Review

Life of Pi: 227 dagen met een tijger (niet zo'n type Teigetje) op de oceaan ****

Je kunt de succesvolle filosofische avonturenroman Life of Pi van de Canadese schrijver Yann Martel op allerlei manieren onverfilm- baar noemen, maar het begint er al mee dat het grootste gedeelte van het boek zich afspeelt op een reddingsboot midden op de oceaan, gedeeld door Pi, een Indiase tiener, en Richard Parker, een Bengaalse tijger. En dan niet zo'n type Teigetje, maar een tijger waarvan in het begin wordt gezegd dat het enige wat je in zijn ogen kunt lezen, een reflectie van je eigen emotie is. En verder: never the twain shall meet.

Pi (Suraj Sharma) en de Bengaalse tijger Richard Parker in Life of Pi. Beeld
Pi (Suraj Sharma) en de Bengaalse tijger Richard Parker in Life of Pi.

Je kunt de succesvolle filosofische avonturenroman Life of Pi van de Canadese schrijver Yann Martel op allerlei manieren onverfilm- baar noemen, maar het begint er al mee dat het grootste gedeelte van het boek zich afspeelt op een reddingsboot midden op de oceaan, gedeeld door Pi, een Indiase tiener, en Richard Parker, een Bengaalse tijger. En dan niet zo'n type Teigetje, maar een tijger waarvan in het begin wordt gezegd dat het enige wat je in zijn ogen kunt lezen, een reflectie van je eigen emotie is. En verder: never the twain shall meet.

Essentieel in de roman - en in de film - is dat de verteller, een schrijver, het verhaal van dit ongelooflijke, 227 dagen durende verblijf in een reddingsboot na een schipbreuk te horen krijgt uit de mond van de volwassen Pi, zodat ook 'de waarheid' van het verhaal centraal staat. En 'het geloven' in het verhaal wordt weer verbonden in het geloven in Het Verhaal, ofwel het scheppingsverhaal, zoals dat in de diverse wereldgodsdiensten wordt verteld.

Laten we zeggen dat het filosofische aspect deze kijker niet in de weg zat, aangezien Life of Pi een wonderbaarlijk mooie film is, en ook verreweg de overtuigendste 3D-film die tot dusver is gemaakt. Je zou bijna in de derde dimensie geloven.

In de film van de Taiwanese regisseur Ang Lee, zelf één van de grote verhalenvertellers van deze tijd, wordt aan het verhaal van Pi nog een laag toegevoegd, want we lezen niet alleen zijn geschiedenis, maar we zien die ook. En daar komt dat onverfilmbare om de hoek kijken.
Je kunt achteraf, of, in dit geval, vooraf, lezen dat Ang Lee gebruik heeft gemaakt van vier echte tijgers om een overtuigend digitaal wezen te creëren.

En dat hij de Stille Oceaan in een watertank heeft nagebouwd, maar dat doet er niet toe: Life of Pi bevat een groot aantal scènes die magisch zijn en die een wereld openen, midden op de oceaan, die we in de geschiedenis van de cinema niet eerder hebben bezocht.

De jonge Indiase acteur Suraj Sharma speelt een prachtige rol, waarin we hem fysiek zien aftakelen terwijl hij van jongen tot man opgroeit.
Deze rol is des te indrukwekkender als je bedenkt dat hij zelf in een volstrekt kunstmatige leegte speelde, die in de postproductie tot een magnifieke oceaan, de eenzaamste plek op aarde, werd omgetoverd.
Heeft Ang Lee, zoals verteller Pi in de film aankondigt, met zijn onwaarschijnlijke overlevingsverhaal een Godsbewijs geleverd? Nee, maar één ding is zeker: film bestaat. En het woord onverfilmbaar kan definitief in het archief worden opgeborgen.

Bioscopen: Arena, De Munt, The Movies, City, Tuschinski
Regie: Ang Lee
Met: Suraj Sharma, Irrfan Khan

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden