Review

Me and Orson Welles ****

Regie: Richard Linklater
Met: Christian McKay, Claire Danes, Zac Efron
Wie weet er nog wie Orson Welles was? Of anders geformuleerd: wie van de fans van tieneridool Zac Efron (High school musical 1 tot en met 3) zal ooit van hem gehoord hebben? Het is een sterke zet van regisseur Richard Linklater (Dazed and confused) om Efron de rol van de jonge aanstromende acteur Richard te geven, de 'me' uit Me and Orson Welles.

Orson Welles (even een snelle introductie) was een zelfverklaard genie, die nog voor zijn vijfentwintigste theater, film en radiogeschiedenis schreef en de rest van zijn bewogen leven bezig is geweest over de schaduw van dat wonderkind heen te springen.

Linklater beschrijft de oerdagen van het New Yorkse Mercurytheater in 1937 als Welles bezig is Shakespeares Julius Ceasar te repeteren, in Wells moderne enscenering verplaatst naar het fascistische Italië van Mussolini.

De charismatische en chaotische artistiek leider houdt zijn gezelschap bij elkaar met de belofte van toekomstige grootheid, wat op het moment dat het verhaal speelt nog uiterst onzeker is. Is Welles een genie of een charlatan? Linklater en de geweldige acteur Christian McKay laten overtuigend zien dat beide bij Welles waar zijn.

We zien Welles door de ogen van de scholier Richard, die zich een weg in het gezelschap bluft en door Welles onmiddellijk als een geestverwant wordt omhelst. Richard valt voor Sonja (Claire Danes) van het productiekantoor, een meisje dat droomt van de hoofdrol in Gone with the wind, een film die op het punt staat gemaakt te worden. Hoe tomeloos haar ambitie is, is de eerste grote levensles van de jonge Richard.

Het knappe van Linklaters Me and Orson Welles is dat je getuige bent van dit belangrijke moment in de Amerikaanse theater- en filmgeschiedenis (bijles: Welles zou een paar jaar later met de leden van het Mercurytheater Citizen Kane maken, door vele critici gezien als 'beste film aller tijden'), terwijl tegelijkertijd een meeslepend verhaal over opgroeien, liefde en verraad wordt verteld.

En Me and Orson Welles behoort samen met Bullets over Broadway van Woody Allen tot de beste films over de totstandkoming van een theaterstuk, met een naadloze overgang tussen off en on stage, tussen de ego's van de acteurs en de rollen die ze moeten spelen.

Hoewel het de film is van McKay, die de rol van Welles eerder speelde in een off Broadway theaterstuk, is Zac Efron een waardige tegenspeler. Hij is in elk geval overtuigend over de schaduw van het tieneridool gesprongen. (MARK MOORMAN)

www.meandorsonwellesthemovie.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden