Lot Damrak in handen van Asaf Barazani

Lukt het niet Barazani weg te krijgen, vreest de gemeente, dan zal het Damrak blijven wat het al jaren is: een kermis van neon, patatzaken, gokhallen, en hotelletjes en restaurants voor toeristen. Foto Floris Lok Beeld
Lukt het niet Barazani weg te krijgen, vreest de gemeente, dan zal het Damrak blijven wat het al jaren is: een kermis van neon, patatzaken, gokhallen, en hotelletjes en restaurants voor toeristen. Foto Floris Lok

AMSTERDAM - De gemeente Amsterdam heeft al geruime tijd grootse plannen met vooral het Damrak. Deze week werd een zoveelste nota gepresenteerd: het traject Centraal Station-Weteringcircuit moet de entree van de stad worden, het visitekaartje, de Rode Loper.

Die plannen staan of vallen echter met de bereidheid van de Israëlische zakenman Asaf Barazani om zijn circa vijftien panden op het sterk verloederde Damrak te verkopen aan de gemeente dan wel de nv Stadsgoed van woningbouwvereniging Stadgenoot. Lukt het niet Barazani daar weg te krijgen, vreest de gemeente, dan zal het Damrak blijven wat het al jaren is: een kermis van neon, patatzaken, gokhallen, en hotelletjes en restaurants voor toeristen.

Het zag er aanvankelijk naar uit dat justitie het Damrak wel schoon zou vegen. Asaf Barazani en zijn broer Admon Barzilai bestierden rond de eeuwwisseling een omvangrijke familieclan. Asaf beheerde het vastgoed, Admon de hotels en restaurants die erin gevestigd waren; het personeel was allemaal familie.

In 2004 viel een leger van 250 rechercheurs van de Nationale Recherche en de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (Fiod) de panden en zaken van de Barazani's en Barzilais op het Damrak binnen. De verdenking: witwasserij. De strafzaak loopt ten dele nog steeds.

Asaf Barazani bleef in die zaak strafrechtelijk buiten schot, maar sindsdien woedt wel een psychologische oorlog tussen Barazani enerzijds, en justitie en de gemeente Amsterdam anderzijds, waarbij Barazani niet schroomt regelmatig de media in te schakelen en maar wat te roepen, al dan niet in de kennelijke hoop de prijs van z'n panden op te drijven.

In maart dit jaar maakte Barazani wereldkundig (in de Volkskrant) dat hij en zijn familie door justitie 'van alle blaam' gezuiverd zouden zijn, en ook dat de complete familie de gevreesde Bibob-screening door de gemeente (de wet Bevordering Integriteitsbeslissingen door het Openbaar Bestuur) 'glansrijk' had doorstaan: de exploitatievergunningen waren alle verlengd. Voor Barazani was dat, liet hij weten, het signaal om zijn bezit drastisch uit te breiden: hij was inmiddels in onderhandeling over de aankoop van nog meer panden op het Damrak. Kortom: er werd niet verkocht.

Ruim een maand later, eind april, kregen de Barazani's en Barzilais post van de gemeente: zij bleken de Bibob-screening helemaal niet glansrijk te hebben doorstaan, integendeel, de gemeente liet weten van plan te zijn (een aantal van) hun vergunningen in te trekken vanwege het gevaar van witwasserij.

Barazani maakte daarop bekend dat hij al enige tijd in onderhandeling was met een particuliere vastgoedmaatschappij, die bereid was een kleine 68 miljoen euro voor zijn Damrakpanden te betalen. Kortom: er werd wel verkocht.

Vanwege alle commotie en publiciteit over de Bibob-kwestie besloot de kandidaat-koper zich echter terug te trekken, volgens Barazani. Kortom: er werd niet verkocht.

Noodgedwongen trad Barazani vervolgens in onderhandeling met directeur Ronald Wiggers van nv Stadsgoed. Wiggers deed een riant aanbod: hij bood 24 keer de huurprijs van de panden, later zakte hij naar 21 keer. Barazani wees het bod af. Gemeente en Stadsgoed wilden 'voor elke prijs' zijn vastgoed kopen, liet Barazani weten tegenover het Israëlische blad Globes, en dus liet hij ze voorlopig maar even 'zweten'. Kortom: er werd nog steeds niet verkocht.

Op 30 juli meldde de Volkskrant op gezag van Barazani dat er een 'droomdeal op de rode loper' was gesloten: Barazani had zijn panden voor honderd miljoen aan Stadsgoed verkocht. Stadsgoed kon maar dertig miljoen zelf opbrengen, de resterende zeventig miljoen zou Barazani aan Stadsgoed lenen. Kortom: er werd wel verkocht.

Een dag later moest de krant dat herroepen: woningbouwvereniging Stadgenoot (eigenaar van Stadsgoed) ontkende bij hoog en laag dat er een deal zou zijn gesloten. Geen sprake van, aldus directeur Frank Bijdendijk: ''De heer Barazani mag ons honderd keer een lening aanbieden, we zullen hem niet aannemen.'' Kortom: er werd niet verkocht.

In september toverde Barazani weer een nieuw konijn uit de hoed: hij staakte de onderhandelingen met de gemeente, en ging zijn panden nu bij opbod veilen. Kortom: er werd wel verkocht.

Woensdag, ten slotte, deed het circus-Barazani opnieuw van zich spreken: ook die veiling is van de baan, Barazani gaat zijn panden nu vertimmeren tot luxe, hoogwaardige maar dure appartementen. Kortom: er werd niet verkocht.

Begin volgend jaar neemt de gemeente een definitieve beslissing in de Bibob-zaak van de Barazani's en Barzilais. Het mag niet geheel worden uitgesloten dat de zaak daardoor weer heel anders komt te liggen. (BART MIDDELBURG)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden