Plus

Martje werd 'om niets' van haar fiets geduwd: 'Ik was zo in paniek'

Lesley P. duwde vorig jaar bij het Leidseplein Martje Albada Jelgersma 'om niets' van haar fiets; zij had een zware hersenschudding en een gebroken bekken. 'Hij reageerde op mij af, maar hij krijgt me niet klein.'

Martje Albada Jelgersma was vanaf het Leidseplein op weg naar huis. Beeld Shutterstock

Een slachtofferrol spelen of bij de pakken neerzitten? Dat past niet bij de 40-jarige Martje Albada Jelgersma, manager van een cosmetische kliniek en 'hostess' bij café-restaurant Palladium op het Kleine-Gartmanplantsoen. Ze vecht terug, voor haarzelf, om haar onbevangenheid terug te krijgen.

Het meest bizarre en onbegrijpelijke van het verhaal: er was geen enkele aanleiding voor de duw.

"Die man had gewoon even zijn dag niet," zegt Martje spottend. "Hij was kort ervoor verwikkeld geraakt in een opstootje en was daar nog boos over. Hij reageerde op mij af."

Volgende week woensdag moet Lesley P. (toen 23) voorkomen in de Amsterdamse rechtbank wegens het opzettelijk toebrengen van zwaar lichamelijk letsel.

Zaterdagmiddag 8 oktober 2017 werd Martje opgeroepen om die avond in te vallen bij Palladium. Ze werkt er al jaren en vindt het leuk om dit één dag in de week te doen, naast haar werk in de kliniek.

"Ik ben een nachtvlinder. Het speelse van 's nachts werken bevalt me. Maar ik moet het nu opgeven. Ik red het lichamelijk niet."

Uit het niets
Rond vijven in de ochtend was ze klaar en dronk nog een drankje aan de bar met collega's. Ze ging als eerste weg omdat ze nog iets aan haar zondag wilde hebben. Ze stapte op haar fiets die voor Pathé City stond en ging op het fietspad linksaf de Weteringschans op. Oordopjes in het oor, tas aan het stuur.

Ze had net een vaartje gemaakt en zag ineens, ter hoogte van de onderdoorgang naar het Max Euweplein, een man. Uit het niets gaf hij haar een keiharde duw. Ze klapte van haar fiets en sloeg met haar hoofd tegen de straat. "Bij mij ging het licht uit."

Met een ambulance werd ze naar het ziekenhuis afgevoerd. Daar bleek dat haar bekken op twee plaatsen was gebroken. Ze had een zware hersenschudding en bloed in de hersenen. "Ik heb ontzettend zitten huilen en was zo in ­paniek."

Ze moest opnieuw leren lopen achter een rollator en met krukken. Nog steeds heeft ze last van het ongeluk.

Fietsen kan ze niet meer. Elke week gaat ze naar een fysiotherapeut vanwege de steken in haar bekken. Een van de twee breuken is nog niet geheeld, zo bleek uit recent ­ziekenhuisbezoek.

Camerabeelden
De politie wist aan de hand van camerabeelden de man zes weken later in Noord aan te houden. Omdat het geen doelgerichte actie was, maar iets 'heel erg engs' beet de politie zich in de zaak vast.

Dit voorjaar zag Martje die camerabeelden voor het eerst. "Ik wilde met eigen ogen zien wat er gebeurd was. Ik zag mezelf nietsvermoedend fietsen en een man plotseling van de stoep afstappen. En toen die klap. Het is met geen pen te beschrijven."

Martje, een sterk type, die altijd onbevangen en vrij in het leven stond, moet haar tranen ­bedwingen. "Het is heftig om erover te praten. Alles komt weer omhoog," zegt ze.

Toch geeft ze desgevraagd een interview. Dat de media bijna driekwart jaar na het incident nog aandacht heeft voor haar zaak doet haar goed.

Onbegrijpelijk
Dat de man na het incident niets van zich liet horen, steekt haar enorm. "Het incident stond overal in de media. Ik heb het ook op mijn Facebook gezet. Hij had me een berichtje kunnen sturen de volgende dag en met een bos bloemen langs kunnen komen en zeggen dat ie een rotavond had.''

''Ja, nadat hij gepakt was, liet zijn ­advocaat weten dat hij met me wilde praten. Maar ik heb geen behoefte meer aan zijn verhaal. Dat iemand geen verantwoordelijkheid neemt en spijt betuigt van zijn daden vind ik onbegrijpelijk."

Na het zien van de beelden is Martje in therapie gegaan; ze gaat nu elke week naar een psycholoog. Volgens haar psycholoog heeft ze een ptss opgelopen, een posttraumatische stressstoornis.

"Ik heb zoveel woede in mezelf. Ik ben verdrietig door de onmacht. Hij gaat naar het strand, naar festivals en leeft zijn leven. Ik ondervind nog steeds de gevolgen. Soms kom ik niet op woorden en zeg ik 'dienblad' in plaats van 'kladblok'. Ik ben heel erg op de Nederlandse taal en vind dat zo storend."

Kwetsbaar geworden
Ze was nooit bang, maar nu is haar onbevangenheid weg. "Je hoeft dus niet naar iemand een opmerking te maken of een ruzie te sussen om zo'n ongeluk te krijgen. Het is zo gebeurd. Ik ben niet zo chipper en blij meer als vroeger."

"Ik ben kwetsbaar geworden. Het maakt me woest dat hij dat in mij los heeft gekregen. En ik vraag me af of dat gaat slijten." Maar ze blijft strijdbaar. "Het zou te gek zijn als ik me door hem klein laat krijgen."

Na het interview belt Martje terug. Vier maanden geleden, vertelt ze, stond Lesley P. ineens voor haar neus. Hij vroeg haar of ze een tafeltje van vier had, voor hem en zijn drie vrienden.

"Ik schrok enorm en zei dat ik hem niet binnen wilde hebben. Hij vond het belachelijk en snapte niet dat ik er een probleem van maakte. Dat letsel was toch wel meegevallen, zei hij."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden