Plus

Leer van mangopulp: niet van echt te onderscheiden

Op de stadsdeelwerf in Oost was vrijdag een modeshow met creaties uit groente- en fruitafval. Niet van leer te onderscheiden.

Modeshow met kleren gemaakt van groenafval bij gft afvalpunt in de CruquiuswegBeeld Jean-Pierre Jans

Het is verbluffend hoezeer 'fruitleer' uit mangopulp lijkt op dierenhuid. Er is geen koe voor gestorven en toch ziet het er net zo glanzend, kreukvast en winddicht uit als echt leer. De vruchten worden vermalen, als een soort stucwerk uitgesmeerd en gedroogd, vertelt Koen Meerkerk van Fruitleather Rotterdam. "We gebruiken alles, behalve de pit."

De Rotterdamse start-up is in de garage van de Amsterdamse veeg- en vuilnisauto's de opmaat naar een heuse modeshow van designerkleding uit hergebruikte materialen. Het stevig aan de weg timmerende ontwerpersduo Trinhbecx heeft speciaal voor de Dutch Sustainable Fashion Week allerlei materialen uit etensresten gebruikt voor een collectie. Leer uit plantencellen, tricot van koffiedrab en zijdeachtige polymeren van collageen uit vissenschubben.

Tung Trinh en Tim Becx hebben er hele overjassen en kokerrokken van gemaakt. Als de modellen bij de laatste repetitie 's middags over de catwalk stappen is het materiaal niet van echt te onderscheiden, maar daar denkt de vakpers 's avonds mogelijk anders over.

Gft-afval
Voor de gemeente is de modeshow een manier om de mogelijkheden te laten zien van groente- en fruitafval. Uitgenodigd zijn de bewoners van IJburg en Java-eiland die het initiatief hebben genomen voor de aparte inzameling van gft in hun buurt. "We willen afvalstoffen in het zonnetje zetten," zegt Riny de Jonge, vanuit de gemeente verantwoordelijk voor het beheer van de openbare ruimte.

Want het scheiden van gft is in Amsterdam net aarzelend uit de startblokken gekomen. Nog altijd komt in Amsterdam jaarlijks bijna 70.000 ton in de afvalverbrandingsovens terecht. "9000 vrachtwagens," zegt stadsdeelbestuurder Rick Vermin. En dat terwijl het een waardevolle grondstof is waar vooralsnog vooral biogas en compost van wordt gemaakt.

Andere mogelijkheden zijn er dus ook, zo blijkt wel uit het verhaal van Fruitleather Rotterdam. Maar hun grondstoffen zien zij niet snel uit de biobak komen. Voor hun fruitleer is het zaak dat ze een zuivere afvalstroom gebruiken.

Toen ze begonnen als studenten aan de kunstacademie dachten ze nog even aan afgedankt fruit op de markt, maar inmiddels slaan ze hun slag in de Rotterdamse haven. "De vruchten zijn gebutst of een koelcontainer is niet aangesloten geweest," zegt Meerkerk. "In de hele keten van de fruithandel wordt 45 procent weggegooid."

Vegan
Langs de catwalk vragen de buurtbewoners zich intussen hardop af welke creaties zijn gemaakt uit gft. De ontwerpers hebben expres niet gezorgd voor een toelichting per kledingstuk. De hele collectie bestaat voor honderd procent uit hergebruikte materialen, zeggen ze wel. Er zijn stukken kunstleer bij - vegan, dus niet van dierlijke herkomst - maar ook allerlei restjes die ze nog hadden liggen. "En ook leer van een oud bankstel."

Het mag er ook eigenlijk niet toe doen waar de materialen precies vandaan komen, vinden Trinh en Becx. "De materialen moeten voor zichzelf spreken. Er zijn heel mooie stoffen waar je niet aan afziet dat ze sustainable zijn." En dat moet ook, vinden zij. "Zo kunnen we het wegtrekken uit het geitenwollensokkengevoel dat hangt rond dit soort materialen."

Sieraden komen van een Britse ontwerper die ze onder de naam Bio-trimmings maakt uit plantenresten als sinaasappelschillen en appelpitten. Becx: "Net snoepjes, heel tof."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden