PlusFilmrecensie

Leave No Trace: ­teder drama over door het leven getekende mensen

Leave No Trace van regisseur Debra Granik is een subtiel en liefdevol overlevingsdrama over door het leven getekende mensen.

Leave No Trace Beeld -
Leave No TraceBeeld -

Wie droomt er soms niet van een leven in de natuur, ver van alle dagelijkse verplichtingen? Nooit meer telefoonpiepjes, je eigen groenten verbouwen, op een open vuurtje eten koken en slapen onder de sterrenhemel of, als het koud is, in een tent.

Leave No Trace begint als zo'n idylle. In een paradijselijk park, dat oogt als een bos, leven een vader, Will (Ben Forster, Hell or High Water), en zijn tienerdochter Tom (schitterende doorbraakrol Thomasin McKenzie) in volstrekte harmonie met elkaar en de natuur.

Zij hebben een kampementje ingericht met een tentje en een openluchtkeukentje, waarboven een dekzeil hangt tegen de regen. Ook hebben ze een moestuin, waarin ze rond tere jonge plantjes verbrokkelde eierschalen leggen om hen te beschermen tegen slakkenvraat.

Nachtmerrie
Een nachtmerrie van Will is het eerste teken dat het ­leven van de twee niet louter een idylle is. Als hij de volgende ochtend met zijn dochter een gedisciplineerde ontsnappingsoefening houdt voor als zij worden ontdekt, ­begrijpen we dat Will een getraumatiseerde oorlogsveteraan is, die zich met zijn dochter uit de samenleving heeft teruggetrokken.

In de stad komt hij alleen nog voor de weinige noodzakelijke boodschappen en voor het ophalen van zijn invaliditeitsuitkering en kalmeringsmedicijnen, die hij niet slikt, maar meteen doorverkoopt aan junks.

Het routineuze gemak waarmee Will en zijn dochter in de natuur ­leven, doet vermoeden dat zij al lang uit de reguliere ­samenleving weg zijn.

Gevangene
Daar komt een einde aan als zij worden ontdekt en goedbedoelende hulpverleners zich met hen gaan bemoeien. Zij krijgen een huisje, Will krijgt werk op een kerstbomenplantage en voor Tom wordt een school geregeld.

Eind goed al goed? Niet voor Will, die zich een gevangene voelt in zijn nieuwe, gereguleerde leven.

Dat Debra Granik, de regisseur van Leave No Trace, geïnteresseerd is in outcasts liet ze ook al zien met Winter's Bone (2010). Daarin heeft een tiener op het platteland van Missouri de verantwoordelijkheid voor haar broertje en zusje, omdat hun moeder psychisch ziek en hun vader ervandoor is.

Leave No Trace

Regie Debra Granik
Met Thomasin Harcourt McKenzie, Ben Forster
Te zien in Cinecenter, City, FC Hyena, Filmhallen, The Movies

Als de drie kinderen uit huis dreigen te worden gezet als hun vader niet snel komt opdagen, begint de tiener op het ruige platteland en in armoedige trailerparken een zoektocht naar hem.

Na het rauwe Winter's Bone, dat werd gedragen door Jennifer Lawrence, die een Oscarnominatie voor haar rol kreeg, liet Granik zich niet opjagen. Acht jaar heeft het ­geduurd voordat we weer een film van haar kunnen zien.

Vietnamveteraan
Leave No Trace is de verfilming van Peter Brooks My Abandonment, een op feiten gebaseerde roman over een Vietnamveteraan, die met zijn twaalfjarige dochter vier jaar in een bos in Oregon woonde, voordat zij in 2004 werden ontdekt.

Granik en haar vaste scenarist Anne Rosselini hebben van de roman geen tragedie over veteranentrauma's ­gemaakt, maar een subtiel en liefdevol overlevingsdrama, waarin de nadruk ligt op de relatie van Tom met haar vader.

In het bos is Will totaal op zijn gemak en degene die bepaalt wat er gebeurt, maar als de twee in de bewoonde wereld terechtkomen, kantelt hun relatie. Will verandert in een hulpeloze man, maar Tom ontdekt een andere, ­wijdere wereld.

Het is onvermijdelijk dat de twee uit elkaar groeien en Granik toont het met veel compassie en menselijkheid. Dat geldt niet alleen voor haar blik op Will en Tom, maar ook op de mensen om hen heen. In Leave No Trace komen geen slechteriken voor, maar heeft iedereen het hart op de goede plek.

Dat klinkt soft, maar is het niet. Leave No Trace is een ­teder drama over door het leven getekende mensen, die misschien juist daardoor zich de ellende van anderen aantrekken, omdat zij weten wat die mensen doormaken.

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden