Review

Les femmes du 6ème étage ***

null Beeld

Regie: Philippe Le Guay
Met: Fabrice Luchini, Sandrine Kiberlain


Klassenverschil smelt als sneeuw voor de zon in de in 1962 spelende vederlichte romantische zedenkomedie Les femmes du 6ème étage. Een saaie getrouwde Parijzenaar herontdekt door de Spaanse huishoudster de liefde.

Als zijn eitje bij het ontbijt niet precies 3,5 minuut is gekookt, is hij niet te genieten, waarschuwt begin vijftiger Jean-Louis (Fabrice Luchini) de nieuwe huishoudster, de Spaanse immigrant Maria (Natalia Verbeke). De pietlut, die in aandelen handelt, is oprecht verbaasd als zijn ei precies goed is.

Ook Jean-Louis' vrouw Suzanne (Sandrine Kiberlain), die het druk heeft met niets doen, staat versteld als Maria een vaardige huishoudster blijkt te zijn. Het trapt een deuk in haar op theekransjes besproken vooroordelen over Spaanse vrouwen die in Frankrijk de kost verdienen. Bij Suzannes man gebeurt er nog iets meer, want hij wordt verliefd op de mooie Maria. Begrijpelijk, want zijn huwelijk stelt weinig meer voor.

Door Maria ontdekt hij dat op de zesde etage van zijn appartementenblok een groot aantal hardwerkende Spaanse vrouwen woont. Dat had de in zijn comfortabele leven opgesloten burgerman zich nooit gerealiseerd. Er gaat een wereld voor hem open, die hij beter leert kennen als hij besluit om in een kamertje op de zesde verdieping te gaan wonen. Zijn twee arrogante puberzoons zijn verbijsterd over zijn gedrag, maar zijn vrouw ziet het als een tijdelijke fase.

Het door Philippe Le Guay geschreven en geregisseerde Les femmes du 6ème étage is geen realistisch drama, maar een romantische zedenkomedie over het opheffen van klassenverschillen. In het werkelijke leven zou een man als Jean-Louis nooit zijn veilige bestaan opgeven voor een huishoudster. Het is aan Fabrice Luchini te danken dat hij geloofwaardig maakt dat liefde elke (sociale) barrière slecht. Met zijn naïviteit en onschuld palmt hij niet alleen Maria, maar ook de kijker in. Hij krijgt uitstekend tegenspel van Kiberlain en Verbeke.

Het spel met klassenverschillen doet denken aan François Ozons Potiche, waarin Luchini ook zijn komische talent kon uitleven. Het verschil is dat Les femmes du 6ème étage nauwelijks een kritische ondertoon heeft. De film is meer nostalgie dan satire: leuk, al die klassengevoeligheden. Mooie auto's ook in die tijd. (Jos van der Burg)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden