Column

Men vermoedde dat er tovenarij in het spel was in Washingtonia

Theodor Holman Beeld Wolff

Een van de Rutterius-anekdotes, zoals opgetekend door Dorus Manus, de schrijver-filosoof die in een hol woonde.

"Men zegt dat in de jaren dat Keizer Trumperius regeerde, er ineens in de straten van Washingtonia een Laagmens verscheen, gekleed in lompen, die door zijn voortdurende grijns werd aangezien voor een stomme.

Als de inwoners van Washingtonia hem vroegen wie hij was, zei hij: "Rutterius, Marcus Rutterius. Ik koop en verkoop lucht aan legen."

"En wat komt gij hier doen, Marcus Rutterius?" vroegen de bewoners.

"Ik kom uw keizer Trumpe­rius op andere gedachten brengen."

"Waarover dan wel, Marcus Rutterius?"

"Over alles."

En dan lachten de inwoners van Washingtonia en Marcus Rutterius haalde zijn schouders op en zei geheimzinnig: "Leegheid en lucht zijn als vijand geducht."

Op een dag zei Trumperius: "Ik wil die lachende boer wel eens ontvangen die denkt mij op andere gedachten te kunnen brengen."

En zo geschiedde dat Marcus Rutterius in het Domus Alba van de Keizer werd uitgenodigd.

Echter, zo wil het verhaal, toen gebeurde er iets wat geen had voorzien.

Toen de keizer Marcus een hand gaf, raakte die los en viel op de grond. De keizer pakte de andere hand, en ook die brak van het lichaam.

En Marcus Rutterius zei: "In een vloek en een zucht wordt alles lucht."

Vervolgens pakte de keizer het hoofd van Marcus Rutterius, en plots was het hoofd los van de romp en verschrompelde. De keizer pakte de romp, en ook die verdween. Alle lichaamsdelen leken daarna vanzelf in de lucht op te lossen. De keizer was stomverbaasd, en men vermoedde dat er tovenarij in het spel was geweest.

Maar in Laagland dook opeens Marcus Rutterius op. Lachend liep hij naar zijn stam van Laaglanders en toen de oudsten in een kring om hem heen zaten, zei hij: "Ik heb Keizer Trumperius flink de les gelezen, ik heb hem gezegd waar het op staat en hij heeft geluisterd en ik heb hem op andere gedachten gebracht."

"Welke gedachten heeft hij nu, Marcus?" vroegen de oudsten.

"Andere."

Daar waren de oudsten zeer blij mee.

In het Domus Alba te Washingtonia was Keizer Trumperius geheel verbouwereerd. "Ik heb een lachmens van lucht uit Laagland een hand gegeven en alles verdween."

"Hebt u andere gedachten, Keizer Trumperius?"

De keizer knikte.

"We moeten nog minder te maken krijgen met dat stelletje idioten," zei hij.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden