Review

Les bien-aimés ***

null Beeld

Regie: Christophe Honoré
Met: Chiara Mastroianni, Catherine Deneuve

In het ruim vier decennia omspannende flinterdunne getob-met-de-liefde-melodrama Les bien-aimés barst om de zoveel tijd een personage in een liedje uit. Niet weglopen: het valt best mee.

Welja, laten we de jaren zestig weer eens opdiepen, die helemaal te gekke tijd, toen iedereen het met iedereen deed en hoeren in Parijs je gratis meenamen als je een arme, knappe Tsjech was. Wie van films realisme verwacht, kan Les bien-aimés beter overslaan, want dat bespaart ergernis.

Regisseur Christophe Honoré houdt van (gezongen) sprookjes, waarmee hij in de traditie staat van Jacques Demy. Het is vast niet toevallig dat Les bien-aimés begint in 1964, het jaar dat Demy het meesterwerk Les parapluies de Cherbourg maakte. De film voert schoenverkoopster Madeleine op (Ludvine Sagnier, later Catherine Deneuve) die, om designschoenen te kunnen kopen, bijklust als hoer. Nee, dat is niet vreemd in deze film.

De ontmoeting met de Tsjech Jaromil (Radivoje Bukvic, later Milos Forman) brengt haar naar Praag, bezorgt haar een dochter, Vera geheten, en een desillusie in de liefde (bedenk de liedjes er zelf bij). In 1978 is Madeleine terug in Parijs en concentreert de film zich verder op de liefdesperikelen van Vera.

Wie een serieuze ondertoon zoekt, kan hem hier vinden: in de onschuldige jaren zestig was het vrijheid-blijheid, maar in de duistere jaren tachtig viel er door aids weinig vrolijks meer te beleven.

De film zet de tegenstelling nogal karikaturaal aan: Madeleine leefde erop los, maar Vera (Chiara Mastroianni) kan het geluk maar niet vinden. Toegegeven: ze vraagt erom door na een ongelukkig huwelijk (scheiding) als een blok voor een Londense homo te vallen. Je kunt ook het onmogelijke willen in het leven. En dan zit ze op 9/11 ook nog eens in een vliegtuig dat moet uitwijken naar Canada.

Het is moeilijk om niet ironisch te doen over Les bien-aimés, maar dat kan bij Les parapluies de Cherbourg ook en toch is dat een melancholiek bravourestuk over de gemiste grote kans in de liefde. Dat niveau haalt Les bien-aimés nooit, maar toch raakt de film, die iets korter had gemogen, een snaar. (Mark Moorman)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden