Plus Filmrecensie

Marvin Ou La Belle Éducation: ontroerende brug tussen twee werelden

Het Franse platteland heeft Marvin niets te bieden. Marvin Ou La Belle Éducation is een ontroerende brug tussen twee totaal verschillende werelden.

'Meer dan ik zou willen,' antwoordt Marvin als iemand vraagt of hij op zijn ouders lijkt. Beeld Marvin Ou La Belle Éducation

Sommige mensen worden op de verkeerde plek geboren. Het Franse platteland heeft intelligente, gevoelige jonge­tjes als Marvin (Jules Porier) immers niets te bieden. Bullebakken in de klas hebben ver voor zijn eerste erectie al door dat hij homoseksueel is. Ze stiften zijn lippen, ­duwen hun piemels in zijn gezicht.

Thuis hangt een al even giftige sfeer. Zijn zwakbegaafde ouders maken constant ruzie, zelfs over hoe vaak er friet gegeten wordt. ­Gelukkig laat de nieuwe schooldirectrice hem kennismaken met de toneelclub. Ook daar lacht iedereen Marvin uit, maar hij heeft zijn passie gevonden.

Een jaar of tien later is Marvin (nu gespeeld door Finnegan Oldfield) een aanstormend acteur in Parijs. Met hulp van onder anderen Isabelle Huppert werkt hij aan een ­solovoorstelling over zijn jeugdtrauma's.

Wisselwerking
Anne Fontaine baseerde deze film losjes op Weg Met ­Eddy Bellegueule, de beruchte autobiografische roman van Édouard Louis. De schrijver klopte zelf bij Fontaine aan voor een verfilming, maar schrok later van haar scenario, onder andere omdat de roman stopt als hij twaalf jaar oud is.

Fontaine heeft zijn ervaringen als man dus zelf verzonnen en trok het personage daarmee uit het verstikkende dorp. Hoewel Louis haar wel de rechten verkocht, wilde hij zijn naam niet aan het project verbinden.

Fontaine maakte absoluut de juiste keuze. Het is moeilijk om je haar film voor te stellen zonder de prachtige wisselwerking tussen kind en volwassene. Niet alleen zijn Porier en Oldfield ­uiterlijk een perfecte match, de volwassen Marvin reflecteert ook schitterend op zijn jeugd.

"Meer dan ik zou willen," antwoordt hij als iemand vraagt of hij op zijn ouders lijkt. Een cruciale zin. Het toneelstuk dat Marvin met Huppert maakt laat weinig heel van zijn opvoeding, maar is géén aanklacht tegen zijn vader en moeder.

Zijn nieuwe leven heeft hem naast gelijkgestemde vrienden namelijk ook het besef opgeleverd dat je identiteit altijd deels toevallig ontstaat. Zonder die aardige schooldirectrice zou hij zijn geboortestreek vermoedelijk nooit hebben verlaten en was hij misschien wel verdronken in dezelfde misère als zijn ouders.

Ontroerende brug
Fontaine toont dus niet alleen sympathie voor Marvin, maar ook voor de bekrompen geesten in het dorp, die bushaltes bekladden met leuzen als 'Fuck de politie' en 'Dood aan alle homo's!'

Gelukkig maar, want anders was de film een arrogante ode aan het intellect en de kunsten geworden. Nu is het een ontroerende brug tussen twee totaal verschillende werelden.

Prachtig gemonteerd bovendien. Fontaine snijdt steeds op het juiste moment van jongen naar man of vice versa, waardoor beide versies van Marvin in een voortdurende strijd tussen onschuld en ervaring terechtkomen. Tussen beknelling en bevrijding.

Als volwassene ziet hij zijn vader terug. Gescheiden en nu domweg gelukkig als vuilnisman. Een ander mens. Marvin weet het dan allang: hij was niet alleen dader, maar ook slachtoffer.

Marvin Ou La Belle Éducation

Regie Anne Fontaine
Met Finnegan Oldfield, Jules Porier, Isabelle Huppert
Te zien in Het Ketelhuis, Studio K

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden