Plus

Laatste bewoner stadsoase in Oost neemt met pijn in het hart afscheid

Op het nog ongerepte stukje van de Panamalaan in Oost verrijst binnenkort het wooncomplex Fibonacci. De laatste oorspronkelijke bewoner neemt afscheid met pijn in het hart.

De woning waar Nikki Franzen opgroeide gaat tegen de vlakte Beeld Rink Hof

Waar nu nog vier vervallen huisjes met verwilderde tuintjes staan, verrijst straks het 62 meter hoge complex Fibonacci.

De woontoren van twintig verdiepingen wordt gebouwd op een voormalig rangeerterrein van de NS en komt in de plaats van het blokje dienstwoningen met de grote achtertuin waar tot vorig jaar nog boerderijdieren rondscharrelden.

Van de stadsoase met een pony, geit, schapen en kippen langs de drukke weg en het spoor is niets meer over.

Toen duidelijk werd dat dit de plek moest worden van het 185 woningen tellende complex, zijn de dieren naar een pension gebracht. Inmiddels is door de begroeiing de tuin amper nog te zien, wie goed kijkt, kan in een van de tuintjes nog de restanten van het kippenhok zien.

De procedures zijn al ver gevorderd en binnen afzienbare tijd zullen grote machines de driehoek tussen het Funen­park en het Oostelijk Havengebied gladstrijken tot bouwgrond.

De meeste bewoners zijn al weg en inmiddels wonen er tijdelijk studenten. De laatste oorspronkelijke bewoonster Nikki Franzen (25) is er opgegroeid. Ouders heeft zij niet meer. Haar vader verloor ze nog voor haar tiende levensjaar en op haar 23ste overleed haar moeder.

Gaskacheltje
Terwijl ze dat verlies nog moest verwerken, stond er iemand voor de deur om haar te vertellen dat ze niet in haar ouderlijk huis mocht blijven, omdat ze geen huurder is. Ze tekende een tijdelijke overeenkomst om tot de sloop te kunnen blijven en zoekt sindsdien iets anders. Van woonplezier is inmiddels weinig meer over.

Franzen: "Ik heb geen ketel meer, geen verwarming en mijn badgeiser kan het elk moment begeven. Ze doen helemaal geen renovaties meer. Alleen mijn huiskamer is dankzij het gaskacheltje nog warm."

Het huis en de tuin waren niet altijd in de slechte staat waarin zij nu verkeren. Sinds de grond is verkocht aan de ontwikkelaar wordt er niets meer aan de huisjes gedaan.

Toen Franzen hoorde dat zij en de dieren weg moesten, had zij zelf geen zin meer om de tuin te onderhouden, hoe fantastisch ze het ook vond om op een soort stadskinderboerderij te wonen.

Nu staat ze net als vele jongeren onder aan de wachtlijst en daar is het moeilijk om een woning te vinden.

Hoewel ze niet lang meer kan blijven aan de Panamalaan, heeft Franzen vanwege haar tijdelijke contract geen urgentieverklaring: "Ik reageer overal op, maar ik sta nu steeds 100ste, 200ste, 300ste. Ik heb er weinig vertrouwen in dat ik iets nieuws ga vinden voor ik dit huis uit moet."

Tabak
De gemeente kon haar wel een tijdelijke studentenkamer aanbieden, maar Franzen is geen student. Ze werkt fulltime in een tabakswinkeltje op loopafstand van haar huis en zoekt iets in die omgeving. Haar buurtje in Oost is het enige dat haar vertrouwd is.

Als Franzen haar huis uit moet zonder iets nieuws te hebben, kan ze alleen nog terecht bij een collega of bij haar baas. Ze heeft geen contact meer met de rest van haar familie.

"Op mijn werk zijn ze heel goed voor mij, maar het zou fijn zijn als ik in 2018 niet bij iemand op de bank of op straat moet, maar gewoon een eigen huisje heb."

Lees ook: Oost steunt wolkenkrabber aan rand centrum

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.