Opinie

'Mensen moeten realistisch zijn over drugsgebruik en niet zo naïef'

Over drugs moet veel opener gesproken worden. Het is onzinnig om te ontkennen dat op dancefeesten volop wordt gebruikt. Fabels moeten ruimte maken voor feiten, schrijft ervaringsdeskundige Rose Brouwer.

Feest in de Heineken Music Hall tijdens de opening van het Amsterdam Dance Event. Beeld epa

De artikelen die ik de laatste dagen in de media zie verschijnen over harddrugs, verbazen me vooral door hun grote naïviteit en gebrek aan inzicht in het drugsgebruik van jongeren.

In mijn omgeving wordt er niet af en toe een pilletje gebruikt. Nee, op de technofeestjes waar ik kom, gebruiken we ketamine, cocaïne, pep/ speed, mdma, de gouwe ouwe xtc, 4fmp, 2cb, ghb en een middeltje dat sterrenstof heet, een mengsel van het een of het ander.

De namen en de samenstellingen van de drugs veranderen en drugs worden gecombineerd. Daarnaast wordt er ook gedronken en geblowd en nemen sommige vrienden hun voorgeschreven Ritalin en dexamphetamine mee.

Drugscultuur
Ik ben deze zomer naar verschillende technofeestjes en festivals geweest en de cultuur is er één van drugs gebruiken, je komt zelden iemand tegen die niet 'hard gaat'. Ikzelf ben 20 jaar en mijn vrienden zijn 18 tot 25 jaar. We komen allemaal van goeden huize en studeren aan de universiteit of het hbo.

Ik vind het verdrietig dat men in de media spreekt over uitwassen en dat Richard Zijlma, de grote baas van ADE, doet alsof er niets aan de hand is, omdat er immers wordt gefouilleerd. Als hij inderdaad langs tien feesten per avond is geweest, zoals hij in Het Parool van maandag 20 oktober stelt, dan moet hij mij, en anders wel honderden andere mensen die strak stonden van de chemicaliën, met kauwende kaken en wijd opengesperde pupillen toch hebben gezien. Ik begrijp het wel, want het is moeilijk toegeven dat je je brood verdient als gastheer van feestjes waar tachtig procent van de aanwezigen strak staat van illegale middelen.

Roze wolk
Op dezelfde pagina laat de nachtburgemeester van Amsterdam, Mirik Milan, zich uit over het drugsgebruik. Van hem moeten we weken wachten totdat onze drugs zijn getest door de Jellinek, en goed nadenken of we die drugs wel echt willen doen, en tegelijkertijd vormen die weken wachten een mooi moment voor zelfreflectie.

Op welke roze wolk woont hij? Denk hij echt dat die 200.000 mensen die afgelopen weekend hard gingen op harddrugs weken gaan wachten op een test van de Jellinek en vervolgens ook nog nadenken of ze het wel echt willen doen?

Of je nou voor legaliseren, gedogen of een harde repressieve aanpak bent, het is wel belangrijk om de feiten op een rijtje te hebben en om te kijken naar wat realistisch is.

Onwetenheid
Ik denk dat een onderdrukkende aanpak geen zin heeft. Ik geloof in openheid en eerlijkheid. Er moet veel meer duidelijkheid komen over harddrugs en wat die met je doen. Fabels moeten ruimte maken voor feiten. Hoe gevaarlijk is xtc? Klopt het dat de pillen van nu twee keer zo sterk zijn als die van drie jaar geleden? Wat kan wel en wat kan niet? Hoe verslavend is ketamine? Hoe verslavend is speed? Welke drugs moet je absoluut niet combineren? Dat zijn de vragen waarop mijn vrienden en ik een antwoord proberen te vinden. We struinen websites af en vragen anderen naar hun ervaringen. We weten dat er bepaalde pilletjes zijn die we niet moeten gebruiken. We luisteren naar ons lichaam en houden elkaar in de gaten.

Het gaat er niet om of u voor of tegen het gebruik van drugs bent, aangezien het zo veel gebeurt en het hek al in de jaren negentig van de dam was. Het gaat erom hoe we er als samenleving mee omgaan. Wat kunnen scholen, gemeenten, ouders en medestanders doen om al dit soms excessieve en naar mijn mening niet te voorkomen drugsgebruik in goede banen te lijden? Om te beginnen zelf niet zo naïef zijn.
Het is verschrikkelijk als er mensen sterven aan onwetendheid


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden