Plus

Laatste dag ziekenhuis: 'Het is oud, maar het had wel sfeer'

Het overgrote deel van het personeel van het MC Slotervaart had daar vrijdag zijn laatste werkdag. De tranen om 'Slootje' vloeiden volop in de 'uithuilkamer' van de portiers.

Na de laatste werkdag gaan de meeste afdelingen van MC Slotervaart op slot. Beeld Dingena Mol

Rita Gajadhar (51) van het callcenter kan haar tranen niet meer bedwingen. Ze legt haar hoofd op een schouder van portier Frans Kooistra (61), een stevige Amsterdammer, die al 38 jaar in het Slotervaart werkt. Ze kan even geen woord meer uitbrengen.

Op de deur van de meldkamer, waar de portiers zitten, heeft iemand de tekst 'Uithuil­kamer' geplakt. Er worden tranen geplengd en gedroogd, stevige omhelzingen en groepsknuffels gegeven.

Gajadhar: "Frans kwam van de week naar me toe en speelde het liedje Trots op jou van Wesly Bronkhorst voor me op zijn telefoon. Ik was diep geraakt," zegt ze.

Kooistra kent bijna iedereen, '99 procent van de mensen', in het ziekenhuis. "Zoveel verdriet als vandaag heb ik nog nooit gezien. En ik héb wat verdriet gezien in die 38 jaar," zegt hij.

Wandelend naar het restaurant, waar de curator op de laatste werkdag op broodjes trakteert, knijpt hij een medewerkster even in haar oor, 'regelt' een baantje voor een van zijn collega's en knuffelt menigeen. "Zo'n achthonderd personeelsleden gaan vandaag weg. Het is alsof je je vader of moeder ter aarde bestelt."

Monique Carati (52), die bij de receptie zit en ook zit te lunchen, beaamt dat: "We waren altijd een happy family."

Op Facebook laten artsen, verpleegkundigen en ander personeel herinneringen achter, in zowel woord als beeld. 'Het einde van een tijdperk na 42 jaar en 4 maanden en 7 dagen van het Slootje. Kan het nog niet bevatten', schrijft een verpleegkundige. Er staan foto's op van teamuitjes van onder meer de intensive care en medium care.

Rode ogen
In de koffiecorner hebben de medewerksters ­rode ogen van het huilen. Aicha Ait El Hadj (43) neemt rond het middaguur afscheid. Ze heeft de koffiecorner 25 jaar geleden zelf opgezet. Van twee patiënten, die al 35 jaar in het ziekenhuis komen, heeft ze een horloge en een bos bloemen gekregen. De andere dames van de koffieshop kregen armbandjes. Ze loopt ook nog even naar de tafel waaraan de OR-leden bijeen zitten. Drie personeelsleden omarmen haar minutenlang, ook bij hen rollen tranen over de wangen.

Razia Bakridi (53) van de ICT-afdeling probeert het positieve te zien. Ze heeft op deze laatste werkdag een selfie gemaakt voor het ziekenhuis. "Ik ben een gelukkig mens, omdat ik dit 22 jaar lang heb mogen meemaken."

Tegen vieren is het bijna overal donker op de tien etages. Alleen op radiologie zijn ze nog druk in de weer. De leidinggevende van de afdeling laat een kamer zien met opgeslagen bloeddrukmeters, stethoscopen, spuiten, mondkapjes, pleisters en handschoenen. Een trieste aanblik, zegt ze. Alles gaat weg of wordt verkocht.

Ze laat de gaten in de vloer zien op haar afdeling. "Het ziekenhuis is wel oud en ziet er niet uit maar er heerste wel sfeer."

Sommige afdelingen gaan volledig over naar een ander ziekenhuis. Bijvoorbeeld de afdeling bariatrie, waar maagverkleiningen worden uitgevoerd, die naar het Spaarne Ziekenhuis gaat. Het Amsterdam Slaap Centrum verhuist in zijn geheel naar het Zaans Medisch Centrum.

Dat geldt niet voor de afdeling maag, darm, ­lever. De medewerkster achter de balie - liever geen naam - is nog niet aan solliciteren toegekomen. "Het ging niet. Het deed te veel pijn."

Aan de muur hangt een bedankkaartje van een patiënte. "Ik ben altijd als mens behandeld en niet als nummer."

Uit elkaar gevallen
Tegen vieren neemt internist Marcel Soesan ­afscheid van de receptiemedewerkers. Hij ­informeert of ze al ander werk hebben gevonden. Ze schudden van nee. Zelf gaat hij aan de slag bij het Antoni van Leeuwenhoek. "Het is triest dat we uit elkaar vallen," zegt hij.

Portier Kooistra trekt zijn jas aan. Zijn dienst zit erop, voor vandaag dan. Hij is een van de 220 mensen die zeker nog tot eind januari mogen blijven om de laatste dingen te regelen.

Het ziekenhuis gaat hij straks zeker missen. "Ik heb hier zoveel meegemaakt. Een bevalling in de lift, een vechtpartij van vier broers aan het sterfbed van een ouder, een psychiatrische patiënte die naakt door de gangen liep. Die reuring zal ik missen en de warmte van het Slotervaart."

Collega-portier Mike Schaap neemt de avonddienst over in wat ze inmiddels 'het spookhuis' zijn gaan noemen. Op alle verdiepingen sluit hij de dubbele deuren van de gangen met kettingsloten af. Nog een keer loopt hij langs de zalen met lege bedden en infuuspalen.

In de gang heeft iemand een paar klompen ­achtergelaten. En op een whiteboard een stuk verderop staat geschreven: Slotervaart for life!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden