Plus Mijn Amsterdam

Marion Pauw: 'Ik vind het fijn om in zo'n vrije stad te wonen'

In de rubriek Mijn Amsterdam vertelt elke week een (on)bekende Amsterdammer over zijn of haar favoriete plekken in de stad. Deze week: Marion Pauw.

'Die kotsende toeristen die naar buiten komen, is dat hoe we bekend willen staan?' Beeld Tammy van Nerum

Mijn buurt
"Weteringdorp, eh, -buurt. Dat ik dat zeg, komt doordat het een soort dorp is. Ik loop elke dag een paar keer met Roy, een King Charles-spaniël, door de buurt en hij weet precies bij welke winkel hij hondenkoekjes krijgt. Daar sleurt hij me naar binnen."

Café
"Dignita Hoftuin, bij de Hermitage. Een verstopte, grote tuin in het centrum. Courgette & kikkererwten fritter is daar mijn favoriet. Ik ga wel buiten de deur lunchen, maar ik spreek nooit af in een café voor een borrel, dat zit niet mijn systeem."

Dignita Hoftuin Beeld Tammy van Nerum

Mooi van lelijkheid
"De lichtjes op de luifel van het Okura­hotel. Ik heb laatst gehoord dat de kleuren het weer voorspellen, dat wist ik helemaal niet. Hoe leuk is dat?"

Boekwinkel
"Scheltema, daar kan ik rustig een paar uur ronddwalen. Koffiedrinken, bladeren door boeken, kijken naar de handafdrukken van schrijvers die er zijn vastgelegd. Ik ben er trots op dat de mijne daar ook tussen zit. Scheltema is een instituut."

Scheltema Beeld Tammy van Nerum

Coffeeshop
"Ik word misselijk van blowen en aan coffeeshops heb ik ook een hekel. Die kotsende toeristen die naar buiten komen, is dat nou hoe we als stad bekend willen staan?"

Museum
"Het Joods Historisch Museum. Ik ben daar in korte tijd tien keer geweest, om voor mijn boek De experimenten de getuigenissen van de Shoah te bekijken. Daarvoor zat ik dan in een apart hokje. Ik heb daar in de kantine de gemberbolus ontdekt, die gaf troost."

De gemberbolus van het Joods Historisch Museum Beeld Tammy van Nerum

Terras
"Onder de heel oude bomen bij brasserie Nel, op het Amstelveld. Daar heb ik mijn man Chris ontmoet."

Eerste keer in Amsterdam
"Dat was toen ik een jaar of zeven, acht was. Mijn ouders hadden vrienden over uit Australië, waar ik de eerste zes jaar van mijn leven heb gewoond. Vanuit Leeuwarden gingen we naar Amsterdam, voor het Anne Frank Huis en een rondvaart. Dat maakte diepe indruk op mij."

Mooiste brug
"De zeven boogbruggen, die je kunt zien vanaf de Reguliersgracht. Mensen hebben mij zó vaak gevraagd daar van hen een foto te nemen, dat je mij wel de onofficiële zevenbruggenfotograaf mag noemen. Voor deze rubriek sta ik er nu zelf een keer op de foto."

Beste plek om te relaxen
"Op het Marineterrein. 's Zomers fiets ik er geregeld heen om baantjes te trekken en daarna ga ik er lekker op het terras zitten. Ik houd van zwemmen, maar vind chloor en al die andere chemicaliën in zwembaden vreselijk. Zo is het perfect."

Met pek en veren de stad uit
"Hondendrollen! Zo asociaal om die niet op te ruimen. Ik vind dat je dat een ander niet kunt aandoen. Laatst zag ik een drol op de jeu-de-boulesbaan - zó erg."

Geheim adresje
"Traiteur Ciao Bella op de Prinsengracht. De zaak wordt gerund door een Italiaans stel en hun dochter. Ze maken goddelijke lasagne en meesterlijke tiramisu. Ze zijn zo aardig en gék op honden; Roy krijgt daar altijd een handvol brokjes. Zij hebben me een buurtgevoel gegeven."

Traiteur Ciao Bella Beeld Tammy van Nerum

Ik voel met Amsterdammer, omdat
"Ik vind het fijn om in zo'n vrije stad te wonen. Amsterdam heeft veel gezichten; met paradijsvogels, de Gay Pride, kunstenaars, jonge ondernemers, maar heeft ook een klassieke, zelfs oubollige kant.De stad is een inspiratiebron voor het schrijven."

Een avond op stap met
"Eetrecensent Gilles van der Loo. Met hem een restaurant bezoeken en alles proeven. Ik vind dat hij originele plekken uitkiest. Soms is het wat te obscuur, mag het voor mij wel iets meer mainstream. Maar ik steek er altijd iets van op."

Uitgaan
"Naar een festival. In de zomer, in de zon, het liefst aan de waterkant. Fijn is ook dat het vaak om elf uur 's avonds is afgelopen en je om twaalf uur in je bed ligt. Wellicht word ik er te oud voor, maar voorlopig blijf ik het gewoon doen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden