Plus Concertrecensie

Legendarische Maria Callas is als hologram vooral knullig

Maria Callas (1923-1977) zong maandag in Carré als hologram. Het was dé kans om iets van haar legendarische podiumverschijning mee te krijgen, maar het geheel was vooral een knullig gebeuren.

Het hologram van Maria Callas viel tegen, en het orkest al helemaal. Beeld Base Holograms

Ik zal het maar meteen bekennen: ik ben een reusachtige fan van Maria Callas, de vrouw met de allermooiste ogen ter wereld. Als ze zong kregen die een glans van onzegbaar verdriet en zielenpijn. Ze trof daarmee tijdens haar veel te korte zangcarrière de hele wereld in het hart.

En dan die stem. Natuurlijk, Renata Tebaldi en Joan Sutherland zongen mooier, maar wat heb je aan mooi?

Als Callas, La Divina - de goddelijke - zong, hoorde je de Waarheid en het Leven, met alle bijbehorende schuringen en weningen.

Kijk maar eens op YouTube hoe ze in 1965 Puccini's O, Mio Babbino Caro zong, begeleid door het Orchestre National de France onder Georges Prêtre. Dit is geen zingen meer, dit is beleven, ervaren, ondergaan, en dat vervolgens doorgeven. Wie hier niet van gaat huiveren, is ongemerkt al jaren dood.


Callas heeft twee keer in Amsterdam gezongen. Op 11 december 1973 stond ze met tenor Giuseppe di Stefano in het Concertgebouw. In krantenverslagen vielen woorden als 'de confrontatie met een vergane glorie'.

Toen ze op 11 juli 1959 voor het eerst in het Concertgebouw stond, begeleid door het Concertgebouworkest onder Nicola Rescigno, was ze wél op haar best. Maria Meneghini Callas heette ze toen nog. Een maand later zou dat huwelijk met Giovanni Battista Meneghini klappen, nadat ze op een cruiseschip was gesignaleerd met de miljardair Onassis.

Callas stierf in 1977, op haar 53ste. Op 2 december aanstaande herdenken we haar 95ste geboortedag.

In de aanloop daarnaartoe waren we maandagavond in Carré getuige van Callas' wederopstanding. Als hologram. André Hazes ging haar in Nederland voor. In Amerika waren al hologrammen te bewonderen van Tupac, Ronnie James Dio, Michael Jackson en Roy Orbison. Frank Zappa zit eraan te komen.

Gruwelijk
In Carré ging maandag veel van de eventuele betovering al voor aanvang verloren toen om 19.50 uur een projectie van Callas op het nog gesloten rode gordijn verscheen. Drukte een technicus op de verkeerde knop? Zo verknal je de entree van de ster. Weg verrassingseffect.

Om 20.00 uur ging het gordijn open. Een erbarmelijk klinkend orkest zonder naam, gedirigeerd door Eímear Noone, speelde met een blikkerige, versterkte klank Rossini's ouverture uit La Gazza Ladra. Ik vond het ontluisterend.

Toen volgde het moment suprême. Het werd donkerder in de zaal en Maria Callas kwam vanaf de linkerkant de bühne op, als een wazige geestverschijning in een witte jurk. Ze boog voor het publiek (Carré zat vol), dat uiteraard klapte, maar te vroeg ophield, waardoor Callas nog even in het luchtledige verderging met haar dankritueel. Hier werd om gegrinnikt.

Ze zong een stuk of tien aria's (onder meer uit Macbeth en Carmen) en sloot af met Vissi d'Arte en Casta Diva. Haar stem was met moderne technologie losgeweekt van beroemde plaatopnamen, met dirigenten als Rescigno, Prêtre en Tullio Serafin.

Gruwelijk besef dat Carré het nu moest doen met een flutorkest zonder naam. Ook het beeld viel tegen. Misschien had ik te veel verwacht. De stille hoop iets mee te krijgen van Callas' energetische podiumprésence werd al na tien seconden de bodem ingeslagen.

Het had allemaal iets knulligs - in À Vos Jeux, Mes Amis, de waanzinsscène uit Hamlet van Ambroise Thomas, verschenen er opeens steeds meer rozen aan Callas' voeten. Ook kon je dwars door haar heen kijken. En ze zong heel vaak rechts de coulissen in, waardoor je de neiging kreeg 'Maria, we zitten hier hoor!' te roepen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden