Plus Klapstoel

Maurits Hendriks: 'De enorme focus op goud vind ik grote nonsens'

Maurits Hendriks (1961) is technisch directeur van NOC*NSF en chef de mission van de Nederlandse ploeg op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, die vrijdag beginnen.

'Ik gun het iedereen, maar bij TeamNL horen is ietsje meer dan dat.' Beeld Harmen De Jong

Vondelpark
"Ik ben geboren in het Luthersch Diakonessen Ziekenhuis aan het park, waar nu appartementen in zitten. Een vriendje van mij woonde precies op de etage van de kraamafdeling, dus ik ben er nog eens teruggeweest."

"Mijn moeder kwam uit Zuid, mijn vader uit West. Zuid was echt de bourgeoisie van Amsterdam, terwijl mijn vader meer van de harde arbeiderskant kwam. Die twee kanten zullen ook wel een beetje in mij zitten."

Grote vaart
"Mijn vader was er gezagvoerder. Ze noemen het ook wel de wilde vaart, want hij voer van hot naar her. Dan stond zijn ­grote reiskist in de gang met daarop een adres in Nigeria of Chili waar hij op het schip moest stappen. Als klein jongetje had ik geen idee wat of waar dat was, dus dan groei je op met een wereldkaart."

"Toen ik een jaar of tien was, zijn we met het gezin de Atlantische Oceaan overgestoken, van New York naar Barcelona. Een storm meemaken midden op een oceaan is wel even andere koek dan wat harde wind in Nederland. Mijn vader nam me erna naar het dek en zei: "Dit is de kracht van water." Massief stalen relingen waren volledig weggeslagen. Dat heeft diepe indruk gemaakt."

Coachen
"Andere mensen beter maken, dat was echt een roeping. Ik kwam in 1992 als coach bij de hockeyers van Amsterdam en had praktisch dezelfde leeftijd als de jongens in de kleedkamer, dus dat maakte het wel lastig. Je wordt meegenomen in alle grappen en net zo goed afgezeken als de rest."

"Toen ik bij het Nederlands ­elftal kwam, ging dat door, omdat ik daar als assistent was binnengekomen, veel van die jongens al kende en zo jong bondscoach was. Als er van senioriteit geen sprake is, is autoriteit hebben ook minder vanzelfsprekend. Een wijze les."

Keepen
"Een fascinatie die begon met voetbalkeepers als Piet Schrijvers en Jan van ­Beveren. De echte sluitpost zijn, de laatste barricade. Dat vond ik mooi. En het showelement natuurlijk. Zoals die gasten door de lucht zweefden... Foto's van reddingen knipte ik uit de krant."

"Toen ik ging hockeyen, verschoof mijn interesse naar hockeykeepers. Zelf was ik al heel jong goed, dus ik zat op mijn zestiende al in Heren 1. Ik vond dat heel vanzelfsprekend, dus dat ik bij DKS op de bank kwam, vond ik echt belachelijk. En dat ik niet gekozen werd voor het Nederlands jeugdteam eigenlijk ook. Ik vond van alles, maar had er toen nog niet veel kaas van gegeten. Pas later leerde ik dat keepen een ervaringsvak is."

@FortAltCit
"Mijn Twitternaam. Een verwijzing naar het olympische motto 'citius, altius, ­fortius', oftewel sneller, hoger, sterker. Ik heb hem omgedraaid: sterker, hoger, sneller. Ik vind dat namelijk logischer. Hoe word ik sterker? En dan pas: hoe kan ik dan hoger en uiteindelijk sneller. Want uiteindelijk gaat het daarom: winnen."

Meedoen
"Ik gun het iedereen, maar bij TeamNL horen is ietsje meer dan dat. Dan moet je laten zien dat je een kansrijke atleet bent die wedstrijden kan winnen. Meedoen is dus niet belangrijker dan winnen. Sporters die het team halen en denken dat ze er dan zijn, hebben het mis."

20 plus 1
"Dat zei Mark Rutte na Londen. Ik heb wel Peking plus één gezegd en Vancouver plus één maar het doel is nu dat we ontwikkeling laten zien in het bereiken van de top 10-positie in de wereld. Dat kan ­alleen door in meer sporten meer succes te behalen."

"Het gaat dus niet zozeer om hoeveel medailles we gaan behalen maar vooral dat het in meer sporten is. Voor een klein landje als Nederland is dat een ambitieus doel, maar wel een realistisch doel."

Valerie
"Mijn lieftallige, beeldschone echtgenote. Zij komt ook uit de topsportwereld en begrijpt de wetten die gelden, en wat het van mij vraagt. Je kunt een baan als de mijne alleen doen als je partner je niet ­alleen steunt maar het ook echt begrijpt. Met mijn kinderen is het lastiger. Mijn dochtertje van vier zegt weleens: papa, je kunt toch weleens een dag niet werken. Dat uitleggen is een stuk moeilijker."

"Er is altijd ergens op de wereld een topsporter bezig, dus mijn werk houdt nooit op. Mijn zoontje van zeven gaat er erg goed mee om. Hij weet dat die olympische ­ringen iets bijzonders vragen van mensen. Bovendien was mijn vader vroeger twaalf maanden weg in een tijd zonder FaceTime of Whatsapp, dus als er iemand zou zeuren als ik vijf dagen van huis ben, gaat dat er niet in bij mij."

Dafne Schippers
"Of ze hem gaat pakken? Daar laat ik me niet over uit. Het is ook niet relevant wat ik daarvan vind. Ik ben verantwoordelijk voor het succes van de Nederlandse topsport, niet voor een sporter. Bovendien: denk je nou werkelijk dat Dafne harder gaat rennen als ik zeg te denken dat ze goud gaat halen?"

"De enorme focus op goud vind ik de grootste nonsens die er maar bestaat. Het doel van iedere topsporter is op dat hoogste treetje te komen, maar het idee dat je gefaald zou hebben als dat niet lukt, is onzin. De realiteit is dat er meer atleten rondlopen die dat ook ambiëren en het verschil tussen hen wordt steeds kleiner. Het maximale uit je potentie ­halen is wat telt. Als er sprake is van verzaken, is het andere koek."

Rio(ol)
"We zitten nu een week voor de Spelen en ik heb hier vier jaar over gesproken. Ik kijk er niet anders tegenaan dan de afgelopen vier jaar, maar het is onverstandig om daar nu nog iets over te zeggen. Nu hebben we gewoon te dealen met wat er is, want we kunnen het niet meer veranderen."

"Je kunt een vraag stellen over ­hygiëne, veiligheid, het zika-virus, maar nu ligt de focus op presteren. Want of we daar nou een plastic zakje tegenkomen in het water of niet, er moet gewoon nog steeds een zeilmedaille worden gewonnen. En ook als een atleet wordt geprikt door een zika-mug, moeten er nog steeds medailles worden gewonnen."

'Mijn dochtertje van vier zegt weleens: papa, je kunt toch weleens een dag niet werken.' Beeld Harmen De Jong

Doping
"Het gaat steeds over Rusland, maar het zijn in de eerste plaats de sporters. Sporters die bewust frauderen en zo anderen die zich wel aan de regels houden van medailles beroven. Als ik zie hoeveel sporters daarmee wegkomen, vind ik dat moeilijk te verkroppen. Voor mij zijn levenslange schorsingen bespreekbaar, hoewel ik best begrijp dat een samenleving erbij gebaat is dat mensen een tweede kans krijgen. Maar geen derde."

"Wat bij Rusland speelt, is dat er serieuze aantijgingen zijn dat daar vanuit de overheid een systeem achter zit. Dan kom je echt aan de fundamenten van sport. Sport kan alleen maar bestaan als je gelijkwaardig de arena betreedt en de beste als winnaar weer naar buiten komt. Als dat er niet meer is, valt het fundament onder topsport weg."

Verlies
"Ik kan enorm genieten van grote sportmensen die een wedstrijd verliezen. Dat ze de tanden op elkaar zetten, zich ver­bijten en groot zijn naar de winnaar. Dat Sven Kramer de tien verloor in Vancouver, zich vermande en zijn coach niet ­afviel, vond ik een groots moment. En dat hij vervolgens in Sotsji, als hij weer verliest, als eerste, nog op het ijs Jorrit Bergsma feliciteert. Dan ben je een hele grote. En daar zijn er niet veel van."

Klap Mee-daille
"De wat?"

Sepp Blatter
"Daar heb ik niets over te zeggen. Nou ja, één ding: voor de toekomst van sport is het enorm belangrijk dat internationale en nationale sportfederaties de transitie maken naar nieuwe tijden. De huidige bestuursmodellen zijn niet meer van ­deze tijd. Wederzijdse controle en verantwoording ontbreken. Niet alleen bij de Fifa, want onder wiens gezag vallen de internationale sportbonden? Er is geen controlerend orgaan."

Amsterdam 2028
"Het is een mythisch jaartal, want honderd jaar geleden waren de Spelen ook in Amsterdam. Denk aan vernieuwende bouwconcepten, zoals drijvende oplossingen. Dat kunnen wij. Net als grote ­evenementen organiseren. Dat hebben we wel bewezen met de start van de Tour en de ­Giro. Ik loop nu al zo'n twintig jaar rond op de Spelen en ik heb vaak gedacht: dat kunnen wij beter."

Olympisch eiland
"Het is niet de oplossing, want je verliest dan iets heel belangrijks, namelijk wat de dwingende deadline van de Spelen ­gedaan kan krijgen. De luchtkwaliteit in Peking is blijvend verbeterd, doordat in vijf jaar de zware industrie de stad uit is gewerkt, Oost-Londen wat eerst een getto was, werd herenigd met de rest van de stad en generatie na generatie zal de vruchten plukken van het openbaarvervoersnetwerk dat is aangelegd voor de Spelen in Rio."

"Die olympische erfenis is van grote meerwaarde. Net als de bijdragen van alle deelnemende landen. 206 landen die zich zeven jaar inzetten om
de stad Rio na de Spelen beter achter te laten dan ervoor. Dan verbeter je stap voor stap de wereld."

Roberto Payer
"Van Roberto's in het Hilton. Daar kun je ontzettend goed Italiaans eten. Helaas is het uitzonderlijk dat ik een avond vrij heb om in Amsterdam uit eten te gaan."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden