Column

Lekker rustig naar Zanzibar

Eva HoekeBeeld Floris Lok

Terwijl eigenaar Eddy van soep- en saladezaak Sane op de Haarlemmerdijk mijn wekelijkse dosis sla, tomaat, avocado, spinazie, wortel en pistachenoten in een bak stond te scheppen, zei ik dat ik ziek begon te worden, en dat me dat gezien mijn op handen zijnde vakantie naar Zanzibar verdomd slecht uitkwam.

'Zanzibar?' zei Eddy, mijn naderend ongerief negerend. 'Wat gaaf. Ik heb jaren in Tanzania gewoond. Waar vlieg je op, Dar?'

Met Dar bedoelde hij Dar es Salaam, zoals mensen ook Broek zeggen als ze Broek in Waterland bedoelen.

'Nee, volgens mij gaan we rechtstreeks,' zei ik. 'Met een tussenstop in Hurghada. Of kan dat niet?'

'Dat weet ik eigenlijk niet,' zei Eddy. 'Dar lijkt me logischer.'

'Ja, je vliegt op Dar,' klonk het ineens van rechts. Een vrouw met rode krullen, midden dertig, type kinderjuf of iets met communicatie, stond ferm te knikken. 'Iedereen vliegt op Dar als je naar Zanzibar gaat. Wanneer vertrek je?'

'Maandag,' zei ik.

'Ge-wel-dig,' zei de vrouw. 'Het is nog echt een oud stukje Afrika. Wij zijn er geweest nadat we eerst vijf weken door Malawi, Mozambique en Tanzania waren getrokken. Zanzibar was de perfecte afsluiter.'

'Zon, zee en strand en verder niks toch?' zei ik, maar dat zag ik verkeerd.

'Nee, nee, nee, er is juist heel veel te doen. Het is Spice Island, wist je dat niet? Zanzibar was vroeger de plek waar de handelskaravanen vanuit Indië richting Arabië samen kwamen. Je moet echt een kruidentoer doen, of naar één van de kruidplantages. O, en weet je wat ook leuk is? Duiken, en met dolfijnen zwemmen. Of naar zo'n monkey reserve, daar zijn wij geweest, daar liepen de apen gewoon over de weg. En je kunt ook met de boot naar Tanzania, daar hebben we toen een offroad motortrip gemaakt.'

Eddy: 'O ja, die heb ik ook gedaan.'

Vrouw: 'Je bent alleen wel bont en blauw als je van zo'n ding af komt.'

Eddy: 'Dat noemen ze een african massage.'

Vrouw: 'Maar je ziet wel véél meer dan wanneer je via de gebaande paden gaat. Dat geldt trouwens ook voor restaurants. Wij aten vaak in Stonetown, de oude stad, daar heb je allemaal kleine, authentieke restaurantjes. Waar zit je?'

'O, gewoon, een hotel,' antwoordde ik, want ik durfde allang niet meer te zeggen dat ik all inclusive zat, in een resort met een hek en een buffet en een bandje om mijn pols. 'Oké,' zei de vrouw. 'Nou, dan moet je even goed zoeken. De grote pleinen vermijden natuurlijk. Wij waren er trouwens tijdens ramadan. Toen hebben we op de kamer gegeten.'

Ik: 'Da's ook balen.'

Vrouw: 'Hoezo? Ik vind het heel normaal om je aan te passen aan de lokale gewoontes.'

Toen gaf ze me het nummer van een betrouwbare taxichauffeur - 'Geloof me: zodra je landt, springt iedereen op je. Wij liepen altijd eerst even weg.'

Wanneer u dit stukje leest bezoek ik waarschijnlijk net de oude slavenmarkt, het schildpaddeneiland of de onderwaterboerderij.

Of ik lig ziek in bed, dat kan natuurlijk ook.

Lekker rustig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden