Milde eis tegen wapenbezitter met berouw

Dat hij beschikte over de 'zeer grote hoeveelheden wapens en munitie', moet S. op twee jaar cel komen te staan, vindt aanklager Van Leijen. Foto EPA Beeld
Dat hij beschikte over de 'zeer grote hoeveelheden wapens en munitie', moet S. op twee jaar cel komen te staan, vindt aanklager Van Leijen. Foto EPA

Manfred S. wilde af van het wapenarsenaal dat hij her en der had opgeslagen voor criminelen. Na zijn arrestatie wees hij de politie de bergplaatsen. Justitie eist 'een milde straf': twee jaar cel.

Het strafdossier tegen Manfred S. (43) bevat 'omvangrijk explosief materiaal', zo begon officier van justitie Jos van Leijen zijn requisitoir. ''Daarbij doel ik niet alleen op de vermelding van 1100 kilo van het explosief semtex, verscheidene automatische vuurwapens, handgranaten, pistolen en een zeer grote hoeveelheid munitie.''

De aanklager doelde ook op de aanleiding tot de arrestatie van Manfred S.: diens telefoontje met zijn advocaat, dat in januari vorig jaar door de politie werd afgeluisterd. S. 'stond onder de tap' omdat hij van drugshandel en witwassen werd verdacht. In dat gesprek vroeg een 'geagiteerde' S. zijn raadsman 'die rotzooi' bij hem weg te halen. ''Haal lekker die 1100 kilo semtex op, haal lekker die mitrailleurs op, die uzi's, die handgranaten, haal die fucking stingers op.''

Hoewel '1100 kilo semtex' ook volgens de recherche 'een weinig geloofwaardige hoeveelheid was' - met een paar honderd gram is een vliegtuig neer te halen - nam het onderzoeksteam de informatie uit het gesprek toch serieus. S. zei dingen als: 'Als ik er misbruik van maak, schieten ze mij af.'

Hoewel de recherche zogeheten 'geheimhoudersgesprekken' tussen cliënten en advocaten direct moet vernietigen, achtten officier van justitie Jos van Leijen en hoofdofficier van justitie Leo de Wit het in dit uitzonderlijke geval noodzakelijk ermee aan de slag te gaan. De onderzoeksrechter stemde in.

S. werd gearresteerd. In panden waarin de recherche zocht, lag niets, maar S. hielp de recherche een handje. In een verhoor merkte hij op: ''Wie A zegt, moet ook B zeggen. Ik wil van dit verleden af.''

Hij verklapte dat de grootste bergplaats was ingebouwd op de zolder van zijn ouderlijk huis in De Baarsjes, dat een kennis een sporttas met een uzi met munitie had verstopt in zijn huis in Bos en Lommer en dat zijn ex-zwager een uzi bewaarde in zijn fietsenzaak in de Rivierenbuurt. In een loods op De Heining lag meer wapentuig. Uiteindelijk vond de recherche twee pistoolmitrailleurs, een geweer, drie pistolen, een revolver, patroonhouders en een aanzienlijke hoeveelheid munitie. Van welke criminelen de wapens waren, wil S. niet zeggen.

Dat hij beschikte over de 'zeer grote hoeveelheden wapens en munitie', moet S. op twee jaar cel komen te staan, vindt aanklager Van Leijen. ''Alles wijst op een relatie met ernstige vormen van criminaliteit.''

Dat S. volledig meewerkte met het politieonderzoek is reden mild te straffen. ''Anders was vier jaar cel zeer reëel.'' Justitie is vooral opgelucht dat de wapens 'uit de samenleving zijn gehaald', ''maar de zaak is te ernstig om niet te kiezen voor een celstraf.''
Advocaat Bram Moszkowicz, met wiens kantoorgenoot S. zijn omstreden telefoongesprek voerde, wil dat de rechtbank de zaak van tafel veegt. Al sinds is gebleken dat het onderzoek naar S. begon met dat 'geheimhoudersgesprek', ageert de raadsman daartegen.

Dat de rechtbank inmiddels een medeverdachte heeft veroordeeld, begrijpt hij niet. ''Die rechtbank vond dat de rechter-commissaris het gebruik van dat afgeluisterde gesprek niet had mogen toestaan, maar dat het de officier van justitie niet is te verwijten dat hij op die onrechtmatig in gang gezette trein is gaan zitten. Een principiële denkfout waarmee u korte metten moet maken.''

Justitie heeft de deken van de Orde van Advocaten wel advies gevraagd over het gebruik van het gesprek, maar negeerde diens afwijzende reactie. ''Dat is nog erger dan géén advies vragen: advies vragen en het terzijde schuiven als het antwoord je niet uitkomt!''

Bovendien bleek onlangs dat een rechercheur nog altijd over een 'ongekuiste' versie van het omstreden gesprek beschikte. ''Uw rechtbank kan niet uitsluiten dat met die ongekuiste versie het onderzoek is gestuurd. Een doodzonde,'' betoogde Moszkowicz.

Na de 'reeks omissies' moet de rechtbank het OM 'niet-ontvankelijk' verklaren. Zo niet, dan moet ze al het bewijs uitsluiten dat na het omstreden gesprek is verkregen en S. vrijspreken.

S. hoorde het gelaten aan. ''Ik ben zó blij dat die troep weg is! Dat voelt zó goed. En de straf... tja.''

Uitspraak op 2 april. (PAUL VUGTS)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden