Review

Les regrets****

null Beeld

Regie: Cedric Kahn
Met: Yvan Attal, Valeria Bruni Tedeschi

Wat te doen als bij een jeugdliefde de wederzijdse passie onverwacht weer opvlamt? In Les regrets (De spijt) zetten twee getrouwde veertigers alles op het spel. Het wervelende drama roept intrigerende vragen op over hun motieven.

Altijd fijn als een film meer lagen heeft. Les regrets gaat over een amour fou, een blinde liefde, die geen boodschap heeft aan de werkelijkheid. Veertiger Mathieu, die met zijn vrouw in Parijs een klein architectenbureau heeft, staat in een Zuid-Frans stadje, waar hij in een ziekenhuis zijn stervende moeder bezoekt, plotseling oog in oog met zijn jeugdliefde Maya.

Hun blikwisseling, een mengeling van verbijstering en lust, zegt genoeg: zij voelen een gloeiende passie opkomen, waartegen zij weerloos zijn. Mathieu en Maya, die beiden getrouwd zijn, worden door elkaar aangetrokken als motten door een lamp. De passie ontlaadt zich in heftige vrijpartijen, waarna de klassieke overspelvraag opdoemt: hoe nu verder? Een nieuw leven beginnen of doorgaan met het oude?

Les regrets, de eerste film van de Franse filmmaker Cédric Kahn die de Nederlandse bioscoop haalt, is ogenschijnlijk een simpel overspeldrama over mensen die worden weggeblazen door een passie die sterker is dan zijzelf. Maar is dat ook zo? Zijn Maya en Mathieu willoze slachtoffers van onbeheersbare gevoelens?

De nogal puberale Mathieu lijkt te worden gedreven door verlangen naar de onbevangenheid van zijn jeugd. Maya's motieven zijn duisterder. Valt ze blind voor Mathieu of is er iets anders aan de hand? Welke rol speelt de manier waarop Mathieu hun relatie vijftien jaar geleden beëindigde? Heeft dat iets te maken met de broeierige, thrillerachtige sfeer van Les regrets? Het slot staat open voor meerdere interpretaties.

Voor het zover is, zien we een film die de hypergevoelens waarmee verliefdheid gepaard gaat, uitstekend treft met hijgerig camerawerk een schokkerige montage. Ook de pulserende muziek van Philip Glass is uitstekend op zijn plaats.

Maar de grootste troeven zijn Yvan Attal en Valeria Bruni Tedeschi. Attal, die recentelijk te zien was in Partir, gaat in zijn wanhoop emotioneel misschien over the top, maar dat past goed bij het kip-zonder-kopgedrag dat bij obsessieve verliefdheid past.

Valeria Bruni Tedeschi (de zus van de met Sarkozy getrouwde Carla) maakt iedere film beter. Zij is prachtig als sensuele vrouw, die zich blind in een avontuur lijkt te storten, maar haar werkelijke motieven verborgen houdt. (JOS VAN DER BURG)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden