Recensie

'Magic in the moonlight' is een amusant vehikel voor Woody Allens stokpaardjes (***)

'Magic in the moonlight', alweer de 47ste film van Woody Allen, is geen meesterwerk. Toch houden het spel van Colin Firth en de nostalgische sfeerbeelden van Darius Khondji wel degelijk de aandacht vast.

Emma Stone en Colin FirthBeeld Magic in the moonlight

Een jaar geleden ging Woody Allens 'Blue Jasmine' in Nederland in première - dus is het tijd voor een nieuwe film van de regisseur die met ijzeren regelmaat elk jaar een film maakt.

'Magic in the moonlight' is Allens 47ste. De romantische komedie is geen meesterwerk, maar een amusant vehikel voor zaken die Allen altijd al bezighouden: liefde, (zelf)bedrog, religie en de strijd tussen rede en irrationaliteit.

Bedrogen
De film voert eind jaren twintig in Berlijn de Brit Stanley (Colin Firth) op, die naam heeft gemaakt als illusionist onder de naam Wei Ling Soo, want een exotische naam verkoopt beter. Dat hij de kluit bedondert, is geen punt, want mensen willen nu eenmaal bedrogen worden. In Stanley's woorden: 'Ze snakken naar hoop en geloven alles.'

Omdat hij als scepticus en atheïst de ideale man is om spirituele oplichters te ontmaskeren, wordt hij gevraagd om in Zuid-Frankrijk het Amerikaanse spiritistische medium Sophie (Emma Stone) te ontmaskeren, die rijkaards geld uit de zakken klopt door te pretenderen dat zij hen in contact kan brengen met hun dode geliefden.

Appeltje-eitje, denkt Stanley, die echter wit om de neus wordt als Sophie van alles over zijn familie blijkt te weten wat ze helemaal niet kan weten. Is er dan toch meer tussen hemel en aarde?

Nooit hilarisch
'Magic in the moonlight' heeft een flinterdun verhaaltje, maar eronder gaat het wel degelijk over serieuze zaken. Stanley is duidelijk het alter ego van Allen, die zijn opvattingen kwijt kan over religie ('Ik weet niet wie ik meer veracht: de profiteurs of de stommeriken'), maar die ook de rationele levenshouding op de hak neemt door Stanley in de liefde als een verwarde puber te laten schutteren.

Hilarisch wordt het nooit in ­'Magic in the moonlight', maar Colin Firth houdt de aandacht vast. Wie geen zin heeft in Allens bespiegelingen, kan zich onderdompelen in de fraaie sfeerbeelden van Darius Khondji. Ze doen denken aan de nostalgische plaatjes die de veteraan drie jaar geleden maakte voor Allens 'Midnight in Paris'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden