Legend of the guardians ****

null Beeld

Regie: Zack Snyder

Een nietsvermoedend muisje wordt van een rots gesnaaid door vlijmscherpe uilenklauwen. Dag muisje. Een schattig blauw vogeltje vliegt voor haar leven om uit de poten te blijven van woeste uilen, die elkaar naar het leven staan, daarbij geholpen door vampiervleermuizen met bloeddoorlopen ogen en tot zombies omgetoverde piepuiltjes. En een fascistoïde ras van zwarte Über-uilen trekt in volle wapenrusting ten strijde om met grof geweld de vreedzame witte uilenkoning uit zijn boom te verjagen.

Nee, het gaat er niet zachtzinnig aan toe in Legend of the guardians. Desondanks zet distributeur Warner Bros. deze Amerikaans-Australische computeranimatie in de markt als een familiefilm, compleet met Nederlandse nasynchronisatie en een onbegrijpelijke Kijkwijzerkeuring vanaf 6 jaar.

Voor oudere kinderen, die beter bestand zijn tegen wapengekletter, is Legend of the guardian overigens wel een aanrader. De spannende film volgt twee jonge uilen, die tijdens stiekeme vliegpogingen gevangen worden door de Volmaakte Strijders, een arrogante groep roofuilen.

Uilen van puur bloed worden door hen opgeleid tot nietsontziende strijders. De andere gevangenen worden als Unteruil tewerkgesteld in een mijn, waar ze uilenballen mogen uitpluizen. Onze held Soren mag strijder worden, maar kiest voor het mijnbestaan omdat hij daar een klein uiltje wil beschermen. Zijn jaloerse broer Kludd laat zich juist gretig rekruteren. Als Soren ontsnapt om hulp te halen bij de legendarische helden van Ga'Hoole kan een confrontatie tussen de twee broers niet uitblijven.

Wie in de broedertwist tussen Soren en Kludd het Bijbelse verhaal van Kaïn en Abel herkent, zal ook de parallelen zien met andere fantasieverhalen. Zo lijkt de barre trektocht van Soren en enkele bonte medereizigers rechtstreeks afkomstig uit Lord of the Rings, inclusief adembenemende beelden van mythische landschappen.

En de manier waarop Soren uiteindelijk, gesteund door een oude wijze mentor, de beslissende slag toebrengt aan het Kwaad doet onmiskenbaar denken aan de slotscène van de eerste Star Wars. Alleen heet de geheimzinnige Force die Luke Skywalker daar gebruikte, in deze uilenwereld The Gizzard.

Het op de fantasyboeken van Kathryn Lasky gebaseerde verhaal wint de originaliteitsprijs dus niet. De inhoudelijke tekortkomingen worden echter ruimschoots goed gemaakt door de geweldige vormgeving en het trefzekere gebruik van 3d-animatie.

Met nagelbijtend spannende achtervolgingen, adembenemende landschappen en machtige gevechtsscènes dompelt Snyder de kijker onder in een magische wereld. De uilengezichten zijn expressief en hun verenpak is verbijsterend levensecht. Zelden werd de sensatie om op eigen kracht te kunnen vliegen zo tastbaar gemaakt als in deze film. (FRITZ DE JONG)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden