Plus

Met voet tussen de deur jeugdwerkloosheid in de stad aanpakken

Jongeren die zonder diploma werkloos thuis zitten, krijgen in Amsterdam bezoek van een jongerenadviseur om het tij te keren.

Aan de deur komen de jongerenadviseurs van alles tegen: ouders die zich geen raad meer weten, armoede, game- of softdrugsverslaving Beeld Rink Hof
Aan de deur komen de jongerenadviseurs van alles tegen: ouders die zich geen raad meer weten, armoede, game- of softdrugsverslavingBeeld Rink Hof

Nee, die kappersopleiding was niets voor haar. In de zomervakantie kreeg Yasmine (20) - niet haar echte naam - toch haar bedenkingen. Maar ze heeft ook al een nieuwe ambitie, vertelt ze aan de jongerenadviseurs die bij haar op de deurpost staan. Ze gaat zich inschrijven bij een fotografieopleiding. Een dure grap, dus werkt ze nu eerst nog maar een half jaar in de horeca. "Om te sparen." Maar geen zorgen verder. "Als ik iets wil, doe ik het gewoon."

Yasmine heeft haar mbo-opleiding Helpende zorg en welzijn na anderhalf jaar afgebroken. "Ik kwam tot de conclusie dat het niets voor mij is. Ik zag het me gewoon niet mijn hele verdere leven doen."

Ze vindt het ook helemaal niet vervelend dat ze daarom nu bezoek krijgt van twee adviseurs van het jongerenpunt, zoals alle Amsterdamse jongeren onder de 23 die geen opleiding volgen en geen diploma hebben van tenminste havo en mbo-2 - de zogeheten startkwalificatie. "Ik waardeer het absoluut dat jullie even langskomen. En als het nodig was, had ik zeker hulp gevraagd."

Niet overtuigd
Een kordate dame, dus. Die komt er wel? Eenmaal weer vertrokken uit haar straat in de Rivierenbuurt zijn de jongerenadviseurs niet overtuigd. Ze hebben hier eerder aan de deur gestaan, voor Yasmine en haar broer. Toen zei hun vader dat ze zich had ingeschreven bij de kappersopleiding.

"Maar dat heeft ze niet doorgezet en daarom popt ze toch weer op in onze administratie," zegt Paulien Hilhorst. Anders dan voor kappers en zorgpersoneel houden de beroepsperspectieven voor fotografen niet over. Dat Yasmine om twee uur 's middags na drie keer aanbellen opendeed in een badjas wijst nou ook niet op een constructief dag- en nachtritme.

"Ze zegt dat ze zich gáát inschrijven voor de foto-opleiding," merkt jongerenadviseur Jorien van den Berg op. "Dat heeft ze dus nog niet gedaan." Een baantje is beter dan niks, maar voor de jongerenadviseurs is het geen reden om los te laten. Of zoals hun teamleider Sabrina Schipper zegt: "Beginnen bij de Burger King is niet voor iedereen de manier om duurzaam tot verandering te komen."

Schoolverleden
Ze stappen weer op de fiets naar het volgende adres. In totaal hebben de negen jongerenadviseurs in Zuid 450 jongeren in het vizier. Daarvan zijn de afgelopen maand zo'n zeventig voortijdig schoolverlaters weer eens thuis opgezocht.

Het begin van het schooljaar kan een mooi moment zijn om de draad weer op te pakken. Veel opleidingen zijn inmiddels vol, maar met enige aandrang van een jongerenadviseur gaan er soms deuren open die anders gesloten waren gebleven. "Dat is vaak de vraag die ik voor de jongeren heb: kan ik iets doen?" zegt Hilhorst.

Dat de jongeren elke drie maanden worden benaderd zolang ze geen startkwalificatie hebben, is een heel eigen aanpak van de gemeente Amsterdam. Dat heet dan 'outreachend' en juist die manier van werken heeft een grote rol gespeeld bij het snelle terugdringen van de jeugdwerkloosheid.

Verslaving
Het is een methode die afgekeken is van Bureau Leerplicht, dat vorig jaar opgegaan is in het jongerenpunt. Veel jongerenadviseurs, zoals ook Hilhorst en Van den Berg, komen van 'Leerplicht', wat als bijkomend voordeel heeft dat ze jongeren soms al kennen sinds hun middelbareschooltijd.

450

De negen jongerenadviseurs hebben in Zuid 450 jongeren in het vizier. Daarvan zijn de laatste maand zo’n zeventig voortijdig schoolverlaters thuis opgezocht.

Aan de deur komen ze van alles tegen. "We kunnen hun schoolverleden zien en dan weten we vaak al genoeg door de vele wisselingen," zegt Hilhorst. "Veel jongens ook die wel weten hoe ze het thuis moeten vertellen. Ze maken hun ouders van alles wijs."

Maar ook: zorgmijders, armoede, ouders die zich geen raad meer weten door een gameverslaving of softdrugsverslaving en stoornissen in een soms lastig te ontwarren kluwen van factoren. "Ik steek er weleens een sigaret bij op. Kom maar op, vertel me het héle verhaal."

Goede wil
Tijdens hun rondes door Zuid blijken de huisbezoeken toch al bewerkelijk. Vaak is er niemand thuis, of alleen hun ouders. Dit keer treffen de jongerenadviseurs tot twee keer toe een bezorgde moeder die ervan overtuigd is dat hun kind op school is. Daar moet administratief iets misgegaan zijn. Zou kunnen, zegt Hilhorst.

"Maar als ik terugkom van vakantie moet ie er tussen zitten. Anders ga ik terug." Even verderop in de Rivierenbuurt komen de jongerenadviseurs duidelijk ongelegen. Zoonlief slaapt. Hij is trouwens met een handjevol certificaten op havoniveau al een heel eind op weg. "Ik heb ook mijn leven," zegt zijn moeder op hoge toon. "Maak dan een afspraak!"

Het antwoord is simpel: als ze een telefoonnummer hebben van de jongeren, bellen ze wel. Maar de jongerenadviseurs laten het er niet meer bij zitten als het 06-nummer ontbreekt in de papierwinkel. Eropaf, is het devies.

"Wij komen langs, dat is een teken van goede wil," vindt Hilhorst. En ze hebben meteen antwoorden op zorgen waar de jongeren nog mee rondlopen. Perspectief bieden, door schuldhulpverlening bijvoorbeeld, is soms figuurlijk hun voet tussen de deur. Of andere taal die jongeren verstaan: Jij wilt toch bij je moeder weg? Of: geen geld voor vakantie? Misschien volgende keer wel! Hilhorst: "We hebben eigenlijk nog nooit gehoord dat de jongeren zeiden: donder op!"

Op de radar
Natuurlijk zijn er jongeren die van geen hulp willen weten. "Dan is het: oké, tot over drie maanden," zegt Hilhorst. "Hun situatie kan veranderd zijn. Of ze zijn het zat en willen nu wel onze hulp," zegt Van den Berg. Als er niet wordt opengedaan gooien ze een persoonlijk briefje door de bus.

"Ze kunnen zien dat er geen postzegel op zit, dat we speciaal voor hen aan de deur zijn geweest. Ze zijn op onze radar gekomen." "Dat is wat ik wil uitstralen: jij bent het waard om moeite voor te doen," zegt Hilhorst. "We zijn ook niet aan het controleren, we laten zien dat we er voor ze zijn."

En ze denkt nog even terug aan Yasmine, die de kappersopleiding met een mooi vooruitzicht op werk liet lopen voor de meisjesdroom om fotograaf te worden. "Ik ga haar deze week nog even een mailtje sturen: Weet je het wel zeker?"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden