Mexicaanse heldin ontvoerd, gemarteld en geëxecuteerd

De 'Mexicaanse heldin van de 21ste eeuw' is niet meer. Maria Santos Gorrostieta werd ontvoerd, gemarteld en uiteindelijk geëxecuteerd. De 36-jarige harde tante zette als burgemeester haar leven op het spel door de strijd aan te gaan met de almachtige drugsbendes. Twee moordpogingen had ze al overleefd, de derde werd haar fataal.

Maria Santos Gorrostieta. Beeld epa

Maria Santos werd op klaarlichte dag klemgereden terwijl ze haar kind naar school bracht. Getuigen zagen hoe ze smeekte om het leven van haar dochter te sparen. Om die reden stapte ze ook zonder verzet in de auto van haar kidnappers.

Haar ongeruste familie wachtte vervolgens op een telefoontje dat nooit zou komen. Acht dagen later werd haar zwaar toegetakelde lichaam teruggevonden langs de kant van de weg. Vastgebonden aan polsen en enkels, geslagen, verbrand en ook verminkt met een mes. Ze laat naast haar dochter nog twee zonen en een echtgenoot achter.

Geraakt door drie kogels
In 2008 werd Gorrostieta verkozen tot burgemeester van Tiquicheo, een dorp ten westen van Mexico City. Vrijwel meteen kreeg ze doodsbedreigingen. De eerste moordpoging volgde in oktober 2009, toen ze in haar wagen onder vuur genomen werd. Zij overleefde, maar de aanval kostte wel het leven van haar eerste man.

Amper drie maanden later werd Maria Santos opnieuw het doelwit. Gemaskerde mannen doorzeefden de bestelwagen waarin ze reed met dertig kogels. Drie ervan raakten Gorrosieta. Vanaf dat moment moest ze een stoma dragen en zou ze geen enkele dag meer zonder pijn kennen. Om de laatste criticasters te overtuigen, toonde ze zelfs haar schotwonden. Maar opgeven, dat stond niet in haar woordenboek.

'Doel nog niet bereikt'
'Op een ander moment in mijn leven zou ik de strijd misschien opgeven', sprak ze toen. 'Maar nu is dat onmogelijk. Ik heb drie kinderen aan wie ik het goede voorbeeld moet geven. En natuurlijk moet ik het ook voor mijn overleden echtgenoot doen. De vader van mijn drie kinderen. Diegene die me leerde hoe ik moest vechten voor waardevolle dingen. Elke dag strijd ik in mijn hoofd tegen de horrorbeelden. Ik toonde ook mijn verminkt en vernederd lichaam omdat ik me er niet voor schaam. Ik heb een verantwoordelijkheid tegenover mijn volk, mijn doel is nog lang niet bereikt.'

Maria Santos Gorrostieta toont haar schotwonden. Beeld epa
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden