Plus Klapstoel

Linda Duits: 'Jonge verkering, ik kan het aanraden'

Linda Duits (1976) is sociaalwetenschapper. Ze promoveerde op meisjescultuur. Ze heeft een column in Folia over seks, Op z'n Duits. Gisteren verscheen haar tweede boek, Dolle mythes.

Linda Duits: 'Ik deed het vanuit een soort idealisme, ik vond dat leuk, dat al die rechtse mensen mijn stukken lazen' Beeld Harmen de Jong

Zeist

'Een gezapig, geinig dorpje. En een fijne plek om op te groeien, maar precies ook dat. Ik wist altijd: later als ik groot ben, ga ik in Amsterdam wonen. Dus het was heel fijn, en beschermd, en heel wit. Alleen maar witte mensen."

"Ik herinner me een projectweek op de middelbare school, School zonder racisme. Bij ons op school was geen racisme, dat was heel makkelijk, want er was ook niemand om racistisch tegen te zijn."

Alto

"En grunge. Ik was van Kurt Cobain en The ­Cure en ik droeg alleen maar zwarte kleren. Ik had een soort Sneeuwwitje-look. Zwartgeverfd haar, rode lippen en een helemaal wit gepoederd gezicht. En heel erg zwaarmoedig doen, met elkaar. Het zijn viel nog wel mee, al is dat misschien mijn herinnering. Dus veel blowen en vervelend op school, en dat ondertussen in de best wel veilige kaders van Zeist."

Unitas

"Ik werd lid toen ik naar Amsterdam ging, maar ik had nog zwarte haren en zwarte kleren en dat paste natuurlijk helemaal niet. Maar mensen uit Zeist die gaan studeren, worden lid van het corps. Dat is wat je doet. Unitas is dan wel net een stapje lichter dan het corps, maar ik voelde me er niet heel erg thuis."

"Ach, die ontgroening is helemaal niet zo erg. Skippyballen van de Dam naar Centraal in een malle overall. Mensen hebben vaak een hekel aan studentenverenigingen en dan verwachten ze dat ik dat ook heb, want ik ben natuurlijk heel links. Maar ik zie wel wat het doet. Je wordt gesmeed tot één groep, heel veel liedjes zingen, dus het is ook leuk. Alleen, ik woonde in Amsterdam, maar ik ging nooit in Amsterdam uit. Alsmaar naar de sociëteit. Dus na een jaar ben ik gestopt."

Bangalijst

"Linda Duits, bekend van de bangalijsten. Ik werd gebeld door Pauw & Witteman en dat was wel mijn doorbraak, ja, als je het al een doorbraak kunt noemen."

"Er was toen al kritiek dat die tafel vrouwonvriendelijk is, maar ik was net daarvoor bij Tijd voor Max geweest en dat was net zo eng. Wat wel leuk is: ik had het advies gekregen om altijd Witteman antwoord te geven, ook als Pauw me een vraag stelde. Want Pauw probeert te sarren of zo."

"Ik probeerde heel erg dat vuur te doven, de media moest aan die hype geen aandacht besteden. Toen zei Pauw: 'Jij komt hier toch ook zitten?' Dus ik zei: 'Anders komt iemand anders het vuur opstoken.' Voor mijn naam was het veel gunstiger als ik de hele tijd angst zaaide. Dat verkoopt veel beter."

Breezersletjes

"Die bestonden ook niet. Het begon met een rapport van de GGD over Zuidoost. Er was van horen zeggen dat meisjes seks hadden in ruil voor een kleine beloning, zoals een telefoonkaart of een breezer."

"Het was heel onduidelijk óf het in Zuidoost gebeurde en in de rest van Nederland is het nooit vastgesteld. Maar de ­media sprongen erop en het leek alsof overal in Nederland meisjes seks hadden voor een breezer. En dan wordt het: oké, als ik jou nu ga pijpen, wil ik ook wel een breezer van je. Het werd een soort selffulfilling prophecy."

De Jaap

"Dat was voor mij levensveranderend. Ik was een linkse UvA-wetenschapper in een ivoren toren, die sociale wetenschappen aan het bedrijven was, en bij De Jaap kon ik buiten mijn bubbel kijken."

"Bert Brussen, die ik via Twitter kende, vroeg me mee te doen. Ik ben adjunct-hoofdredacteur geworden, vanuit een soort idealisme eigenlijk. Ik kreeg er ook wel problemen mee met mijn linkse vrienden. Of collega's op de universiteit: dat jij je met die mensen inlaat. Maar ik wilde het graag."

"Ik geloofde ook dat dat zinvol was. Ik schreef daar stukken over cisgender, het tegenovergestelde van transgender. Ik vond dat leuk, dat al die rechtse mensen die daar niks van moesten hebben, wel mijn stukken lazen. De Jaap is nu The Post Online en dat idee van opinieplatform is eruit. Rechts domineert heel erg en het is alles voor de clicks."

Fopstudies

"Ja, en fopwetenschapper, dat word ik vaak genoemd. Reaguurders proberen je te pakken op iets waarvan ze denken dat het je raakt. Bij Asha ten Broeke is het altijd haar uiterlijk en bij mij is het fopwetenschapper. Maar mensen lezen nooit wat wetenschappelijks van je."

"Feministen krijgen van dat soort mensen vaak het verwijt: waarom hou je je niet bezig met de islam? Mijn proefschrift, Hoofddoeken en naveltruitjes, gaat voor de helft over moslimmeisjes. Dat kun je ­gewoon opzoeken. Het raakt me niet echt. Alle sociale wetenschappers die zich online bewegen, krijgen dat."

Dolle mythes

"Mijn nieuwe boek! Er zijn heel veel misvattingen over de tweede feministische golf. Ik had het vroeger voor een deel ook. Allerlei jonge ­feministen willen zich vers en fris in de markt zetten en die zetten de vorige generatie bij het oud vuil."

"Dat is heel logisch, maar ze doen het op oneigenlijke gronden. Bijvoorbeeld over de rol van mannen. Ze zeggen: bij mijn feminisme mogen mannen wél meedoen. Maar Dolle Mina is opgericht door mannen! Dat waren vier mannen en hun vriendinnetjes. Dus het is historisch onjuist."

"Ook wordt de tweede golf humorloosheid verweten. Dan zeggen ze: wij zijn niet zo zuur. Dat klopt ook helemaal niet. Als er iets ludiek en leuk was, dan waren het de acties van de dolle mina's wel."

"Het grappige is wel: tijdens het schrijven van het boek kwam ik erachter dat die mythes ook weer wel klopten, alleen een stuk genuanceerder. Want ergens halverwege de jaren zeventig zijn de mannen er uitgeschopt. Dus dat is wel een belangrijke les."

"Je ziet nu ook weer radicalere takken ontstaan waar ze niks van mannen willen weten. Er zijn heel veel parallellen met nu. Ook de shit die ze naar hun hoofd kregen. We denken nu dat Twitter een open riool is, maar vroeger kregen feministen thuis brieven met echt woedende woorden."

Toyboy

"Ja, ik heb een verkering die 14 jaar jonger is. Dat is mijn toyboy, maar inmiddels is hij al 26 en we zijn al 6 jaar samen, dus het jonge is er wel een beetje af."

"Ik ga nu niet zeggen: het wordt tijd om hem in te ruilen, want hij is heel erg leuk. Een jonge verkering, ik kan het iedereen aanraden. Het is ook een feministische daad trouwens. Het gaat in tegen de verwachting hoe vrouwen zich horen te gedragen. Het is heel prettig om met een jong iemand te zijn."

"Hij vindt het ook heel prettig, zegt hij. Oudere vrouwen zijn niet zo onzeker, ook niet op het seksuele vlak. En ik vind het fijn, ik ben niet met hem in competitie. Ik wil geen kinderen, we wonen niet samen, dus wij voldoen niet aan de stijgende lijn hoe relaties horen te lopen."

Tweederangsmens

"Dat is zo, als je als vrouw geen kinderen wil. Vrouwen worden vaak teruggebracht tot hun biologie, en je gebruikt dan eigenlijk je belangrijkste biologische functie niet."

"Je vervult je taak niet en dus ben je een gevallen, onnodige vrouw. Ik heb daar heel veel last van gehad, in mijn jaren dertig. Mensen, ook onbekenden, willen daar allerlei dingen over weten."

"Ook met daten, toen ik nog single was, was het heel snel een thema. Al tijdens een eerste date. Ik dacht: what the fuck? De eerste date, dan ben je toch ­alleen bezig met gaan we het doen of gaan we het niet doen?"

Anne Fleur

"Bizar om te zien hoe overduidelijk sarcasme in haar tweets niet herkend wordt. Bizar ook om te zien hoe zij vervolgens uitleg moet komen geven op de nationale televisie."

"Dat laat zien dat het helemaal miszit met dat soort talkshows, die het niet hebben over de racistische tweets die geplaatst worden, waar Anne Fleur zich juist tegen verzette, en dan zo'n meisje op het hakblok leggen. Daar word ik verdrietig van. Toen kwam Theodor Holman. Ik moet er wel een beetje om lachen als hij tegen zijn erectie praat."

"Jammer dat de aandacht verplaatste van de racistische tweets naar jong meisje versus vermeend seksistische oude man. Dat is voor de media wel lekker, maar ik vind dat geen interessante rel."

WC

"Ik heb echt de beste wc van Nederland. Ik ben er zo trots op. Iedereen mag op mijn wc komen zitten. Het is een Aziatische, met bidetfunctie."

"Ik was vorig jaar in Japan en daar hebben ze het overal, ook op het openbaar toilet in het station. In de bril zit een sproeiertje en je kunt alles instellen. Voor of achter, een pulserende stand, een massagestand, de warmte van het water en van de bril natuurlijk, wat héél fijn is, 's nachts en ook in de winter. En een föhn."

"Meemaken is willen. Want je veegt je billen niet meer af. Zó vies. Stel je voor, je hand is door de poep gehaald. En dan ga jij die afvegen met een papiertje. En na een paar keer vegen denk je: o, nu is ie schoon."

"Natuurlijk niet! Schoonmaken doe je met water! Het is mijn missie heel Nederland aan die wc's te helpen. Trouwens, niet in de krant zetten dat iedereen bij mij mag komen poepen. Alleen mensen die ik ken."

Abbey Hoes
"Weet ik niet. Ik ga heel weinig naar de film en ik ga nooit naar Nederlandse films. Het probleem is gewoon dat in Nederland de budgetten heel klein zijn, waardoor de kwaliteit veel lager is. Ik kan thuis series kijken, op mijn onwijs mooie televisie met 4K-kleuren, wat echt fantástisch beeld oplevert, die zo veel beter zijn, maar waarvan één aflevering ook net zo veel kost als een hele Nederlandse film."

"4K, ja. Je had eerst hd en nu dit. Een normale televisie heeft iets van 17 miljoen kleuren en ik heb er 1 miljard. Ik word daar heel blij van. Er
zit een soort diepte in, je moet het echt een keer zien. Dus nadat je bij mij naar de wc bent geweest, kom je ook televisie kijken."

Linda Duits, Dolle mythes, Amsterdam University Press, €17,95

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden