Recensie

'Mandela: Long walk to freedom' is overvol, maar toch niet compleet (***)

'Mandela: Long walk to freedom' is een overvolle film, die bijna heel Mandela's leven wil vatten, en de revolutionair portretteert als een heilige met een paar menselijke zwakheden.

Beeld Jaap Jaugustinus

De film is nog maar net bezig of Mandela, die zich van plattelandsjongen in Transkei heeft opgewerkt tot advocaat in Kaapstad, maakt kennis met de meedogenloze raciale werkelijkheid in Zuid-Afrika. Hij ziet 's avonds hoe de politie een zwarte man die geen pasje heeft, met veel geweld oppakt. Later hoort hij dat de man in een politiebureau is doodgeslagen.

Winnie
Door de gebeurtenis ontwaakt zijn politieke bewustzijn. Hij sluit zich aan bij het African National Congres (ANC), de beweging die met vreedzame middelen strijdt voor een democratisch Zuid-Afrika. Zijn activisme kost Mandela zijn eerste huwelijk. Zijn vrouw (Terry Pheto) is het beu dat hij altijd op pad is, maar schoorvoetend laat de film ook zien dat Mandela's overspel een rol speelt.

'Mandela: Long walk to freedom' komt op stoom als Mandela de sociaal werkster en activiste Winnie ontmoet. De twee passen met hun strijd voor een democratisch Zuid-Afrika perfect bij elkaar en worden een stel. Lang kunnen zij niet van elkaar genieten, want als de strijd radicaliseert na het bloedbad in 1960 in Sharpeville, waar de politie bijna zeventig vreedzame demonstranten doodschiet, wordt Mandela een paar jaar later als leider van de gewapende tak van het ANC opgepakt en tot levenslange gevangenisstraf op Robbeneiland veroordeeld.

Militante radicaal
Winnie, die doorgaat met de strijd, wordt enige tijd later gearresteerd en zit anderhalf jaar in eenzame opsluiting in een gevangenis in Pretoria. Pas na 21 jaar zien de twee elkaar weer terug. Maar als Mandela na lange onderhandelingen in 1990 wordt vrijgelaten, blijkt het stel zo uit elkaar te zijn gegroeid - de revolutionaire Mandela is een verzoener geworden, Winnie nog steeds een militante radicaal ('Laat hen lijden zoals wij hebben geleden') - dat hun huwelijk op de klippen loopt.

Het door Justin Chadwick ('The first grader') adequaat geregisseerde 'Mandela: Long walk to freedom' neemt te veel hooi op de vork door Mandela's hele leven tot aan zijn presidentschap te willen bestrijken. Het zorgt voor een hoog en-toen-en-toengehalte, maar Idris Elba ('Thor', tv- serie 'Luther') als een uitstekende Nelson Mandela en Naomie Harris ('Skyfall', 'Pirates of the Carribbean') als een verrassend genuanceerde Winnie Mandela, die begrijpelijke radicale keuzes maakt, houden de kijker bij de les.

Opgepoetst sprookje
Dat de film toch licht teleurstelt, komt doordat hij geen compleet portret van Mandela's politieke ontwikkeling schetst. De film toont Mandela als een martelaar, die tijdens zijn gevangenschap verandert in een verzoeningsgezinde wijze goeroe ('Ik heb hen vergeven'). Zijn gewelddadige revolutionaire links-radicale verleden komt nauwelijks aan bod. Dat het woord communist niet één keer valt, terwijl Mandela op zijn minst communistisch angehaucht was, past kennelijk niet bij het opgepoetste sprookje.


'Mandela: Long walk to freedom'
Regie: Justin Chadwick
Met: Idris Elba, Naomie Harris
Bioscoop: Arena, City, Tuschinski, The Movies, Cinecenter

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden