Concertrecensie

Lady Gaga knalde precies zoals je hoopte

Achteraf is het maar goed dat Lady Gaga haar krachten gespaard heeft, want tijdens de herkansing zaterdag in de Ziggo Dome knalde ze precies zoals je zou hopen.

Ze droeg een roze cowboyglítterhoed, welteverstaan Beeld -

Wanneer een groot artiest een concert aflast, is het begrijpelijk dat je als fan schakelt tussen begrip en teleurstelling. Maar soms kan het niet anders of het begrip overheerst, zoals voor Lady Gaga: ze kampt met chronische pijnklachten en is daar openhartig over in de media.

Toch was het desondanks een zure appel dat ze daardoor vorig jaar een deel van haar wereldtour moest aflasten, waaronder die op 3 oktober in de Ziggo Dome. Logisch: een show van een superster als Gaga belooft een avond vol vocaal en visueel spektakel, en dat wil je niet graag missen.

Achteraf is het maar goed dat Gaga haar krachten gespaard heeft, want tijdens de herkansing zaterdag in de Ziggo Dome knalde ze precies zoals je zou hopen.

Cowboyhoed
Haar laatste album, het meer persoonlijke Joanne uit 2016, doet automatisch een wat ingetogener, uitgekleder optreden verwachten, maar niets is minder waar: Gaga trakteerde de fans op een gulle, vurig uitgevoerde dwarsdoorsnede van haar werk, en wist daarbij vrijwel alle hits en favorieten uit haar roze cowboyhoed te toveren.

Roze cowboyglítterhoed, welteverstaan, blijkt wanneer ze vanaf een bewegend podium de hoogte in wordt gestuwd terwijl ze het pompende Diamond Heart inzet: een ideale setopener, maar desondanks een wat vreemd ondergewaardeerd Gaga-lied.

Het is zo'n nummer waar ze haar stem lekker vinnig weet te laten scheuren, iets dat ze ook doet tijdens een opzwepend A-YO, geflankeerd door in simpel zwart gestoken dansers.

Harder rockt
Het valt op hoe Gaga live harder rockt dan ze op haar albums doet: nummers als Pokerface en Alejandro worden naar een hoger plan getild door fijne scheurgitaren. Ondertussen kantelen podia diagonaal, geven ze licht en verdwijnt Gaga op een zeker moment zelfs in de grond.

Spectaculairder wordt het wanneer drie eigenaardige, hotdogvormige ruimteschipobjecten vanaf het plafond naar beneden zakken, zichzelf uitklappen, en loopbruggen vormen, waardoor Gaga van de ene naar de kant kan paraderen.

Dat moment markeert de piek van het concert. Een opwindend uitgevoerd Applause is al een hoogtepunt op zichzelf, maar het indrukwekkendst blijkt Gaga wanneer ze een nummer als The edge of glory prachtig solo op piano uitvoert, waardoor haar vocale kwaliteiten ongestoord kunnen schitteren.

Over het intiem bedoelde, wat te lange praatje over haar overleden tante Joanne zullen de meningen verdeeld zijn: je snapt haar intentie om zichzelf te vermenselijken, maar boven alles is ze een superster. In de Ziggo Dome onderstreepte ze soepeltjes, doch op volle kracht waarom.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.