaart staat Sliptong à la Picasso, dus met blikfruit en amaretto, laten we ons vertellen. Daaraan zie je dat deze restauranthouders geen doorgewinterde Amsterdammers zijn. Ik denk niet dat een grootstedeling zich daar nog door laat verleiden - maar als je wilt laten ze het fruit weg: de kok kookt speciaal voor jou en alles is vers, dus je kunt het bestellen zoals je wilt.

Als dagspecialiteit is er, naast het varkenshaasje (ook zoiets) een moot kabeljauw met garnituur - zonder saus, maar met citroen 'want saus zou maar afbreuk aan de vis doen'. Daar kan ik me iets bij voorstellen. De kabeljauw is perfect en goed gegarneerd! (€17,50).

Het tweede gerecht staat aangekondigd als malse biefstuk van dikbil (200 gram), zoals gevraagd saignant gebakken en met championsaus (sic!), terwijl we ook voor pepersaus hadden kunnen opteren.

Maar hoewel we ons eigen, scherpe mes gebruiken en niet het aangeboden kartelmes, ligt het bord na de eerste snee al vol rood vocht. De slager heeft het vlees duidelijk gemarteld met hakbijl of vermalser: een doodzonde bij goed vlees. Doen ze zo hun best, laten ze zich naaien door de slager, die ze nog flink laat betalen ook voor deze gemacrameede lap, zoals een collega dat ooit noemde (Ik heb het ze meteen verteld; deze wereld zit vol valkuilen!). Er is trouwens beter vlees dan dat van dikbillen, een Belgische soort rund met door selectie overmatige spierontwikkeling. Amsterdammers eten geen dikbil!

De desserts zijn ook goed verzorgd: het vanilleflensje met sorbetijs en vers fruit (€6,50) is gewoon goed, net als de spekkoek met kokos-roomijs (€6,50). We drinken een glas uitstekende witte huiswijn (€4), thee van verse munt (€3) en flesjes Spa rood (à €2,20).

Alles bij elkaar kun je zeggen dat ze hun uiterste best doen. Ze zullen inmiddels wel een andere slager hebben genomen - of een hartig woordje met hem hebben gesproken - en ze leren snel genoeg hoe het werken in de stad is, zelfs al doe je het vanuit een piepklein keldertje. Ik wens ze alle goeds toe.

O ja, voor de lunch hebben ze mooie broodjes, uitsmijters

of omeletten, tosti's, de twee genoemde soepen en een keuze-antipasti, zoals worsten en kazen, klein of groot.

8,5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden