Review

Laila's birthday ****

Regie: Rashid Masharawi
Met: Mohammed Bakri, Areen Omari, Nour Zobi

In de Palestijnse tragikomedie Laila's birthday neemt regisseur Rashid Masharawi de kijker mee op een rondreis door Ramallah. De film toont iets dat zou kunnen doorgaan voor een leven van alledag. Marktlui zeulen rond met hun koopwaar, kinderen worden naar school gebracht, middelbare dames bezoeken het graf van hun door hartfalen overleden echtgenoot.

Toch wordt dit dagelijkse leven nooit helemaal alledaags. Daarvoor lopen er te veel mannen met wapens op straat rond en worden de bewoners net iets te vaak opgeschrikt door het geluid van inslaande bommen.

Taxichauffeur Abu is een wat stijve man, die voortdurend aan iedereen uitlegt dat hij eigenlijk rechter is. Elke dag rijdt hij langs het ministerie van Justitie om de ambtenaar van dienst in te wrijven dat hij bovenaan de lijst staat voor een rechterspost.

Yasser Arafat ondertekende nog de papieren die zijn aanstelling bevestigen. De nieuwe machthebbers zijn daar helaas niet van onder de indruk en vragen hem of hij alsjeblieft zijn auto wil weghalen: er worden nieuwe gordijnen gebracht en de taxi blokkeert de ingang.

De rijdende rechter vervoert klanten van verschillend pluimage. Tegenover het ingehouden spel van hoofdrolvertolker Mohammed Bakri pakken sommige bijrollen wat eendimensionaal uit: de passagier die weigert zijn gordel om te doen, het koppeltje studenten dat de taxi wil huren om op de achterbank te vozen, de politieman die Abu met zwaailicht en sirene staande houdt omdat hij de taxi wil kopen.

Gelukkig hangt Masharawi de film niet al te zeer op aan die lichtelijk melige terzijdes. Centraal staat de worsteling van de aan orde, wet en regelmaat gehechte Abu om te overleven in de chaos die Palestina heet.

Terwijl overal van alles ontploft, moet de chauffeur een in zijn auto achtergebleven mobieltje afleveren bij een lastige klant. En dan moet hij ook nog een taart zien te kopen voor zijn jarige dochter. Even lijkt het alsof de rechter zal doordraaien. Maar dan vermant hij zich en aanvaardt hij gelaten zijn lot. (FRITZ DE JONG)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden