Mata Hari

Kok met goede smaak

Vroeger was hier het gokpaleis van onderwereldkoning Frits van de Wereld. De naam is gebleven, de sfeer is los. En je kunt op een terras aan het water eten, al houdt het uitzicht niet over.

'Een bijzondere trap brengt je vanuit het bargedeelte naar het restaurant, waar je als een ware spion de gezellige drukte van de Oudezijds Achterburgwal kunt gadeslaan,' meldt een door restaurant Mata Hari (vandaar die spion) aangeboden advertorial in NL20.

Dat uitzicht behelst vooral de kade- (en verveloze) achterkant van huizen op de Zeedijk en het doodlopende stuk autovrije gracht waar Mata Hari aan ligt; dus met die gezellige drukte loopt het wel los.

Maar met mooi weer kun je ook buiten eten, op het informele terras aan het water (met uitzicht op drijvend vuil) en dan is die rust eigenlijk wel leuk. Vroeger was dit het gokpaleis van Frits van de Wereld; de naam is gebleven.

Naast ons tafeltje aan de walkant, op een schakelkast, staat een pot rozemarijn. Mijn tafelgenoot plukt een paar blaadjes, wrijft ze fijn in zijn handpalm en snuift de geur op. Dan komt de vriendelijke ober aanlopen en zegt: "Jullie mogen hier best blowen hoor; dat is in orde." Kennelijk denkt hij dat in die handpalm een joint is gedraaid. Het schetst de sfeer: Frits van de Wereld, één van de eerste grote hasjimporteurs, leeft!

Mata Hari noemt zich bar, restaurant, living, maar wij zijn er echt alleen voor het restaurant.

Deze maaltijd beginnen we met de antipasti voor twee (€15,50), een plank met mooie verse spullen: bijzondere, grof gepaneerde calamari alla Romana, aardappelfrittata met courgette, Groningse mozzarella met geroosterde biet, olijven, prosciutto, chorizo en twee dipjes, met pesto en aubergine/courgette.

Als tussengerecht willen we graag de huisgemaakte kroketjes van schaal- en schelpdieren met citroen-kruidenmayonaise hebben, maar die zijn vanmiddag op. "Ik moet even vragen of ze weer zijn binnengekomen," heet het. Huisgemaakt? Binnengekomen?

Dan maar de soep van de dag. Wat is dat? vragen we als nieuwsgierige gasten. "Even vragen." Het blijkt een krachtige, kruidige bonensoep met tomaat en spek te zijn, één om de doden uit het graf te laten verrijzen (€5,00). Het andere tussengerecht wordt één van de drie pasta's, die je gelukkig ook klein kunt bestellen (€9,00/13,50). In dit geval linguine met groene asperges (in stukjes), pecorino, citroen en hazelnoten. Erg lekker, maar wel wat droog.

De vis van de dag is gebakken dorade, geserveerd met tomaat, wilde spinazie en met wat als zwarte rijst is aangekondigd, maar wilde rijstblijkt te zijn - een heel wat mooier product dus - ook nog opgesierd met tuinbonen, hazelnoten en rucola: heel goed gedaan (€18,50).

De ribeye is gebakken zoals besteld (saignant zeiden we, maar dat werd pas begrepen toen we er rare van maakten), met kruidenboter, begeleid door broccoli en frietjes met huisgemaakte mayonaise (€18,50).

Natuurlijk zijn we ook benieuwd naar de huisgemaakte appeltaart (€4,50). Die is niet wat je een hoogstandje noemt: goede rand, maar ongare bodem en vooral wat erg losse, droge stukken appel, waar veel te veel kaneel - of, erger, kassia - door is gegaan. Dan kun je hem beter inkopen!

De chocoladefondant, dus zo'n cakeje dat warm en met vloeibare vulling wordt opgediend, gaat volgens het menu gepaard met 'dadelkoffie kardemomsaus', maar de ober (de derde aan deze tafel) meldt dat hij met truffel wordt geserveerd. Hij ziet de dadel voor een truffel aan. Nou ja ... (€6,50) Overigens komt bij beide desserts ook nog een quenelle romige hangop.

De wijnkaart is beknopt, maar adequaat en er is genoeg per glas, zoals een aardige prosecco (€3,75).

Behalve dineren, drinken en loungen kun je hier ook goed lunchen en ze tappen enkele bijzondere bieren (Zatte, Erdinger Weissbier, La Chouffe).

Al met al voor het merendeel heel aardig werk door een kok die van goede smaken en combinaties houdt en daar mee weet te werken. Maar hij maakt, net zoals de bediening, zo nu en dan

een slippertje. Zou dat aan dat blowen liggen? Het is hier in elk geval heel ontspannen tafelen. Dit restaurant verdient meer aanloop dan van hitsige toeristen.

8

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden