Column

Militaire missie

THEODOR HOLMAN

Ik ga proberen het te begrijpen. Van de PvdA mogen vijftig politietrainers naar Afghanistan en die krijgen 250 militairen mee om ze te beveiligen. ''Maar die militaire aanwezigheid mag geen militaire missie worden genoemd.'' Ik citeer nu Cohen.

Dus er zijn straks in Afghanistan 250 militairen, en wanneer die vijftig politietrainers beschermen (omdat die bijvoorbeeld worden aangevallen en de soldaten moeten terugschieten), noemen we dat geen 'militaire missie'.

Maar wat dan wel?

Hoeveel militairen zijn er nu in Oeroezgan? Pakweg 2500. Dat noemen we wel een militaire missie. Het was eerst een vredesmissie, die bij aankomst in Oeroezgan toch een vechtmissie bleek te zijn. Een tiende van die vechtmissie - toch nog altijd 250 soldaten - noemen we nu geen militaire missie meer.

Stel je voor: de Grebbeberg, mei 1940. We doen even net alsof daar een tiende van de normale sterkte aan Nederlandse soldaten was geweest en dat De Geer tegen de militairen had gezegd: ''Leg de Duitsers maar uit dat jullie geen militaire missie zijn, maar dat jullie Ouwehands Dierenpark beveiligen.'' Zou generaal Von Küchler dan totaal anders gehandeld hebben dan wanneer de Nederlandse soldaten 'een militaire missie' hadden om Ouwehands Dierenpark te verdedigen?

Ik denk het niet. Soldaten zijn soldaten, en we noemen ze soldaten omdat ze kunnen en moeten vechten. Ook soldaten die verdedigenof beschermen, moeten dat doen door te vechten. Of je hun aanwezigheid nu wel of geen militaire missie noemt, maakt voor de vijand niets uit.

Zal er één Taliban rondlopen die denkt: o, die Nederlandse militairen maken geen deel uit van een militaire missie?

Het is dus onzin wat de PvdA beweert.

Artsen naar Afghanistan sturen, of schoolmeesters, of ondernemers, dat zou je geen militaire missie hoeven noemen. Maar zodra er ook maar één militair bij betrokken is, is het een militaire missie.

''Alle Nederlandse militairen zijn eind 2010 uit Afghanistan vertrokken,''hoorde ik Wouter Bos destijds zeggen. Ik moest toen al lachen en wist dat ik eens - en dat is dus nu - gelijk zou krijgen, want ik dacht, en schreef: ook na 2010 zijn we daar nog.

t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden