Plus

Lea (21) werkt en gaat naar school, toch is ze dakloos

Lea (21) is niet de doorsnee dakloze. Ze werkt, gaat naar school en is dj. Toch slaapt ze in de opvang voor dakloze jongeren. 'Ik vind geen woning.'

Lea: 'Het is mijn situatie. Ik schaam me er niet voor'Beeld Marc Driessen

Wie met Lea (21) praat, zou vermoeden dat ze haar leven prima op de rit heeft. Ze heeft een normale baan, gaat naar school, is dj en kleedt zich hip. Toch is ze een van de 12.500 dakloze jongeren in Nederland - een aantal dat in een jaar met 4500 toenam (zie kader).

Sinds begin december slaapt Lea 's nachts in de winterkoudeopvang voor jongeren op het Atlantisplein in Oost.

Vorig jaar zomer is Lea op straat komen te staan na een ruzie met haar zus, die uitliep op een vechtpartij. Na een nacht in de cel kreeg ze een huisverbod en besloot ze er nooit meer terug te keren.

Op straat
De eerste maanden kon Lea bij een kennis wonen, tot ze haar intrek nam in een tijdelijke kamer in Oost. Toen ze daar de huur een keer niet op tijd betaalde, moest ze eruit en stond ze definitief op straat.

De eerste nacht sliep Lea in de reguliere winterkoude­opvang in de voormalige bajes in de Havenstraat. "Het was er vreselijk. Het zat vol met zwervers, junks en mensen die niet goed Nederlands spraken. Ik voelde me heel vies en vroeg me steeds af hoe het toch kon dat ik daar was terechtgekomen. De hele nacht heb ik gewacht tot de deuren weer opengingen en ik naar buiten kon."

Daarna regelde de GGD, die streng selecteert, een plek voor haar in de opvang voor jongeren, waar ze sindsdien elke nacht slaapt.

Schoevers
Lea leidt voor het grootste deel een heel ander bestaan dan de meeste dakloze jongeren. Ze is pas 21, maar heeft dingen bereikt waar veel leeftijdsgenoten jaloers op zullen zijn. Met een aantal vrienden organiseert ze door het hele land goedbezochte dansfeesten. Ze maakt flyers, stelt de line-up samen en bedenkt de thema's.

Ook draait ze als dj in clubs als Escape, Bitterzoet en Air. Afgelopen zomer had ze zelfs een gig op festival Amsterdam Open Air en een paar weken geleden draaide ze voor honderden mensen in de kelder van Paradiso.

Lea kwam twee jaar geleden ook door vrienden in aanraking met dj'en. "Ik merkte meteen dat het helemaal mijn ding was. Ik vond het heerlijk om te zien hoe mensen losgingen op wat ik draaide."

Lea: 'De hele nacht heb ik gewacht tot de deuren weer opengingen en ik naar buiten kon'Beeld Marc Driessen

Omdat dj'en en feesten organiseren voor haar als beginneling financieel nog geen vetpot is, werkt ze ook zes avonden per week tot na middernacht als magazijnmedewerker bij een wenskaartenbedrijf in Zuidoost. "Het werk is best oké. Ik vind het fijn om te werken, omdat ik daardoor bezig blijf."

Verder volgt Lea de opleiding internationaal secretaresse aan het Schoevers Instituut in Rotterdam. Wat die precies kost, weet ze niet. "Ik zie het wel wanneer het van mijn rekening wordt afgeschreven. Deze opleiding is ideaal, omdat ik er maar eens in de twee weken naartoe hoef. Daardoor kan ik me meer focussen op de feesten die ik organiseer en mijn dj-carrière. Na één jaar en acht maanden heb ik een diploma."

Geluk hebben
Toch gaat ze elke nacht weer naar de opvang voor dakloze jongeren, waar ze op een kamertje een stapelbed deelt. "Die tegenstelling is misschien wel raar, ja, maar het is mijn situatie. Ik schaam me er niet voor."

Ze maakt korte nachten, want door haar werk is ze vaak pas tegen twee uur 's nachts thuis en om acht uur 's ochtends wordt ze alweer gewekt.

Overdag is de opvang dicht en is ze bij Streetcornerwork, een veldwerkorganisatie met een bad-broodvoorziening, waar ze haar kleren mag wassen, mag eten en kan praten met haar begeleider Bob.

Lea realiseert zich dat veel mensen niet zullen begrijpen dat ze geen dak boven haar hoofd heeft, terwijl ze wél een inkomen heeft en naar school gaat. "Je moet ook geluk hebben een woning te vinden die je kunt betalen. Mijn inkomen is nog niet zodanig dat dat lukt."

Snel geïrriteerd
Maar er zit er meer achter, blijkt na enig doorvragen. Door haar verleden vindt Lea het moeilijk met andere mensen samen te wonen en hen te vertrouwen. Een rustige thuisbasis heeft ze nooit gekend.

"Omdat ik thuis de jongste was, kreeg ik overal de schuld van. Ik was een makkelijk slachtoffer. Er was altijd ruzie en geschreeuw. Ik sportte veel om maar niet thuis te hoeven zijn. Toen ik 14 was, nam ik een supermarktbaantje. Met het geld kocht ik eten en kleding, want van mijn moeder kreeg ik niks."

Een kamer in een studentenhuis is voor Lea geen optie. "Door alles wat ik heb meegemaakt met mijn moeder, sluit ik me af voor anderen en raak ik snel geïrriteerd. Ik leef heel erg in mijn eigen wereld. Voor sommige mensen is het lastig daarmee om te gaan."

Afgestompt
Lea hoopt in elk geval vóór 1 april een eigen plek te hebben. Dan sluit de winterkoudeopvang en staat ze opnieuw op straat.

"Een bed in een andere opvang krijgen is voor mij lastig, omdat ik zo laat thuiskom. Overal moet je rond tien uur 's avonds binnen zijn en dan ben ik nog aan het werk. Mijn werk zal ik daar nooit voor opgeven. Geen werk is geen inkomen en geen inkomen betekent dat ik nooit uit deze situatie zal komen."

Toch is een huis niet de enige oplossing voor haar problemen, denkt Lea. Praten over haar verleden is de eerste hobbel die ze moet nemen.

"Ik moet de gebeurtenissen uit mijn verleden verwerken. Als die last van mijn schouders is, hoop ik dat ik een normaal leven kan leiden. Dat ik gelukkig kan zijn, emoties kan voelen zoals normale mensen en trots kan zijn op de dingen die ik heb bereikt."

"Toen ik bijvoorbeeld in Paradiso draaide, was ik niet echt heel trots of blij, terwijl ik dat wel zou moeten zijn. Ik ben nog maar kort bezig als dj en ik heb al op heel mooie plekken gestaan, maar ik denk nooit: hey, wat dope. Ik ben best afgestompt. Ik wil er graag aan werken, want het staat me in de weg. Ik reageer soms ook heel mat als ik word gebeld voor een boeking. Degene aan de andere kant van de lijn denkt dan misschien dat ik er geen zin in heb en belt liever iemand anders."

Haar dromen voor de toekomst? "Ik wil ervoor zorgen dat mijn dj'en een stichting wordt, waarmee ik ook andere jongeren kan helpen. Ik wil ze laten zien hoe de entertainmentwereld in elkaar steekt, zodat ze weten hoe ze geld moeten verdienen."

Zie ook: Zorgen over tekort aan opvangplekken voor zwerfjongeren

Doorstroom stokt

Het Centraal Bureau voor de Statistiek maakte eind december bekend dat het aantal dakloze jongeren snel stijgt, vooral in de vier grote steden. Er leven op dit moment ruim 12.500 jongeren onder de 30 jaar op straat - 4500 meer dan een jaar geleden.

De belangrijkste oorzaken van de stijging zijn het tekort aan goedkope woningen, waardoor de doorstroom van de opvang naar normale woningen stokt. Nieuwe dakloze jongeren halen daardoor vaker bakzeil als ze zich melden bij de opvang.

Ook een strenger huisuitzettings­beleid voor mensen met schulden en nieuwe regels voor mensen in de bijstand hebben tot meer dakloze jongeren geleid. Ouders met een bijstandsuitkering vragen hun volwassen kinderen sneller op zichzelf te gaan wonen, omdat het anders hun bijstandsuitkering kan beïnvloeden. Als ze geen betaalbare woonruimte vinden, belanden ze op straat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden