PlusKlapstoel

Mariëtte Hoitink: 'Ik heb een pesthekel aan calvinisme'

Mariëtte Hoitink (1964) is modeondernemer. Ze is oprichter van het modebemiddelingsbureau HTNK en mede-initiator van concept store X Bank. De Amsterdam Fashion Week is bezig.

Beeld Mark van der Zouw

Nijmegen

"Geen herinneringen. Mijn ouders werkten in het ziekenhuis, hij hoofd van de röntgen, zij hoofd van het lab, maar ze woonden nog gewoon op kamers, bij een hospita. Die zei tegen mijn moeder: 'Jij gaat hier niet bevallen!' Maar dat deed ze toch. En binnen een jaar kwam mijn broer. Dat fabeltje nog, hè: als je borstvoeding geeft, word je niet zwanger. Voordat ik vier werd, ben ik verhuisd naar Den Bosch."

Brabo

"Ja, maar ook niet, want ik heb een moeder uit Rotterdam en een vader uit de Achterhoek, dus wat ben ik dan? Import. Ik hou wel van de Brabantse mentaliteit. Gevat en ook dat Brabants kwartiertje - nou, dat heb ik zojuist nog gedaan. En het katholieke zuiden viert tenminste de dingen. Laten we alsjeblieft met zijn allen echt dingen vieren! Ik heb een pesthekel aan calvinisme. Stel, we hebben maar één leven: laten we er dan ook echt iets van maken!"

"Stel, ja. Ik denk dat we er meer hebben. Ik geloof dat je mensen hebt die elkaar al ontmoet hebben. Ik weet zeker: mijn zoon ken ik al. Over de hele wereld kom je mensen tegen, een soort like-minded mensen, van wie je denkt: hoe kan dat nou, dit is zó leuk. Met sommige mensen heb je echt een connectie. Die is niet van nu, daar geloof ik niet in."

Kunstacademie

"Ik had me aangemeld toen ik 17 was. Ik wilde iets in mode. Visual merchandising, dat heette toen nog etaleren, of ontwerper. Ik maakte mijn hele jeugd al zelf kleren. Als je lang bent, moet dat ook wel. Maar goed, in Arnhem zeiden ze: 'Kom over een paar jaar terug.' Ik zei: 'Huh? Hoezo?' Daar had ik helemaal niet op gerekend."

"Ik weet nog, ik deed mijn aanmelding in mijn carnavalspak. Ik was in een kimono, best oké, want ik pakte de trein naar Arnhem en ging daarna weer terug naar carnaval in Den Bosch. Maar ik dacht echt: wat moet ik dan nu gaan doen? Toen heb ik drie jaar feest gevierd in Tilburg, terwijl ik mbo mode deed, en daarna alsnog vijf jaar de academie in Arnhem gedaan."

V&D

"Iedereen ging voor stages naar New York en Parijs, maar ik wilde naar Amsterdam, de commerciële kant snappen. Bij de V&D zochten ze iemand voor styling en ze boden me meteen een baan aan. Iedereen verklaarde me voor gek. Van de Hogeschool voor de Kunsten naar de afdeling styling: miss V&D noemen ze je dan meteen. Maar binnen twee jaar was ik hoofd styling en al die mensen met stages in New York en Parijs kwamen bij mij: help, ik heb geen werk!"

CoolCat

"Ik moest styling én inkoop aansturen. Maar ik kan zowel creatief als commercieel denken, heb verbinding tussen de hersenhelften. Binnen drie weken zat ik Korea, Bangladesh, Vietnam, overal. Learning by doing. Ja, nog lang geen 30. En ik ging over heel veel geld, maar dat maakt op mij nooit zo veel indruk."

"Ik vond die fast fashion toen al een redelijke ratrace, terwijl dat vergeleken met nu extreme slow fashion was, maar ik dacht wel: ik wil dit niet meer, ik wil aan de zijlijn van de mode. Waarom begin ik niet een bureau om mensen aan banen en opdrachten te helpen en daarnaast allerlei projecten te doen. Dus ben ik HTNK begonnen."

Ziek

"Klopt, een infectie in mijn darmen. Als je lang die dingen doet - vliegtuig in, vliegtuig uit - en je loopt uiteindelijk een parasiet op in India, wat ook logisch is, word je ziek en gaat dat niet over. Ik lag nog met gele memostickers naast mijn bed, maar het was gewoon klaar."

"Ik dacht nog even: ik ga in de bloemen, maar ik vind mode en modemensen echt leuk. Het is de meest liberale branche ever. Wij oordelen niet over kleur, achtergrond, gay, straight. Ik vind alles goed. Modemensen doen aan wat ze willen, willen iets delen met de wereld. De rest moet daar 's avonds een cursus gitaarspelen voor doen, of een cursus mindfulness. Nou, die hebben wij de hele dag al."

Fashionista

"Ik ben idealista. Ik wil de wereld echt mooier maken. Een fashionista is iemand die trends volgt en daaraan meedoet. Ik heb niks met trends. Ik wil dat iedereen doet wat hij zelf graag wil, en ja, daar zijn tendensen in, maar verder moet je de kleur dragen die mooi bij je ogen past bijvoorbeeld."

"Ja, sorry, ik praat heel veel. Maar hallo, ik ben 53, je maakt ook wel wat mee. De branche houdt je ook zo jong. Ik zal nooit zuur oud worden. Ik heb ook geen zure ouders, ik heb een moeder van 81 die op Instagram en Facebook zit. Hoe leuk is dat? Mijn moeder is ook heel goed in emoticons. Is ze in Berlijn: meteen zo'n raketje erbij. Héérlijk!"

De Wallen

"Daar zit mijn kantoor. Ik hou van dat stukje Amsterdam. Modemensen houden van rafelranden. Ik hou van alles wat schuurt. Ik vind het leuk als opdrachtgevers zeggen: 'Oh my god, I have to tell my wife I'm going to the Red Light District.' Ja, zeg ik dan, en ik zit ook nog tegenover het hasjmuseum."

Red Light Fashion

"De gemeente had zestien prostitutiepanden bij mij om de hoek en in plaats van antikraak heb ik toen zestien ontwerpers gevonden die daar een jaar wilden wonen en werken. Zoals Bas Kosters, Jan Taminiau, Edwin Oudshoorn, allemaal grote namen. Het raam de etalage, ­boven wonen en achter atelier. Aanvankelijk dacht de buurt: wat moeten we met die luie kunstenaars, maar het heeft de buurt meer veiligheid en diversiteit gegeven, en na een paar jaar is de prostitutie deels gewoon weer terug gekomen."

Amsterdam Denim City

"In 2009 ben ik met James Veenhoff House of Denim begonnen. Het is een stichting die zorgt dat de denimwereld nicer, cleaner, smarter wordt. Denim is de grootste industrie ter wereld en er was niet eens een school. Dus zijn wij de internationale Jean School gestart, we hebben de eerste denim-ecowasserij en een eigen atelier in De Hallen en tijdens de jaarlijkse Denim Days Amsterdam vieren we de industrie. En de Global Denim Awards natuurlijk, waar ik vorige maand Willem-Alexander en Máxima heb rondgeleid in Milaan. Dat was mijn hoogtepunt. Ik had ze drie kwartier. Cool."

Amsterdam Fashion Week

"Wat leuk is: James Veenhoff was, voordat we House of Denim begonnen, directeur van de ­Fashion Week. Ik kwam daar en zei: wie zijn al deze mensen, ik ken helemaal niemand. De ­Fashion Week was voor mensen die hij kende. Hij zei, als jij modemensen kent, moet je die misschien ook maar uitnodigen. Zo is het eigenlijk begonnen."

"Fashion Week had ook nog geen koppeling met de academies. Eén academie wilde graag een show in Amsterdam doen. Ik zei: waarom doen we dan niet de beste van ­alle academies? Zo is Lichting ontstaan, ooit, en dit jaar is alweer de elfde editie."

Nazomer

"Esther Verhoef! Ze was bezig met de research voor een roman. Over een meisje dat in de jaren tachtig opgroeit in Den Bosch, mode gaat studeren, bij een commercieel bedrijf terechtkomt en daarna in Amsterdam een eigen modelabel wil lanceren. Iemand zei: 'Jij moet Mariëtte ­interviewen, dat is gewoon haar geschiedenis.' Het ging om fact-checking: welke muziek, wat had je aan, welke feesten waren er, wat was er hot? Het was leuk om daar over na te denken en foto's te zoeken. Het boek is net uit, ik word achterin bedankt."

Rolls-Royce

"O wat erg! Hartstikke guilty pleasure! Ik fiets alles, maar ik heb wel een Rolls-Royce uit 1985 in mijn garage. Het was wel een midlifecrisisaankoop, dat begrijp je. Daarna dacht ik: o, maar ik heb helemaal niet die weekends om lekker te rijden met mijn vriend. Joh, op zaterdag doe ik mijn boodschappen en heb ik gewoon mijn kinderen en draai ik mijn wasjes. Dan heb ik geen Rolls-Royceleven."

"Maar hij is gewoon dark blue metallic, hè. Kan niet mooier. Ik zal een foto laten zien. Hoe goed is die!? Hij is zó sexy! Ik vind het ook leuk dat elke man denkt: potverdorie, wat is dit, zeg! Maar hij gaat de verkoop in, zet dat er maar bij. En ik wil nog wat zeggen over vrouwelijk ondernemerschap."

Vrouwelijk ondernemerschap

"Ik was altijd van: jongens, dat nieuwe feminisme, alsjeblieft. Ik vind niet burn your bra, maar koop de allermooiste die je kunt bedenken. Echt, gun het jezelf. Maar ik ben er toch langzaam van overtuigd geraakt dat we wél iets moeten doen als vrouwen. We worden toch niet zo serieus genomen als mannen. In het algemeen. Eigenlijk ben ik altijd 'het vrouwtje met het bureautje'. Ambitie voor vrouwen is nog altijd een ding. Het idee dat je té ambitieus kunt zijn, wat is dat voor raars?"

"Als mijn dochter op de middelbare school zegt dat ze business wil studeren, kijkt iedereen stomverbaasd. Dat is maf, laat haar gewoon. Is het wel oké als ze een nagelstudio wil beginnen of zo? Mijn zoon van veertien zei een keer: 'Mam, vegan betekent toch gelijke rechten voor mannen en vrouwen?' Zó goed! Alles is vegan tegenwoordig. Héérlijk!"

"Bottomline: meisjes zijn superslim, veel slimmer dan jongens, en met zestien, zeventien gaan we om. Dan vallen we voor die jongens, doen we een stapje terug, want we denken: hij moet me wel leuk vinden. Fascinerend is dat."

Annette van Trigt

"Een vakvrouw, dat is wat blijft hangen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden