Ouder & Kind

Marianne en Marieke: ‘We kunnen goed praten en goed ruziemaken’

Acht jaar geleden vroeg Marianne of dochter Marieke haar winkel in denksporten wilde overnemen. Dat deed ze, en met succes. Marianne werkt er nog twee dagen. ‘Mijn dochters zeggen dat ik kritisch ben.’

Marianne en Marieke.Beeld Harmen De Jong

Marianne Diederen (67)

“Als puber vond Marieke de winkel vreselijk, ze had niks met denksporten. Als klein kind speelde ze in de kelder van de winkel met vriendinnen winkeltje met de voorraaddozen.

Toen Marieke geboren werd, werkte ik met plezier als verpleegster, maar het lukte niet om het zorgen voor een klein kind te combineren met on­regelmatige werktijden. Toevallig vroeg een vriend om samen een winkel voor denksporten op te zetten. In mijn studententijd speelde ik go, een Chinese denksport. Ooit was ik best goed, dat is later vervaagd. Ik ben te oppervlakkig om me in de theorie te verdiepen, ik speel vooral intuïtief.

Acht jaar geleden heb ik Marieke gevraagd of zij de winkel op termijn wilde overnemen. Ik wist zeker dat het iets voor haar is: ze kan organiseren, is intelligent, sociaal en ze weet veel van spellen en puzzels. Ik vind het fijn om de winkel in de familie te houden en het heeft tegelijk een praktische component, want het is mijn pensioen.

In het begin hadden we tijd nodig om ieder onze plek te vinden en te wennen aan onze nieuwe rollen. We kunnen allebei nogal dominant zijn en ik zat er te dicht op. Al snel besloot Marieke dat ze een partner wilde. Ivar, haar vriend, was geïnteresseerd. Marieke was eerst huiverig. Dat snap ik, niet alle huwelijken gedijen als je nauw samenwerkt.

Ze hebben niet om advies gevraagd, maar ik heb het wel gegeven. Ik dacht dat ze het zouden kunnen en nu ze sinds begin van dit jaar samen eigenaar zijn, zie ik hoe goed het loopt. Ze vullen elkaar aan: Ivar is meer van de backoffice, Marieke van het contact met klanten, daar is ze heel goed in.

Mijn beide dochters zeggen dat ik kritisch ben. Dat herken ik niet, maar mogelijk hebben ze gelijk. Ze vinden ook dat ik niet makkelijk complimenten geef. Dat doe ik wel, maar mensen snappen die meestal niet.

Lisette, mijn jongste dochter, is al weken in quarantaine op Ibiza. Ze zou daar in de horeca gaan werken, maar zit door corona met haar vriend opgesloten in een piepklein flatje. Echt vreselijk! De meeste van mijn leeftijdgenoten zitten thuis en zien niemand. Ik doe bewust dingen die niet mogen, zoals op mijn kleinkinderen passen en in de winkel werken. De hele dag thuis trek ik niet.

Sinds januari werk ik nog twee dagen in loondienst. Nu kan ik los­laten, hoewel ik betrokken blijf. Het is net als moeder zijn, dat ben je ook je hele leven.”

Marieke Diederen (34)

“De winkel is een begrip in de hele wereld. Zelfs mensen die een tussenstop maken op Schiphol, komen langs om in de schaakbibliotheek te snuffelen. Mijn moeder weet zo veel van ­denkspellen: ze is Nederlands kampioen go geweest en heeft meegedaan aan de World Mind Sports Games in China.

Ik vond de winkel lang een plek voor nerds, langzaam is mijn liefde voor spellen teruggekomen. Toen mijn moeder vroeg of we samen ­verder zouden gaan, heb ik een tijdje met het idee gespeeld. Het is zo’n prachtige plek, dat ik het absoluut een kans wilde geven. Als het niets werd, kon ik altijd terug naar de zorg waar ik toen werkte.

Mama en ik kunnen goed samenwerken, maar we stonden in het begin we ook weleens in het magazijn tegen elkaar te schreeuwen. We ­kunnen goed praten en goed ruziemaken. Die ruzies helpen ons om problemen op te lossen.

Ik besefte al vrij snel dat ik de zaak niet in mijn eentje wilde voortzetten. Ivar, mijn partner, was geïnteresseerd. En het werkt. Ivar is planmatig en houdt overzicht. Mijn moeder en ik zijn daar allebei niet goed in, we zijn nogal chaotisch en slordig. We zijn altijd dingen kwijt. Als we de winkel afsluiten, komen we zeker drie keer terug omdat we iets zijn ­vergeten.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik twee was en hebben me in goede harmonie heel vrij en liefdevol opgevoed. Ze woonden in de Nieuwmarktbuurt, ik was de ene helft van de week bij mijn vader en de andere helft bij mijn moeder. Mama is betrokken en zakelijk. Ze is niet zo knuffelig en complimenteus, maar ze is er altijd als ik haar nodig heb. Als ik me ergens zorgen over maak, kan zij me geruststellen.

Spelletjes en puzzels zijn al een tijd populair en nu helemaal. Ik durf het nauwelijks te zeggen omdat het met veel winkels slecht gaat, maar wij hebben het echt druk. In de eerste weken was er een run op het spel ­Pandemic – dat bestaat al wat langer – waarin spelers moeten samenwerken om de wereld te redden van een dodelijk virus.

Zelf ben ik niet bang om ziek te worden. Voor mijn moeder ben ik bezorgder. Ik wil graag dat ze vooral in het magazijn werkt. Dat deed ze eerst niet, maar nu gelukkig vaker.

Ik ben benieuwd wat er na de corona-crisis komt, ik hoop dat er ruimte is voor nieuwe ideeën. Dat mensen beseffen hoe weinig je nodig hebt om gelukkig te zijn.”

Marianne Diederen (67), mede-oprichter schaak- en gowinkel Het Paard
Marieke Diederen (34), mede-eigenaar Het Paard
Ivar Smit (38), mede-eigenaar Het Paard
Lisette Diederen (24), werkt in de horeca en woont op Ibiza

Marianne Diederen woont in een appartement op IJburg. Marieke Diederen woont met Ivar Smit en hun twee dochters Elin (3) en Faye (11 maanden) in een een­gezinshuis in Tuindorp Oostzaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden