Martin en Ischa

THEODORE HOLMAN

Gisteren vierden we in de De Balie dat uitgeverij Mets & Mets werd opgericht. Uitgever Jan Mets, vorig jaar bijna failliet gegaan, kon een doorstart maken door zijn lieve vrienden.

Nu moet ik eigenlijk schrijven welke Belangrijke Figuren er waren. Maar zoals gewoonlijk stond Holman weer aan de bar biertjes te drinken, terwijl hij tevergeefs met leuke jonge meisjes aan het praten was.

(''Hoe oud ben jij? Zestien? Nou, ik ben iets ouder. Schat eens... Nee, jonger, schat nog eens. Min vijf. Dus eigenlijk schelen we niet eens zo heel veel.'')
Maar daar ging het niet om. Ik ontdekte iets anders.

Er waren in De Balie allemaal schrijvers van verschillend allooi. Linkse intellectuelen, hoogleraren, rechtse gekken en idioten en anarchisten, zoals ik. En iedereen kon het heel goed met elkaar vinden.

Niemand had een hekel aan elkaar. Integendeel, we dachten ongeveer hetzelfde. Maar hoe dachten we dan?

De mensen met wie ik sprak, waren allemaal 'enigszins' angstig over de toekomst. We vonden dat zogenaamde gedogen een beetje flauw. Je was voor of tegen! Men had niet zomaar een voorkeur of een afkeer jegens Wilders, maar er was een vanzelfsprekende eis om je keuze te motiveren of te verduidelijken.

Opeens was het daar in De Balie voor mij 1987.

Een van mijn leermeesters, Martin van Amerongen, vertelde me toen dat Rudolf Hess zelfmoord had gepleegd in de Spandaugevangenis. Hij was de plaatsvervanger van Hitler. Terwijl we daarover filosofeerden, kwam een jonge homo naar ons toe om te vertellen dat binnenkort een homomonument zou worden onthuld in de vorm van een roze driehoek, ter nagedachtenis aan de homo's in de Tweede Wereldoorlog. Toen kwam Ischa Meijer langs en zei tegen Martin en mij: ''Ik heb zo'n gele ster toch altijd mooier gevonden dan zo'n roze driehoek.'' Ischa stelde mij daarna voor aan een vrouw met wie ik later naar huis ben gegaan.

Ik ging nu alleen naar huis.

Maar die sfeer van toen was er, waardoor ik heel erg Ischa, Theo en Martin miste.

Of 'miste' is eigenlijk een verkeerd woord: het was alsof ze er waren, tussen het publiek liepen, en net als ik van deze avond genoten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden