Plus Reportage

Loveland vond uiteindelijk toch nog schwung bij Joris Voorn

De Amsterdamse organisatie van Loveland vaart een duidelijke koers: de focus op techno en de aanverwante lichtere variant techhouse. Maar het gaat in een gestaag tempo - er mag wel wat meer buiten de lijntjes gekleurd worden.

De gemiddelde leeftijd van de bezoeker van dit dancefestival zou zomaar eens rond de veertig kunnen liggen. Het gros van de festivalgangers afgelopen zaterdag leken housers oud genoeg om het party'en te hebben uitgevonden en te zijn opgegroeid met Loveland dat al sinds 1995 onder leiding van Marnix Bal feesten organiseert.

Drang om te knallen
Feesten zoals deze zomerse festivalvariant in het Sloterpark en populaire edities tijdens Koningsdag, Nieuwjaar en Amsterdam Dance Event. Deze oude ravers waren deze dag misschien gelegenheidsfestivallers maar ze overklasten de jonkies met hun drang om te knallen op de dansvloer.

Hun motto 'niet lullen, maar dansen' met verre van roestige danspassen en inclusief iets te vroeg pieken kwam de sfeer op de dansvloer ten goede. Dat wil niet zeggen dat je op Loveland louter houseklassiekers hoorde. Integendeel.

Sinds een paar jaar heeft de Amsterdamse organisatie een muzikale koerswijziging doorgevoerd. Minder een voor-ieder-wat-wils-programma, minder Top 40 house, minder acts uit de uber-commerciële hoek als Hardwell, Fedde Le Grand of Sunnery James & Ryan Marciano.

Verrassing
Het programma heeft nu een duidelijkere koers met de focus op techno van nu en de aanverwante lichtere variant techhouse. Gebracht door de internationale eredivisie van de techno onder wie Adam Beyer, Tale Of Us, Luke Slater, Ben Sims, Pan-Pot en Michael Mayer.

Voor wie een paar jaar Loveland had overgeslagen en for old time's sake kaarten heeft gekocht voor een dagje housen zonder de line-up te checken, kon deze techno-only focus een verrassing zijn.

Wat hetzelfde is gebleven is de locatie in het Sloterpark, waar voor de twaalfde keer de zes podia (thema: imposante klassieke bouwstijl) waren neergezet. Bij een wandeling naar het hoofdpodium achterin het langs de plas gevouwen terrein hoorde wel een ergerniswekkende verplichte eenrichtingsverkeerroute.

Noodzakelijk kwaad om de 20.000 bezoekers over de smalle paden veilig hun weg van podium 1 naar podium 6 te sturen, maar dat maakte dit niet tot het meest sympathieke festivalterrein.

Temperamentvolle Duitser
Loveland was het type festival waar je vooral lekker met de ogen dicht gedachteloos kan doordansen, zoals dat uitstekend kon bij het gestage tempo van Italiaan Sam Paganini die je met lichte tempoverschuivingen bij de les hield. Of bij de subtiele melancholische set van het Italiaanse duo Mind Against.

De makke zat 'm in dat gestage tempo: de focus lag vooral op dj's die het aantal beats per minuut uit dezelfde bandbreedte laten rollen. De onderlinge verschillen waren daardoor net iets te gering - er mocht wel wat meer buiten de lijnen worden gekleurd. Kom maar op met die ene moeilijke, harde of minimale plaat, dacht je na een paar uur.

Gelukkig was daar de redding in de vorm van de altijd temperamentvolle Duitser Stephan Bodzin. Ook meer power bij de live-set van Nederlands technotrots Secret Cinema en vaste partner-in-crime Egbert.

Maar bovenal vond je de schwung bij de prettig groovende Joris Voorn dankzij zijn effectieve platenkeuzes waar hij vers van de pers tracks afwisselde met oudjes en zo tijdens deze thuiswedstrijd terecht een volle bak voor zich zag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden