Plus

La Tierra Y La Sombra

Zeventien jaar was Alfonso weg. In het openingsshot van César Augusto Acevedo's La Tierra Y La Sombra (het land en de schaduw) komt hij weer aanlopen.

Acevedo plaatst zijn verhaal op de suikerrietvelden van Valle del CaucaBeeld La tierra y la sombra

Terug naar zijn oude dorp, een simpele koffer in zijn hand, over een stoffige landweg begrensd door halmen suikerriet die tot ver boven zijn hoofd rijken. "Ben jij mijn opa?" vraagt het jongetje dat bij zijn oude huis de deur voor hem opendoet.

Waarom Alfonso (Haimer Leal) weg was, blijft lang in het midden in Acevedo's bedachtzaam vertelde film. Maar waarom hij terugkwam, wordt al snel pijnlijk duidelijk. Zijn zoon Gerardo (Edison Raigosa) is ernstig ziek: zijn longen zijn zwaar aangetast door het dagelijks afbranden van het riet, dat een dikke aslaag op het huis achterlaat.

Alfonso is teruggekeerd om zijn voormalige echtgenote (Hilda Ruiz) te helpen voor zijn zoon en kleinzoon te zorgen, zodat Gerardo's vrouw (Marleyda Soto) het zware werk van haar echtgenoot op de plantage kan overnemen, om zo het schamele inkomen van haar familie op peil te houden.

De Colombiaanse regisseur Acevedo schreef zijn debuutfilm als afstudeerproject en won er op het afgelopen filmfestival van Cannes de Camera d'Or voor beste debuut voor.

Schaduw
Hij plaatst zijn verhaal op de suikerrietvelden van Valle del Cauca, waar hij zelf ook opgroeide. Dat is het land uit de titel; de schaduw valt in het kleine huisje op een open plek onder een grote boom, waar deze familie zich staande probeert te houden.

Om de stoffige lucht vol as buiten te houden, zijn de ramen zo veel mogelijk gesloten. Zo is het interieur permanent gehuld in diepe schaduwen.

Naar eigen zeggen raakte de regisseur geïnspireerd door het uiteenvallen van zijn eigen gezin na de dood van zijn moeder.

Wat begon als een autobiografische vertelling, ontwikkelde zich tot dit fictieverhaal over een andere familie. Een familie die hard vecht om niet uiteen te vallen, terwijl alle krachten om hen heen ze uit elkaar trekt.

Uitbuiting
Niet alleen Gerardo's ziekte is daarin een factor, maar ook de uitbuiting van de werkers op de plantage: elke week vinden de bazen wel een nieuw excuus waarom ze de salarissen niet kunnen uitbetalen.

Acevedo plaatst zich met zijn eerste film nadrukkelijk in de slow cinema-beweging. Hij ontvouwt zijn simpele verhaal in lang uitgesponnen scènes, waarin de camera vrijwel niet beweegt. Dat geeft de schaarse bewegingen een extra lading, en het dwingt de aandacht naar de zorgvuldige, vaak symmetrische kadrering van zijn beeldschone shots.

Maar vooral vestigt hij zo de aandacht op de minieme, maar altijd betekenisvolle choreografie van de mensen in die kaders. Het resultaat is een uiterst humanistisch verteld familieverhaal.

La Tierra Y La Sombra

Regie César Augusto Acevedo
Met José Felipe Cárdenas, Haimer Leal, Edison Raigosa
Te zien in Eye, Rialto

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden