Met een huis blijken niet alle Top 600-jongens reddeloos verloren

Het Pak Je Kans-project wordt uitgebreid. Pak je Kans probeert jongeren uit de criminaliteit te halen en te houden door hen een huis en regelmaat te bieden. Het Parool sprak eerder met begeleiders en jonge criminelen over het project. Lees het artikel hier terug:

Youssef el Moubaret, jongeren-begeleider bij
Youssef el Moubaret, jongeren-begeleider bij "Pak je Kans, een sociaal huisvestingsproject voor probleemjongeren. Achter hem het huis waar de probleemjongeren een gedeelde woonruimte krijgen aangeboden voor maximaal 1 jaar.Beeld Marc Driessen

Chalid gooit de deur open, de stofzuiger nog aan. Hij kijkt quasiverbaasd, alsof hij zijn begeleider Youssef el Mourabet (35) en de verslaggever niet verwachtte. Het huis in Slotervaart waar hij sinds een paar dagen woont, is wat leeg. Een bank en een dressoir met een enorme tv en een spelcomputer, veel meer is er niet. 'Geen geld,' zegt hij simpel.

Maar voor iemand die de afgelopen tien jaar afwisselend op straat en in de gevangenis doorbracht, is het heel wat. Na elke straf ging het een paar weken goed, en dan ging Chalid (28) weer de fout in. Waarmee, dat wil hij niet zeggen. En waarom? 'Ruzie met mijn ouders, geen huis, geen school, schulden. Zo'n tienduizend euro.'

Tijdelijk dak
Vorige zomer meldde zijn Top 600-regisseur hem aan bij Pak Je Kans, een project van stadsdeel Nieuw-West voor criminele jongeren die hun leven willen beteren. Het project, dat vorig jaar maart begon, biedt de jongens hulp bij het vinden van werk of een opleiding, en, indien nodig, een tijdelijk dak boven hun hoofd.

Dat laatste veroorzaakte de nodige ophef onder Amsterdammers. 'Die huizen zijn oude dienstwoningen, op de lijst om gesloopt te worden. Ze horen niet bij de woningvoorraad,' herhaalt stadsdeelvoorzitter Achmed Baâdoud nog maar eens.

Volgens Baâdoud is de deal juist een win-winsituatie. 'Veel van die jongens zwerven over straat, slapen in kelderboxen en auto's. Ze hebben geen uitzicht op werk, geen geld om hun rekeningen te betalen. Een hoog percentage van degenen die uit de gevangenis komen, recidiveert. Met Pak Je Kans krijgen ze werk en een dak boven hun hoofd, en blijft de buurt criminaliteit en overlast bespaard.'

Tot nu toe meldden zich 125 deelnemers vanaf achttien jaar, van wie tachtig jongens uit de Top 600 van zwaarste jonge criminelen komen. Veertien hebben een kamer in één van de vijf huizen, ongeveer dertig jongens wachten daarop.

Gemotiveerd
Niet verrassend komen velen af op het perspectief van goedkoop onderdak - de kamer kost 150 euro per maand. Maar wie toegelaten wil worden, moet wel aantonen echt gemotiveerd te zijn, zegt projectleider Houssain Mouhmouh (49), die jarenlang agent was in hetzelfde stadsdeel. Wie geen idee voor werk of een opleiding heeft, mag niet beginnen.
Daarbij gaat Pak Je Kans uit van de hulpverlening die er al is - zoals de DWI, schuldhulpverlening, GGZ. 'We bedenken niets nieuws, maar koppelen bestaande vormen van hulpverlening aan elkaar,' zegt Mouhmouh.

Voor de echt zware gevallen is het project dan ook niet geschikt, zegt Mouhmouh. Zo heeft een deel van de Top 600-jongeren een verstandelijke beperking of een zware psychische stoornis. 'Die mensen hebben meer begeleiding en expertise nodig. Pak Je Kans is bedoeld voor mensen die zelfstandig kunnen functioneren.'

Rust en regelmaat
Chalids leven van nu is er één van rust en regelmaat. Vijf dagen in de week werkt hij in de bouw, waar hij een leertraject volgt. De avonden brengt hij thuis door, of bij zijn ouders. En o ja, hij ziet zijn kinderen ook weer vaker. Een zoon van acht en een meisje van vier. De moeder wilde hem lange tijd niet zien, maar nu gelukkig weer wel. En zijn vrienden van vroeger? 'Die zie ik nauwelijks meer. Het is hoi, doei, en dan fiets ik snel door.' Van zijn deelname aan Pak Je Kans hebben ze geen weet. 'Ik heb slechte vrienden. Ze zouden aan me gaan trekken, om me weer naar beneden te krijgen.'

In september gaat hij weer naar school, voor een opleiding tot loodgieter. 'Het is goed om een diploma te hebben. En wil graag met mijn handen werken. Vroeger was dat wel anders. Het klinkt raar, maar ik wilde jongeren helpen, net als Youssef.'

Chalid mag één jaar in het huis blijven wonen, daarna moet hij doorstromen naar een zelfstandige woning. Dat idee zint hem helemaal niet. 'Mag ik één ding zeggen dat ik minder vind aan Pak Je Kans? Na een jaar gooien ze je eruit, zo van: doei! Straks beland ik weer op straat, en dan ben ik terug bij af.'

'Dat is niet waar, je hebt nu een jaar rust en stabiliteit om een nieuw leven op te bouwen,' sust El Mourabet. Hij benadrukt dat de jongens vanaf het begin van het project moeten zoeken naar een eigen woning. 'We kunnen jullie moeilijk zomaar een huis gaan geven.'

Gele kaart
Van de 125 deelnemers zijn inmiddels 24 succesvol 'uitgestroomd' - ze kunnen op eigen benen staan. Negentien stopten om verschillende redenen al in het voortraject, zeven deelnemers moesten vertrekken omdat ze weer in aanraking kwamen met de politie of omdat ze hun eigen bijdrage niet betaalden.

Mouhmouh is streng. Eén keer een afspraak niet nakomen, betekent een gele kaart, bij twee mag de deelnemer alsnog zijn spullen pakken. 'Flexibel zijn heeft bij deze jongens geen zin, dan zoeken ze de grenzen op.'

Baâdoud beschouwt het project als een succes. 'Als je niets doet, is de kans dat het misgaat gewoon heel groot. Weet je hoe snel veel criminelen na hun vrijlating weer in de fout gaan? Binnen 48 uur.'

De naam Chalid is op verzoek van de betrokkene gefingeerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden