PlusTen Slotte

Margot de Vries (1953-2019) bracht mensen bij elkaar

Onbaatzuchtig en gul: het zijn de twee woorden die steevast worden genoemd als naasten Margot Petronella de Vries omschrijven.

Margot Petronella de Vries, voor 135 jaar geleefd Beeld
Margot Petronella de Vries, voor 135 jaar geleefdBeeld

"Dat was ze altijd, behalve aan de bridgetafel," zegt vriend Bob Vos op de herdenkingsdienst waar voor de laatste keer met Margot erbij werd geproost.

In het kaartspel was de Amsterdamse genadeloos. Ze genoot ervan met vrienden van kroeg naar kroeg te hoppen voor bridgetoernooien, tot in het buitenland aan toe. Wie er ook meeging, zij organiseerde alles: het verblijf, het vermaak en de planning. Vos: "Het ging haar niet om het kaartspel. Ze hield ervan mensen bij elkaar te brengen."

Soms last van drie k's
Vierenveertig jaar deed ze dat bij de gemeente Amsterdam, waar ze werkte als projectsecretaris. "Ze kende iedereen daar," zegt Aldwin van Splunter, die zonder bloedband toch in haar familie werd opgenomen.

"Van de bode tot de burgemeester en van de portier tot bestuurders, Margot kende geen lagen. Iedereen was voor haar gelijk. En zij was hetzelfde voor iedereen: er was maar één Margot en die was altijd Margot. Ze had er zelfs een hekel aan bij haar achternaam genoemd te worden."

Oud-collega's prijzen de gemeenteambtenaar om haar betrouwbaarheid, haar kunde, positiviteit en de band die ze had met collega's, ook als die oud-collega werden.

"Ze was een vriendschappelijke collega en een collegiale vriend," zegt Freek Ossel die onder andere als wethouder lang met haar samenwerkte. "Al kon ze ook last hebben van de drie k's: een beetje knorrig, soms kortaf en kort door de bocht. Maar het duurde niet lang voordat de andere Margot het weer overnam."

Familievriend Jens Vergouwen weet dat Margot als verstokte single nooit alleen was. Ze was van het ondernemen: reizen, uitstapjes, dagjes weg, altijd met anderen. Er stond zelfs nog een reis naar Dubai op de planning. "Ze is 65 jaar geworden, maar ze heeft voor 135 jaar geleefd".

Nooit maakte de Amsterdamse, die in de Sarphatistraat woonde, onderscheid tussen vrienden en familie. Wie ze in haar leven had opgenomen, hoorde er helemaal bij. Ze bekommerde zich om anderen, altijd met net een beetje extra. Dierbaren kregen zomaar cadeaus of hulp zonder dat erom gevraagd werd. "Ze wilde er enkel respect voor terug," zegt Vergouwen.

Eigenzinnig
Zoals gezegd: Margot was altijd zichzelf, tot het uiterste. Zelfs als de gemeenteambtenaar is gevraagd als getuige op de bruiloft van familievriend Aldwin maar op vakantie gaat in de periode dat het huwelijk zal worden gesloten, neemt niemand haar niets kwalijk. De bruiloft is een jaar verzet. "Zo was zij gewoon: warm, vol levensvreugde en eigenzinnig".

Tot haar laatste dag heeft Margot de Vries willen genieten van het leven. De avond uit in het nieuwe jaar, de theatervoorstelling Gijsbrecht van Aemstel, belde ze echter op vrijdag 4 januari af. Ze voelde zich niet lekker en ging opgedoft, met haar jurk nog aan, 'onder de wol'. Daar viel ze voor de laatste keer in slaap.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden