Plus Klapstoel

Marieke Samallo: 'Milkshake gaat voor world domination'

Marieke Samallo (1979) is creatief ondernemer en festivaldirecteur. Ze stond aan de wieg van Milkshake, dat dit weekeinde voor de zevende keer wordt gehouden in het Westerpark.

Beeld Harmen de Jong

Bergen
"Daar ben ik geboren. Een klein dorpje in het noorden van Limburg. Mijn vader komt uit ­Indonesië en mijn moeder heeft blond haar en blauwe ogen. In Bergen voelde ik me wel een buitenlander. Hoe je dat merkt? Ik werd af en toe gepest. Ik had ook altijd uitslag en eczeem in mijn nek, dus dat hielp ook niet.''

''Mijn vader werkte ook nog eens in Duitsland. Vijf minuten over de grens weliswaar, maar daardoor had hij een Duits kenteken. Hij was dus 'een mof' en 'een bruine'. Ik hield ook gewoon niet zo van school. Ik rende weleens naar huis als we naar gym liepen. Mijn ouders zijn creatief en open-minded, dus thuis had ik het naar mijn zin. Op de een of andere manier heb ik de pesterijen wel om kunnen zetten in iets goeds. Ik dacht altijd: wacht maar, ooit ga ik beroemd worden."

Rotterdam
"Op mijn vijftiende ben ik naar Rotterdam verhuisd om de havo voor muziek & dans te gaan doen. Dat was het vervolg op de mavo met ballet die ik in Venlo deed. In Rotterdam had ik de tijd van mijn leven. Al op mijn vijftiende hing ik elke woensdag en donderdag in Nighttown."

"In het weekend gingen we, zonder dat mijn ­ouders dat wisten, naar de RoXY en de iT. Dan stond de iT weer eens vol met drags en zei ik tegen vriendinnetjes: hier ga ik later werken. Ook in de RoXY was het altijd feest. Ik stond de hele avond te dansen en dronk bijna niks, omdat ik daar geen geld voor had. Ik stond daar met een grote bontsjaal om en had grote hoerenhakken aan. Misschien dachten ze dat ik een kleine drag was, maar zo kwam ik altijd binnen."

Air
"Bij Now & Wow in Rotterdam was ik creatief producent en assistent van Ted Langenbach. Hij heeft mij creatief opgevoed. Daarna heb ik een tijdje in het buitenland gewoond en runde ik een beachclub op Bloemendaal. Door Sander Groet, mede-eigenaar van ID&T, werd ik gevraagd om mee te doen aan een nieuwe club in Amsterdam.''

''Dat was Air. Ik kon er, omdat ik er vanaf dag 1 zat, mijn eigen gang gaan en van ­alles naar me toe trekken. Er was veel input voor techno- en hiphopfeestjes, dus heb ik me gefocust op gayfeestjes en open-minded dingen. In mijn ogen moet een club memorabel zijn. Je moet momenten creëren die mensen over een paar jaar nog herinneren. Dat is bijna belangrijker dan de commerciële kant."

Open-minded
"Voor mij betekent het dat je openstaat voor andermans ideeën in het leven. Je hoeft het niet goed te keuren, het draait om acceptatie. Haat en geweld horen daar niet bij. Het gaat erover dat je iedereen in zijn of haar waarde laat en zo min mogelijk kwetst of beledigt.''

''Als je het groter maakt: hoe kun je ervoor zorgen dat mensen prettig leven? Dat is niet zo moeilijk: wees gewoon aardig en zeg eens gedag op straat. En in plaats van iemand uitschelden die per ongeluk tegen je aan fietst, kun je ook een gein­tje maken. 'Let je op? Fijne dag verder.' Ik geloof dat dat veel beter werkt, maar ik ben geen allesweter, hoor."

Milkshake
"Toen ik in 2011 het plan voor Milkshake schreef, hadden we natuurlijk niet verwacht dat het zo groot zou worden (34.000 bezoekers over twee dagen). Met Peter van Vught, die toen voor Paradiso werkte, sloegen we in 2012 de handen ineen. Hij deed daar de gayfeestjes, ik bij Air. We zaten steeds te concurreren en toen heb ik gezegd: Peter, kunnen we die data niet gewoon op elkaar afstemmen? 'Nou ja, is goed,' zei hij. Op dat moment was Air bezig met de eerste editie van Amsterdam Open Air.''

''Daardoor was alles aanwezig: marketing, productie en boekers. Dat maakte het makkelijker. Bladerend in een kookboek kwam ik op de naam Milkshake - omdat het een mengsel van allerlei smaken moet zijn. Bij Air vroegen ze zich nog af of er wel genoeg homo's waren voor zo'n festival. Toen ben ik wel een beetje gaan stampvoeten. Je hebt soms een moment dat je met alles in je lijf voelt dat het klopt, en dat had ik toen. Peter is er later uitgestapt, maar Milkshake is vanaf editie 1 altijd uitverkocht geweest."

Erwin Olaf
"Zijn bijdrages hebben Milkshake geholpen.
We belden Erwin in eerste instantie voor het artwork, maar hij vond het festivalidee zo leuk dat hij een eigen stage wilde. Dat vond de pers heel interessant. Het is tof om te zien dat je, als je zo'n festival organiseert, ineens overal bondgenoten vindt."

Fistfucken
"In Amsterdam kunnen we best ver gaan. Het eerste jaar hadden we een fistfuckact - geen simpele porno, maar een performance act, ­geregisseerd door Erwin. Ik wist dat dat ging gebeuren, maar had het niet gemeld aan mijn toenmalige directie. Ik vond het grappig. Ik liep toevallig - of niet helemaal toevallig - op dat moment met mijn ouders langs het podium waar het gebeurde. Toen heb ik ze toch een beetje de andere kant op laten kijken. Voor hen was het misschien iets te heftig."

Naakt & vegetarisch
"We hebben voor deze editie van Milkshake weer wat dingen bedacht, ja. Ik ben zelf niet eens vegetarisch - zonder kip is mijn soto soep echt minder lekker - maar ik vind dat DGTL een goede keuze heeft gemaakt alleen nog vegetarisch eten te verkopen. We willen niet een Moeder Teresa zijn die vertelt hoe het moet, maar het gaat om bewust met de wereld omgaan. Als het al drie mensen inspireert, is het genoeg. Je moet je afvragen of je voorop wil lopen of pas mee wil gaan als er al tien festivals om zijn. Ik schat mijn publiek hoog in."

"En die naaktarea? We hebben best veel nudisten onder de bezoekers, en hadden een veldje over, dus het wordt een naaktveld met zwembadjes. Het is afgesloten omdat we niet willen dat het aapjes kijken wordt. Het is ook niet de bedoeling dat het een cruise-area wordt, maar als je op dat deel van het terrein wil komen, moet je wel je kleren uitdoen. Lachen, toch?"

Lhbtiqa
"En vergeet de s van straight niet. Waarom moeten we die buitensluiten? Ik ben namelijk ook straight en wil er ook bij horen! Het wil niet zeggen dat je open-minded bent als je bij die ­zeven letters hoort en met een regenboogvlag staat te zwaaien. Als je op Grindr kijkt, gaat het over wel of geen Aziaten, wel of geen zwarte mannen en de grootte van een pik.''

''Het valt me op dat mensen die we als open-minded zien, soms ook zo narrow-minded kunnen zijn. Je kunt je voorkeur hebben, maar hoe het soms geuit wordt, is gemeen. Op een event als Milkshake, maar ook bij de Pride, heb je de hetero's nodig. Anders verval je in preaching to the choir. Het moet samensmelten."

"Het scheelt misschien dat ik zelf niet in de homoscene zit. Ik kan, geloof ik, al die subgroepjes objectief bekijken en ik heb 120 ambassadeurs die mij helpen. Ik ben 38 en heb een kind van 3; het is niet dat ik nog elke week in de clubs hang. Je ziet soms dat andere organisaties iets vergelijkbaars proberen maar er niet in slagen de juiste mix te vinden. Op gayfeestjes werd ik vroeger weleens omver gelopen. Leuk hoor, stappen met gayvrienden, maar je wil geen buitenstaander zijn."

Stef Blok
"Ik heb het niet echt meegekregen. Het nieuws volg ik maar minimaal, omdat ik er onwel van word. Hij heeft gezegd dat verschillende culturen nergens ter wereld vreedzaam samenleven? Uiteindelijk hoop ik dat we dat allemaal wel willen, maar sommige mensen kun je niet veranderen in hun state of mind. We kennen allemaal de GeenStijlfilmpjes met uitspraken over vluchtelingen als 'testosteronbommen'. Mensen die dat zeggen, zitten zo vast in hun denk­patronen, daar richt ik me niet op."

Activist
"Ik zeg altijd dat ik dat niet ben, maar stiekem misschien wel. Ik ben alleen niet van de kei­harde strijd. Bij mijn bedrijf - D.O.L. House - hadden we de eerste meeting voor de Zwarte piet is racisme-actie en met mijn stichting For all who love hebben we wat geld gesponsord. We wilden olie op het vuur gooien, zodat er een dialoog kon ontstaan. Dat lukte, onder meer bij De wereld draait door. Daarna kreeg ik een hele berg haatmail. Ik probeer dat te beantwoorden."

"De olie op het vuur is nodig om iets in gang te brengen, maar ik ben meer van het gesprek zelf. De Facebookpagina van Milkshake is een van de weinige festivalpagina's waar de reactie­mogelijkheid nog open staat. Als het racistisch is, rapporteren we, maar als iemand zegt dat de muziek kut is, wil ik dat dat een plek heeft.''

''Dat is de afgelopen jaren een keuze geweest: blijven we een goedlopend commercieel festival of proberen we diepgang te brengen? Ik word honderd keer per jaar gevraagd om op bijeenkomsten te spreken. Ik kan dat helemaal niet, maar blijkbaar hebben we een stem gekregen. Dat geeft een verantwoordelijkheid."

Brazilië
"In São Paulo hebben we vorig jaar de eerste buitenlandse editie van Milkshake georganiseerd. In mei waren we er opnieuw. Ik denk ­altijd een beetje groot: we moeten gaan voor world domination. We zijn nu bezig met Thailand en ik zou Kaapstad en New York heel tof vinden. In Thailand is het heel vet dat het een verzoek is vanuit de overheid. Het festival zou een springplank moeten zijn naar legal gay marriage. Dat is een mooi doel."

Raymi Sambo
"Hé, die ken ik! Ja! Dat is die acteur. Vorig jaar heb ik een panel georganiseerd rond filmdagen in Het Ketelhuis. Daar was hij een van de sprekers. Een heel enthousiaste jongen volgens mij, maar verder ken ik hem niet echt."

Milkshake, vandaag en morgen, Westerpark.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden