PlusAmsterdam-Rio

Maaike Head: 'Ik heb me laten overhalen en toen was ik verslaafd'

Maaike Head is roeister. Met Ilse Paulis werd ze dit jaar Europees kampioen. Vorige maand roeide ze een nieuw wereldrecord in de lichte dubbeltwee.

Maaike Head.Beeld Linda Stulic

De sport

"Nou ja, het is niet zo dat ik er bewust voor heb gekozen. Op jonge leeftijd ben ik begonnen met schaatsen, langebaan, en dat heb ik tot mijn 21ste gedaan. Toen besloot ik geneeskunde te gaan studeren, en ik wilde eigenlijk iets compleet anders doen, omdat ik al jaren topsport achter de rug had: op laag niveau sporten bij een sportvereniging, en daarnaast gewoon aan de bar hangen en gezellig. En toen stapte ik in de boot en dacht: dit is echt heerlijk. Zo'n gevoel van versnelling, en buiten in het groen."

"Maar iedereen zei meteen: jij moet wedstrijdroeien, je bent gewoon sterk, en dat kwam door het schaatsen. Ik heb me laten overhalen en toen was ik verslaafd. Het is echt het buiten zijn. Door wind en weer, dat maakt me allemaal niet zoveel uit. Roeien is een repeterende beweging, net als schaatsen, die je extreem moet perfectioneren, en dat vind ik een uitdaging. Je komt in een soort flow, dat je voelt waar je druk moet leveren en hoe je kracht moet leveren. Je moet het water voelen en jezelf versnellen. De trainingen zijn lang en zwaar en ik ben wel een beetje een trainingsbeest, dus dat trok me ook wel aan."

De droom

"Op mijn negende, toen ik begon met schaatsen. Op de ijsbaan in Haarlem hing een heel grote poster van Yvonne van Gennip met haar medailles. Ik zat met mijn vader warme chocomelk te drinken na mijn eerste of tweede schaatstraining ooit, en hij vertelde over Van Gennip en haar medailles. Toen is de droom ontstaan: dat wil ik ook."

"Uiteindelijk is dat in het schaatsen niet gelukt. Nee hoor, de teleurstelling viel op zich wel mee. Ik ben naar de wereldkampioenschappen voor junioren geweest en ik heb heel mooie dingen gedaan, maar op een gegeven moment had ik wel door dat het misschien niet de meest realistische droom was. Ik vond het vooral moeilijk om te stoppen. Mensen zien je als de schaatser, en je verliest iets van je identiteit."

"Maar toen ik ging roeien en merkte dat ik daar talent voor had, kwam die droom wel weer snel boven. Vooral omdat ik in mijn derde jaar al mijn eerste wereldbeker startte en mijn eerste WK. Ik dacht: oké, als dit zo snel gaat, wil ik ook weer voor het hoogst haalbare gaan. Naar Londen."

Het offer

"Ik vind dat dus wel meevallen. Mensen zeggen altijd: je moet er zo veel voor laten. Ja, maar je krijgt er zo veel voor terug. Ik ben nu een jaar arts, en ja, dat moet ik nu even laten, terwijl ik dat wel heel erg leuk vind. Het is een andere passie. Maar als ik in het ziekenhuis werk, mis ik het buiten zijn weer. Dus ik vind het eigenlijk niet echt een offer, maar een soort cadeautje dat ik nu nog even legaal buiten mag spelen en genieten van dit briljante leven. Want ik weet dat het straks gewoon klaar is, en ik aan het werk moet."

"Van al dat trainen krijg je bijna elke dag voldoening. Natuurlijk heb ik dan geen energie om in de kroeg te hangen, maar ik denk dan: dat kan later ook nog wel. Dat zijn niet de dingen die ik per se heel erg mis. Wel dat ik niet naar bruiloften van vriendinnen kan, of snel langs gaan als ze kinderen hebben gekregen. Vriendschappen zijn moeilijker te onderhouden en die kun je op een gegeven moment ook verliezen. Binnen mijn dispuut heb ik bijvoorbeeld heel leuke contacten, waar ik meer uit had kunnen halen als ik meer tijd had gehad. Mee naar festivals, feestjes, op lustrumweekend. Daar worden vriendschappen sterker, en daar kan ik dan gewoon niet bij zijn. Zo simpel is het."

CV Maaike Head
2003 wereldkampioen ploegenachtervolging bij WK schaatsen voor junioren
2006 begonnen met roeien2011 NK, goud lichte skiff
2012 Olympische Spelen, achtste lichte dubbeltwee2013 WK, goud lichte dubbelvier
2014 WK, goud lichte dubbelvier (in wereldrecord)2016 EK, goud lichte dubbeltwee
2016 wereldbeker Poznan, goud lichte dubbeltwee (in wereldrecord)

De hoop

"Ik ben dit jaar begonnen als niet geplaatste ploeg, we werden veertiende op de WK en de eerste elf gingen naar Rio. Dat was een redelijk bittere pil, en ik heb nog even getwijfeld of ik door zou gaan. En nu gaat het hartstikke goed. We werden ineens Europees kampioen, dat had ik echt niet aan zien komen. Het olympisch kwalificatietoernooi ging eigenlijk ook relatief makkelijk en een maand geleden wonnen we de wereldbeker, in een wereldrecord, dat voelde ook relatief makkelijk. We zijn niet boven onszelf uitgestegen, we hebben simpelweg ons plan uitgevoerd."

"Iedereen wil goud, maar nu is die droom realistischer. We moeten rustig blijven en niet schrikken als we straks op de Spelen in de voorwedstrijd opeens vooraan varen. Dat je denkt: hè, zijn we echt zo goed? Maar je moet ook niet schrikken als er opeens ploegen zijn die net weer een stapje beter zijn geworden. We moeten bij ons plan blijven, en dan is alles mogelijk."

Lees ook: de andere interviews met Amsterdamse sporters die meedoen aan de Olympische Spelen in Rio.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden